Simoun Monologue Script Novels & Stories

Unang kita niya pa lamang sa dalaga ay nabighani na siya sa angking ganda nito, pero hindi siya nagpahalata dito dahil mas mahalaga sa kaniya ang kaligtasan nito. Hinintay niya ang umaga hanggang sa magising na ito. Batid niya na nahimatay ito sa sobrang pagod at gutom kaya naman ipinaghanda niya ito nang makakain. "Sino ka? At nasaan ako?" pagbungad na katanungan agad ng dalaga. "Ako si Simon, isang mambubukid dito sa Eldefonso, ako ang nakakita sa'yo kagabi na walang malay sa may kalsada."

Wearing a smirk on his face, Simon said, “You wanna die, won’t you?” He quickly grips her right arm. His face turns evil when Samantha glances at him. “Let me go, Simon! Could you give me my freedom? How many times I told you I am not Ivana,” Hinila siya ni Simon pabalik sa kama. “Huwag mong sagarin ang pasensya ko dahil baka makakalimutan kong babae ka. Gusto mong tumakas? In your dreams!” he said mockingly.

pilit na ngumiti si Simon. Samantala bumulong si Zaniah sa sarili, “Marami pang oras, pero wala na tayong kinabukasan.” “Ano?” tanong ni Simon na mukhang narinig yata ang binulong niya. Kaagad naman umiling si Zaniah bago sumagot, “Wala.” Biglang tumunog ang cellphone ni Simon. Lumayo siya para sumagot, at pagbalik ay sinabing kailangan niyang umalis.

Bahagyang nag-angat ng mukha si Simeon at tiningnan siya saglit bago muling ibinalik ang atensyon sa pagpupunas sa punyal na hawak. "Bakit gising ka pa?" balik na tanong sa kan'ya ni Simeon. Pumasok si Callie at pinagmasdan ang iba't ibang klase ng mga patalim na nakalatag sa harapan ni Simeon. "My tribesmen will surely fear you once they see these things," sabi ni Callie bago inilapag sa mesa ang tsa na tinimpla. "Inumin niyo po ito para makatulog kayo."

Pagkatapos magsalita, tumayo si Simeon at handa nang magpalit ng damit. May kislap sa kanyang mga mata, tumayo si Yusof at sinabi, "Heneral, kung hindi mo sana isipin, sasama ako sa iyo." Sa oras na ito, kailangan niyang ibigay ang kanyang buong suporta mula ng pumili siyang magtago sa ilalim ng pwersa ni Simeon. Narinig ito, natulala sandali si Simeon. Pagkatapos ay ngumiti at sinabi, "Sige, mas mabuti kung sasama ka."

"I'm heading specialized. Kakain sa canteen." Tumaas ang kilay niya at minuwestra na mauna. Pero nanatili ito sa puwesto. Nangunot ang noo niya at nagsalita. "Go on, mauna ka." Lumunok si Simoen at bumuntong-hinga. "Pwede bang..." Umikhim ito. "Pwede bang sumabay sa 'yo?" "What are you? Grade schooler?" bara niya.

Nag umpisang humagulgol si Simeon. " Zhaine, salamat sa pangalawang beses mong iniligtas ang aking buhay. Utang ko sa iyo ang aking buhay. Gumising ka na upang makabawi ako sa'yo. Pangako, hindi hindi na kami gagawa ng kalokohan, hindi na kami mag cutting pag oras ng ibang subject. Kaya gumising ka na." Ramdam na ramdam ni Kenn Ang mabigat na pakiramdam nilang lahat habang kinakausap nila si Zhaine.

Sinabi ni Simoun kahapon. Pansin ko ang bahagyang pantawa ni Simoun sa tabi ko. She smirked. “Still, you can’t defeat me. You are nothing kompara sa akin,” taas noo niyang wika. Aba naghahamon. “Oo maganda ka, mayaman ka. You have that perfect shaped, enticing body. But did you ever experienced sleeping with Mr. Hord?” paghahamon ko ring tanong. “What?” “Never been? Shame on you, bitch.”

Nilalaro nito ang hawak na baril. “Just stay here. We will wait for the right time,” aniya. Sumilip siya sa labas. And finally, Simion has come. May apat itong alalay na armado at malalaki ang katawan. “I told you to think carefully before deciding on your own, Luther. I’m disappointed in you,” wika ni Simion. “It’s over now. You fooled me since I was born!” may gigil na sabi ni Luther.

Lalong sumiklab ang namuong galit sa mukha ni Simoun at buong lakas akong hinigit, napatayo siya at inilapit ang sarili sa akin. "Aarte arte ka pa, bibigay ka din naman sa akin?" Fuck! He sounds like a maniac! "Excuse me, is there something wrong here?" Hindi ko alam kung bakit ganoon na lamang ang pagpapasalamat ko nang marinig ang boses na 'yon. Siya yung taong kung pwede lang dumaan sa kabilang kanto ay gagawin ko wag lang siyang makita pero hindi ko inaasahan na ang pagdating niya sa sitwasyon na ito ay ikatutuwa ko.