Enjoy It While It Lasts Novels & Stories

Hindi ko na kailangang punasan ito dahil ang hangin na ang tila pumapawi sa mga luha ko. That will be my last moment with him. It was fun. If only I wouldn’t end my life tonight, I would treat that moment as ordinary. Because we always go out and hang out. It would be a simple hang-out day for us but since I knew it would be my last day with him, that became a hundred times more memorable and important to me.

“Lagi kanalang walang oras, teh gave your self time. Enjoyin mo naman ang buhay kahit minsan. Wala naman masama kong lumandi, mag gala, mag inom o mag walwal ka kahit minsan wag mo lang araw arawin. Kahit maranasan mo man lang mabuhay ng ma experience mo man lang ang mga bagay na iyan.” “Tama ang kaibigan mo Cath, enjoyin mo rin ang buhay paminsan minasan. Wag mong masyadong itutuk ang atensyon mo sa trabaho.” sabat ni Ate Fait sa likuran namin. Naglilinis din ito ng table. “hindi ko naman kasi kailangan ma experience yang mga iyan.” pdepensa ko sa sarili ko.

I will make use of it. "One week is okay. Let's have fun then!" I gladly smile without worries. "Great. Let's have fun, Love…" . c.m. louden

𝙄 𝙝𝙤𝙥𝙚 𝙮𝙤𝙪'𝙧𝙚 𝙛𝙚𝙚𝙡𝙞𝙣𝙜 𝙗𝙚𝙩𝙩𝙚𝙧. 𝙀𝙣𝙟𝙤𝙮 𝙮𝙤𝙪𝙧 𝙗𝙧𝙚𝙖𝙠𝙛𝙖𝙨𝙩 𝙞𝙩'𝙨 𝙜𝙤𝙤𝙙 𝙛𝙤𝙧 𝙩𝙝𝙚 𝙝𝙖𝙣𝙜𝙤𝙫𝙚𝙧! 𝙇𝙤𝙫𝙚;

“Nag-explore kami ng local area, tinikman ang mga pagkain, at nag-enjoy kami.” “Masaya akong marinig ‘yan,” sabi niya, tumango. “Minsan, nakakalimutan natin na mag-enjoy sa maliliit na bagay sa buhay.” “Alam mo,” sagot ko, tinitingnan ang apoy. “Minsan, sobrang nakatuon tayo sa trabaho na nakakalimutan natin ang mga simple ngunit importanteng bagay.” “Exactly,” sabi niya. “Minsan, kailangan natin ang mga ganitong moments para maalala ang tunay na halaga ng buhay.”

Hindi kasi ako pwedeng byumahe ng malayo, at kahit gustuhin kong ipilit matupad lang ang plano namin, baka magkaproblema lang at ayoko namang mangyari yon. As much as possible ay ayoko ng inconvinience sa mga natitirang araw ko dito sa mundo. I want everything to be somehow okay and memorable. Ayokong kapag nawala ako ay ang paghihirap namin ang maaalala nila. I want them to remember that before I died, I was happy. And happy, I will. "Kyline!"

Yes, we only live once,kaya nararapat lamang na gamitin natin ito sa tama. Pero maaari naman nating iligtas ang iba at ang sarili natin diba? Hindi na natin kailangang mamili sapagkat ang bawat buhay ay mahalaga. Mahalaga ang buhay mo at nang taong iniligtas mo. Kailangan mo lang maging maingat at isipin ang mga taong naghihintay sa iyo. Isipin mo, magiging masaya ba sila kung tuluyan mo silang iniwan? Hindi.

Hindi ko alam, pero natatakot ako. "Tsk, KJ ka talaga kahit kailan," bulong niya at inirapan ako. Umayos rin siya ng upo at tinuloy ang pagkain niya. "My point is, hindi mahalaga kung malinis o marumi ang paligid mo. The important thing is, iyong taong kasama mo na nagbibigay ngiti at saya sa 'yo. At pareho niyong na-e-enjoy ang oras na magkasama," she said out of the blue.

“I have always reserved energies when in terms of giving you the pleasure, Mi Amor.” “Hmmm… biglang humangin ah,” natatawang aniya. “You know it’s true, my love. I’m capable of giving you pleasure in any ways.” Ipinaghila siya ni Michael ng upuan nang marating nila ang mesa. “And so am I, kailanman ay hindi pa ako nabigo sa pagpapaligaya sa’yo, hindi ba?” “Of course, love. Making you happy and making love with you is always be my first priority,” namumungay ang mga matang sagot ni Michael.

“Bigla lang nangyari.” Pero pagkatapos… bumaba ang boses niya. “Pero Mara…” “Ano?” “Ramdam ko pa rin.” Natahimik ang kaibigan niya. “Yung init.” Hinawakan ni Venice ang sariling kamay. “Yung pakiramdam na parang…” Napapikit siya. “Parang hindi pitong taon ang lumipas.” Ang huling salita ni Venice ay halos isang bulong lamang.