Enjoy It While It Lasts Novels & Stories

Ayaw ding mag comments ni Cassandra dahil maganda naman ang pakitungo ni Toby sa kaniya. "Well, I don't know about them." Rengie said. "For me, hindi ko naman masyadong hinigpitan ang kalayaan ng isang tao because we only lived once. You should make the most of it. For all we know, ang buhay natin ay parang singaw lang, maya-maya nandito nakikita mo, ngunit Isang iglap lang ay nawawala na." nagkibit balikat siya. "Kaya, sabi ko kay Toby, enjoy while it lasts but be responsible in everything you do, because there's consequences on it." he said pushing the plate away from him. "This is quite good. Lutong bahay is really admirable and delicious." he smiled. He diverted the conversation.

tugon nito at bumungisngis pa. "Ewan ko sa iyo. Basta pinaalalahanan na kita." Sa halip na seryosohin ang sinasabi ko ay narinig ko na naman ang pagtawa nito. Nagbuga ako ng hangin. "Umuwi ka na habang matino pa 'yang pag-iisip mo." "Ayoko pa, kasalukuyan pa lang kaming nag-e-enjoy rito." "Enjoy now, then what? Regret later?"

Pero kasabay ng luha, may umusbong na mas matinding emosyon, hindi lungkot. Kundi galit. Galit na parang hindi ko na kayang itago. Pinahid ko ang luha sa pisngi, sabay irap sa screen na parang buhay ang mga taong nando’n. “Enjoy while it lasts, Estella,” mahina kong sabi, halos pabulong pero puno ng lason. “Hindi pa tapos ‘to. You might have the ring, but I’ll make sure you’ll never have peace.”

Kung gusto mo ang babaeng ito, siguraduhin mong hindi mo palampasin ang pagkakataon! “Pagsisisihan mo 'yan habang buhay mo kung gagawin mo!”

Hindi ko gets ang ibig niyang sabihin. “Kakabahan na ba ako niyan? Ano ba iyan, pa suspense naman ito.” Sagot ko din kaagad. “Nope! Hindi ka dapat kabahan. Dapat enjoy lang lalo na at wala akong ibang gusto kundi ang maging masaya tayo ngayung gabi at sa mga susunod pang oras, araw, buwan at mga taon na magkasama tayong dalawa.” Nakangiting sagot nito

“Bryan, napakagastador mo. Matuto kang magtipid. Hindi ka ipinanganak na mayaman.” “Alam mo, dapat balanse lang. Hindi pwede puro ka tipid. Kailan ka pa mag-eenjoy sa buhay? Kailan ka kakain ng masarap? Kapag wala ka ng panlasa? Kailan ka mamamasyal? Kapag sumasakit na ang tuhod at likod mo? Buhay tayo para mabuhay.” “May punto ka naman diyan. Pero dapat may disiplina sa sarili kaysa enjoy now suffer later.”

pagpapatuloy ko. Nag-smirk muna siya bago niya muling binalik ang tingin sa sunset, “Masyadong maiksi ang buhay para magalit at malungkot. Kailangan lage tayong masaya dahil isang beses lang tayo mabubuhay.” “No,” I calmly responded, “Life is long enough to enjoy it. Be happy and do what you must,” I paused when I sensed his gaze fix at me, “We live everyday and we only die once.”

she said while smiling at him. Hindi siya umiimik. Napatitig lang siya sa magandang mukha ng babae. "Life is short and we can't predict when we are going to leave this world. So, we should not waste our precious time. We should spend it on those people we love. We should always express our feelings. We should show them that we care and we love them," she added.

Totoo naman iyon, naging masaya naman nga siya. “Thank you ulit, totoong nag-enjoy ako. Hindi iyon fabricated para lang ipakita sa’yo. Tunay na masaya ako.” “You’re welcome. Huwag mong hayaan na masira ang mood mo ng walang kwentang mga bagay o tao. Isipin mo palagi ang kaligayahan mo dahil iyon ang pinakamahalaga, Everly…naiintindihan mo? Mawalan ka ng pakialam sa paligid. Iyon ang tanging mapapayo ko sa’yo upang maging masaya pa ang pamumuhay mo bilang tao. Piliin mong maging masaya…”

“Yes! super hindi ko alam na kahit may edad na tayo enjoy pala sa ganito salamat Hayes..” “Salamat din! you made me realise na sa nakasanayan babalik ang lahat pati ang saya na itinago na ng matagal na panahon. Can you give a chance sharina to create a new memories with you?, Hindi pa naman huli hinda ba?” “Oo naman, sa kasiyahan walang una walang huli at lalong walang sayang..”