Emerald Blue Novels & Stories

Kaya ‘wag na siyang umasa. Binuksan niya ang unang velvet box. Gayon na lang ang pagkamangha sa unang box na iyon. Isang blue necklace ang laman niyon. Hindi niya alam kung tunay ba iyon, pero ang mahal nito kung totoong blue diamond nga ito. Isa ito sa rarest gem sa buong mundo. Hindi malaman ni Everlee kung kay Daisy o kay Mildred iyon galing. Wala naman kasing nakalagay.

Bumalik ang tingin niya sa akin. "Chris will not appreciate your choice of sitting position," she mouthed, her voice a mere whisper. turn ko na para obserbahan siya. Ang kanyang manipis at magandang naka-arko na itim na kilay ay bumagay sa kanyang mahahabang pilikmata, at hindi ko maiwasang humanga sa kanyang matingkad, emerald-green na mga mata. Ang mga ito ay kumikinang na may sarap sa buhay, tulad ng beryl-green na mga gemstones na nakalagay laban sa malinis na snow.

Maingat nitong kinuha ang pendant mula sa lalagyan at inilapit sa akin. At doon ako natigilan, tila ba na-star struck ako at agad na na love at first sight sa ganda ng maliit na pendant nito. The emerald at the center shimmered in a deep and captivating green na para bang may sariling buhay habang natatamaan ng liwanag ang mga nakapalibot na diamonds dito. The octagonal frame gave it a bold and sophisticated edge. I remember someone who's eyes looked like an emerald.

I said and smiled at Yaya Cora. “Blue nga pero nag-iiba kasi kapag may tumatama na liwanag… ang ganda ng mga mata mo! Minsan dark blue kaya parang purpol pero kapag may tama ng liwanag parang nagla-light ang pagka-blue na nagiging parang labander naman.” Yaya Cora amazingly gets near me and stared at my eyes. Lavender kapag natatamaan ng liwanag at purple kapag sa dilim. I smiled awkwardly… Really? But my eyes are blue, same with daddy and Carly.

Sa ganda ng kulay nito, malinaw na isa itong tunay na imperial green! Ipinagpatuloy ni Pierre ang paghiwa. Isang hiwa, dalawang hiwa, at ang buong loob nito ay puro magandang klase ng berde. Sa isang kurap lang ng mata, isang piraso ng imperial green jade na may laking bente sentimetro ang tumambad sa harapan ng lahat. "Nagkulay berde ang buong loob!" sigaw ng isang lalaki sa unahan.

mataray na sagot sa kaniya ni Ruby habang sinusuklay ang kulay pula nitong buhok gamit ang kaniyang kamay. Sa kanilang tatlo ay sila ni Ruby ang laging hindi magkasundo. Emerald is the second, she is blunt and the most sarcastic among the three of them. Emerald says whatever comes to her mind, she's also stubborn and prideful. While Saphire who has blue eyes is the youngest. She is good at lying and pretending, masking her emotions. Saphire looks calm and cold in front of other people, but she's very soft inside. "Alam niyo kayong tatlo may kaniya kaniya talagang abnormalidad ehh. Away kayo ng away, pare pareho lang naman kayong mga abnoy, yang tataa?" Lucas shrugged, making the two of them

“Y-You bitch, w-what did you..” Itinaas ko ang librong hawak ko. “Oh? This?” umiling ako at binuksan ang unang pahina ng aklat. “Emerald green, also known as Paris green, Vienna green and Schweinfurt green, is the product of combining copper acetate with arsenic trioxide, producing copper acetoarsenite.”

Ang buong silid ay puno ng amoy ng kape at papel, isang pamilyar na ingay na pansamantalang nagpatahimik sa mga multo ng aking nakaraan. "Avery, tingnan mo itong color palette na pinili ko. Bagay ba ang royal blue at gold para sa isang international gala?" "Masyadong gasgas ang royal blue, Maya. Mas maganda kung gagamit tayo ng deep emerald green at charcoal gray na may touch of platinum. Mas mukhang high-class, mas may misteryo, at mas bagay sa profile ng isang malaking korporasyon." "Wow, kaya nga ikaw ang creative director natin, eh. Ang galing mo talaga pagdating sa mga ganitong detalye."

"Please show her what you brought." Binuksan ni Bianca ang briefcase at inilabas doon ang isang napakagandang velvet box. Nang buksan niya ito, bumungad sa akin ang isang napakakinang na kwintas na gawa sa pambihirang emerald green jade na may mga maliliit na brilyante sa paligid. My eyes glistened just looking at it.

"Anong tawag sa kulay berdeng bato na 'to?" Bahagya siyang ngumiti. "Emerald." "Emerald?" Tanong ko. Naalala ko ang sinabi sa'kin ni Sofia. Emerald daw ang bato ng kapanganakan ko o kung ano man 'yon. "Bakit emerald?" "Dahil 'yon ang bato ng kapanganakan mo." "Alam mo rin ang bagay na 'yon?" Ngumisi na naman siya. "May bagay pa ba 'kong 'di alam sa'yo?"