Enjoy It While It Lasts Novels & Stories

“Pagod siguro hindi kaya madaling magluto." “Kung sa bagay may panahon din akong ganyan pero kaya nga tayo nandito para mag enjoy." “Hayaan mo na, tayo nalang ang mag enjoy dito." “Sana pala dinala ko nalang ang boyfrienf ko dito sana hindi ako naiingit sainyo." “Sabi ko na sayo dalhin mo tingnan mo ngayon." “Nag-i-enjoy naman ah," natatawang sabi nito.

Ganito ba kapag first time, mahirap kalimutan? "So, kilala nga namin siya? Aminin mo na kasi. Single ka naman kaya hindi mo kailangan mahiya! Gusto lang naman namin malaman kung worth it ba ang pag iwan namin sayo kagabi para mag enjoy ka!" Higit pa sa salitang "Enjoy" ang nalasap ko. Pero kahihiyan naman ang naging kapalit niyon kinaumagahan. Kung alam niyo lang!

"Umayos ka Bree." "Maayos ako. Huwag kang judger hindi mo pa nga naririnig. Isa pa, dapat nga nagte-thank you ka sa akin. Hindi 'yong nambubugbog ka." "Wow. Ba't naman ako magpapasalamat sa'yo, aber?" "Simple lang. I'm a walking reminder for you na ang buhay ine-enjoy. Nobody will make it out alive in life, anyway. Might as well party now. Consequences be damned. Hindi ka ba nagsasawa sa pagiging predictable ng buhay natin?"

Ang malas nga naman oh. Aish! Huwag na nga muna akong mag-iisip ng kung anu-anong bagay, ang mabuti pa-- namnamin ko nalang ang moment na ito dahil minsan lang 'to mangyari sa buhay ko. Tutal magpapalipas ako ng gabi dito, eenjoyin ko ang LED TV, aircon at mga pagkain na nasa mini ref. May nakita akong red wine doon kanina so baka pati yun ay inumin ko na rin. Once in a lifetime, ika nga nila.

“Sige. Doon na lang.” “Pwedeng uminom doon lalo pa ngayong may importanteng okasyon. Hindi mo rin kailangang mag-alala oras na malasing ka at masobrahan ka ng alak. Tatawagan ko ang family driver namin na sunduin niya tayo mamaya. Ang mahalaga ay mag-enjoy tayong dalawa sa unang labas natin para naman maging memorable. Just be yourself. Hindi mo kailangang mahiya sa akin. Ako nga, walang hiya sa'yo.”

At sa gitna ng tawa at simpleng saya, ramdam namin pareho ang tinatawag na bittersweet na katotohanan. Habang nakatingin ako kay Caleb, napaisip ako… kahit gaano man kami masaya ngayon, alam kong hindi ito panghabang-buhay. Pero sa sandaling iyon, pinili kong iwan ang takot at guilt, at mag-enjoy sa araw na ito kasama siya. Sa kabila ng lahat, kami lang ang nakakaalam kung paano mag enjoy sa simpleng bagay.

Tapos ay sumayaw siya sa dance floor habang hawak ang kanyang whiskey. Maraming lalaki ang lumalapit sa kanya ngunit niya pinapansin ang mga iyon at pasimpleng nilalayuan. Gusto niya lang mag-enjoy! Siguradong pag-uwi niya ay pagagalitan siya ng husto ng mommy niya, kailangan niyang sulitin ang gabing ito.

It's beautiful life Forever I'll stay by your side It's beautiful life Always standing right behind you Beautiful love Cause we're standing under the same sky Even though we are world's apart Beautiful life Beautiful day Though I am only living in memories Beautiful life Beautiful day Won't you let me inside your heart Beautiful my love Beautiful your heart It's beautiful life It's beautiful life It's a beautiful life Is it forever you and I? It's a beautiful life I hope we'll never say goodbye, no no no no Beautiful love Your tears, your smile, it completes me And always will until the end of time

sabi nito na naupo muna sa isang may kalakihang bato. “Ako naman first time kong marating ang mga ganitong spot,” aniya na pinapanood ang malakas na pagbagsak ng tubig. “Masyado akong busy sa restaurant at nakalimutan ko na mag-enjoy sa buhay ko.” “I see, at na-realize mo rin na gusto mo pa palang magkaanak?” Ngumisi ito. “Pasalamat ka at sumama sa akin, dahil kahit kunwari lang ay natupad siya.”

Nanikip ang aking dibdib ng maaalaa ko ko ang kaniyang sinabi kagabi. "You should enjoy this because this will be the first and last na mangyayari ito" Ganoon lang ba iyon? Ginusto ko naman na may mangyari samin ngunit tama ba na ganon lang? Na hindi na mauulit at babalik na ulit kami sa dati?