Enjoy It While It Lasts Meaning Novels & Stories

“Pagod siguro hindi kaya madaling magluto." “Kung sa bagay may panahon din akong ganyan pero kaya nga tayo nandito para mag enjoy." “Hayaan mo na, tayo nalang ang mag enjoy dito." “Sana pala dinala ko nalang ang boyfrienf ko dito sana hindi ako naiingit sainyo." “Sabi ko na sayo dalhin mo tingnan mo ngayon." “Nag-i-enjoy naman ah," natatawang sabi nito.

“Nag-explore kami ng local area, tinikman ang mga pagkain, at nag-enjoy kami.” “Masaya akong marinig ‘yan,” sabi niya, tumango. “Minsan, nakakalimutan natin na mag-enjoy sa maliliit na bagay sa buhay.” “Alam mo,” sagot ko, tinitingnan ang apoy. “Minsan, sobrang nakatuon tayo sa trabaho na nakakalimutan natin ang mga simple ngunit importanteng bagay.” “Exactly,” sabi niya. “Minsan, kailangan natin ang mga ganitong moments para maalala ang tunay na halaga ng buhay.”

Pero kasabay ng luha, may umusbong na mas matinding emosyon, hindi lungkot. Kundi galit. Galit na parang hindi ko na kayang itago. Pinahid ko ang luha sa pisngi, sabay irap sa screen na parang buhay ang mga taong nando’n. “Enjoy while it lasts, Estella,” mahina kong sabi, halos pabulong pero puno ng lason. “Hindi pa tapos ‘to. You might have the ring, but I’ll make sure you’ll never have peace.”

Hindi ko gets ang ibig niyang sabihin. “Kakabahan na ba ako niyan? Ano ba iyan, pa suspense naman ito.” Sagot ko din kaagad. “Nope! Hindi ka dapat kabahan. Dapat enjoy lang lalo na at wala akong ibang gusto kundi ang maging masaya tayo ngayung gabi at sa mga susunod pang oras, araw, buwan at mga taon na magkasama tayong dalawa.” Nakangiting sagot nito

At kung malalaman nyang gawa gawa lang ang lahat, mabilis lang din akong aayawan nito at hindi na yon kataka taka pa. May kirot sa aking puso. Pero mas nanindigan akong I enjoy na lang kung ano ang meron. Haggat available.Hanggat andyan. Hanggat pwedeng ienjoy ang priveldge na makasama ang binata. Hanggat pwede pa. Dahil matapos nito, tapos na ang lahat. Pangatawanan mo na ang kilig mo ngayong araw na to., Solenn.

"Should I turn on the radio?" tanong niya na para bang kanina pa siya nabibingi sa katahimikan naming dalawa. "Sure," sagot ko bago muling ibinaling ang mga mata sa may bintana. "If we all could leave something lasting behind to be remembered by, just a song for me and then at least I would have tried..." Napalingon ako kay Ismael. Why does it sound so familiar? "I agree, it's not so much what we have as how we use what we have in our lifetime... Thirty years is worth a hundred and two. It's really what we can do in our lifetime..."

Hindi naman ako nagtanim ng sama ng loob sakanya, masyado syang naging mabuti sakin para magalit ako sa mga masakit at nakaka bwisit na ginawa sakin ng kaibigan nya. “Glad to hear that. Masaya din ako na nagkita tayo ulit. So how’s life to you now?” “Hmm. Good, I’m enjoying it.” Sabi nya, nakita ko ang mabilis nap ag ngisi nya na parang may pangyayari syang naalala. Naningkit ang mata ko dahil sa safe answer nya. “Iba ang meaning sakin ng you’re enjoying it pag ikaw ang nagsabi.” Sagot ko na ikinatawa naman nya.

"Bakit po tayo mag-e-enjoy? Ano pong meron?" "Kailangan ba laging may ganap bago mag - enjoy?" tanong niya. "Mag-e-enjoy tayo kahit kailan na'tin gusto. Alright? Don't ask too much and let's get outside so we can spend the time well." Dinampian niya ulit ako sa labi ng halik bago ngumiti at sumenyas na lumabas na. Wala naman akong nagawa kundi lumabas. Ang bilis ng pangyayari. Bakit parang ang bilis talaga?

Oo naman, ako pa ba, kasali ka rin pala sa play na ito? "Oo naman." "Bakit parang puro kakilala natin ang nandito sa play?" "Hindi ko alam. Baka nagkataon lang. Huwag ka na ngang magtanong, basta ngumiti ka na lang at maglakad. Ienjoy mo ang moment na ito dahil baka hindi na ito maulit." "Oo na, iisipin ko na lang na kasal ko talaga ito."

Hindi ko na kailangang punasan ito dahil ang hangin na ang tila pumapawi sa mga luha ko. That will be my last moment with him. It was fun. If only I wouldn’t end my life tonight, I would treat that moment as ordinary. Because we always go out and hang out. It would be a simple hang-out day for us but since I knew it would be my last day with him, that became a hundred times more memorable and important to me.