Published In Tagalog Novels & Stories

"SAAN TAYO pupunta?" Tanong niya sa 'asawa'. Kanina pa sila bumabiyahe. Nakalabas na sila ng bayan. "Sa rest house ni Daddy sa balakilong." Napadiretso siya nang upo. Dulo na ng San Ignacio ang balakilong. Halos dalawang oras ang biyahe don dahil sa rough road ang daan. "P-pero hindi ako nakapagpaalam sa Itay."

I asked. Umiling ito. "Dito lang tayo sa Cali, Mommy." Bahagya pa itong nauutal sa pagsasalita ng tagalog. Well, tinuturuan ko rin kasi siya sa mga iilang salita ng Pinas. Ganoon din si Leon. Madalas niyang kinakausap ang bata gamit ang tagalog para sanayin ito. Mabilis namang matuto si Cheska, hindi mahirap turuan.

Sabi nito bago tumalikod at lumabas muli ng pinto. ----- Nakakunot ang noong nagtataka pa din ang binata kung papaanong nakakaintindi ang dalaga ng french. Galing ito sa mahirap na pamilya kaya papaano nito nagawang matutunan ang lengguwaheng ito? Hindi kaya ang kahirapan nito ay isa lang din palabas mula sa totoong kasintahan nito? Pero malabong hindi ito makalap nina Kheed.

At Ang cover NG magazine ay Ang make up na ginawan ko Ng commercial at naroon Ang Mukha ko. O.. tignan mo sikat kana...Anong say mo? pagmamalaki niya sa akin. Alam mo bang Ang magazine na iyan ay Hindi lang dito sa Paris Kong Hindi sa iba't ibang bansa. Pati sa pinas. Ano? pati sa pilipinas makikita Ang magazine na ito?tanong ko na gulat na gulat sa narinig. Oo... pati sa pilipinas makikita at malalaman Ang kasikatan mo.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

bilin ko rito. "Yes, Ma'am. Makakaasa po kayo" ani nito. Hindi rin nagtagal ang usapan namin na iyon. Ibinaba na rin agad niya ang tawag dahil dumarami na daw ulit ang tao sa shop. Nagpatuloy naman ako sa pag scoll. May nakita rin akong ilang post ang news company ng billboards ng mata ko all over Luzon, Visayas and Mindanao.

"Oh. Matulog ka nalang mamaya sa byahe." "Okay guys!! Punta na tayo sa bus." Tawag ni si Rico. Agad naming binitbit lahat ng gamit namin at dinala sa bus. Naghanap ng mauupuan at pumwesto na. Nasa pag-iiscroll ako sa newsfeed sa social media nang mapansin ko ang isang kalalabas na balita.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”