Novelas y relatos de Edward Said

“Saka.. di ba, sabi ko sayo, tawagin mo akong Edward?” Sinalinan niya ng kape ang tasa ng lalaki, saka sinandukan ito ng pagkain. Nahihiya siyang sumagot, “hindi pa ako masyadong sanay.. Hayaan mo munang magkaroon ako ng oras na masanay na tawagin ka sa iyong totoong pangalan.” Nasamyo ni Edward ang masarap na amoy ng mga putahe sa lamesa, at agad na tinikman ang mga iyon.

Pinal na sabi nito saka pinahid ng table napkin ang bibig. "Iba talaga pag mayaman no? Perfect! Kaya kung ako sa inyo 'Nay, hindi na ako magsasalita pa. Dahil sa ayaw at sa gusto niyo raw sasama tayo sa kanila." Mataray na sabi ni Edward. Nahuli niya pang nakatitig sa kanya si Cathy pero irap lang ang ginawa nito sa kanya. Saka sumubo na ito ng pagkain.

Naupo naman ako sa gilid ng kama. Humarap siya sa akin at kinausap ako. "Alam kong nahihirapan ka rin sa sitwasyon natin Dailyn, pero nakita mo ang nangyari kanina kay Dad. Mahal ko ang mga magulang ko at ayokong maulit ang nangyari kanina kay Daddy. Dito na uli ako matutulog sa gabi, katabi mo. Ayokong bigyan ng problema uli ang parents ko, kaya pag aralan mong kumilos sa harap nila na okay tayo." mahabang litanya ni Edward na ikinangisi ko.

Ayaw niyang magsalita ako kasi baka madulas ako at kung anong masasama ang masabi ko. Si Edward ang sumagot, “Ayos lang po kami. Ginagawa ko ang lahat ng makakaya ko sa kompanya para masuportahan ang aking asawa. Siya naman ay nagpapahinga sa bahay. Ayoko kasing makita siyang napapagod.”

Mabigat. “Sir…” mahina niyang sabi. “Edward,” putol nito. “You should call me Edward.” “Hindi pa po ako sanay…” Tinitigan siya nito. “You will be.” Napaupo si Azia. Hawak ang tiyan. “Hindi po ito posible…” “Possible,” malamig na sagot ni Edward. “Pero hindi ko po kayo kilala noon!” “I knew you.” Napatingin siya. “Ha?”

Muli niya itong nilingon, dahil sa sinabi nito sa kanya. “Alam mo, gusto ko lang sabihin sa ‘yo na hindi na ako bata, at alam mo bang marunong na akong gumawa ng bata.” Biglang napa-preno si Edward, dahil sa narinig niya mula kay Ariel. “Fvck! Naririnig mo ba ‘yang sinabi mo?” Galit na wika niya, habang naririnig ang malakas na busina sa kanilang likuran.

"Wow. Limang taon mong binalewala, tapos ngayon binibilang mo kung gaano kayo katagal nagkasama? Ano 'yan, parang kontrata sa gobyerno, may extension?" "Wala kang alam sa buhay namin, kaya huwag kang makisali rito!" galit na asik ni Edward, pilit na pinapanatili ang kanyang t aura bilang isnag pulitiko. "Isang tawag ko lang sa mga kakilala ko, pwedeng-pwede kong sirain ang buhay at negosyo mo."

paanyayang sabi ni Edward sabay hawak sa kamay ni Ella. Nabigla si Ella sa ngayon kinikilos ng kanyang boss, ngunit nanatiling kalma lamang siya. "Ella, please may sasabihin ako pero sana sa atin dalawa lang ito," "Yes Sir!" kinakabahang tugon niya. "Una. wala akong appeal sa mga katulad mo, second. I'm a guy!" malayang pahayag ni Edward. Parang di makapaniwala si Ella sa mga rebelasyon ni Edward di niya alam kung binibiro lang siya nito.

Sa gulat, agad na tumayo si Edward mula sa sofa, kita ang pagkabigla sa mukha. Ang babaeng ‘to, parang may sayad! “Ma’am, please naman, respeto sa sarili,” mahinahong sabi ni Edward, kahit pa halata sa mukha niyang naiinis siya. Kahit nakakainis ang kilos ng babae, pinilit pa rin niyang panatilihin ang pagiging maginoo. “Yung kaibigan ko, masama ang pakiramdam. Nandito lang kami para uminom. Kung naghahanap kayo ng ibang trip, humanap na lang po kayo ng iba.”

Pero nakakapagtaka rin na si Edward, na isa lang propesor sa isang unibersidad at isa sa mga iskolar na sinusuportahan ng Micron Technolody ay may ganung impluwensiya sa senior management ng kumpanya. Dinampot ni Elcid ang kanyang telepono at palihim na nagbigay ng utos sa kanyang mga tauhan na bantayang mabuti ang lahat ng kilos ni Edward Santana. Samantala sa telepono, masigla pa ring nakikipag-usap si Edward. [“Kung gusto mo akong pasalamatan, ilibre mo na lang ako ng pagkain, Raven.”]