Epic Fail Mga Nobela at Kwento

99% complete… Ding! D******d failed! Shit! I tried the algorithm again, my face frowning as I watched the code rapidly moved on the screen, pero biglang huminto ang mga number. D******d failed! Shit! Ayaw talaga. Sinubukan ko nang sinubukan hanggang sa pagtingin ko sa oras ay alas-sais na ng umaga. Pero wala pa din. Puro d******d failed!

Inis dahil sa letching PSA na sobrang tagal dumating at kailangan ko nang lumipad papunta rito sa Manila, sakit dahil nareject ako, panghihinayang dahil hindi ako nakapasok sa dream school ko, hiya dahil nagpumilit pa ‘ko sa Mama ko na sa Maynila ako mag-aaral, at disappointment sa sarili ko. I failed. And my mind screams that I am a failure. Ano na lang ang sasabihin ko kay Mama? Magagalit kaya siya? Si Papa? Would they consider me as a disappointment? A failure? Mas lalo akong natakot. Ayaw ko pa naman sa lahat na nadidisappoint ko sila. Pakiramdam ko napakawala kong kwentang anak kapag nakita ko sa kanilang mukha ang pagkabigo.

Failure And Success Failures are my biggest success. That's what Lia got in her failure decision. Hinubog siya ng pagkakamaling nagawa niya noon. Because of that failure, she learned more about life. Nahanap niya ang totoong kaligayahan sa buhay niya. Because of that mistake she had made, she lives her life to the fullest. Namuhay siya na mas kinaya niya ang lahat ng pagsubok na dumaan sa buhay niya.

Chapter 11.2: Because I Failed “Because I failed,” Mia confirmed her words, without hiding the truth. “I failed the job interview, and now, I don’t have any money left.” Their chats were only question marks, probably wondering whether Mia was telling the reality. It was unexpected for them. [Ang ganda mo, pero bumagsak ka sa interview?] “Baka maisipan niyong i-kick siya, huwag ha. Hindi naman offensive sinabi niya,” pabiro nitong sabi.

“Nah, but seriously speaking, I know you can do it. You’re brilliant and everything. So, why bother yourself worrying? Just calm yourself and relax. I have my faith on you. If it’s meant for you then you’ll have his yes but if it’s not, then accept it. Because that’s the only thing you can do. Sometimes we have to accept defeat in some point of our lives. Hindi naman palaging nasa tuktok tayo at nagsasaya.” Napangiti at napatango-tango ako sa advice niya. He’s right, though. At some point people will fail even if they hate to fail. See? He’s really the father I never had. His wisdom is useful and insightful to me. He was right, yes but I don’t want to fail nor accept defeat. I can’t accept d

Isang maling galaw at isang putok ay tapos ako. Pero ngumiti lang ako. “Alam mo,” sabi ko, “marami na akong nakaharap na gaya mo.” Pinisil niya ang trigger. Pero wala. Hindi sumabog ang ulo ko. Bago pa siya makalapit—napansin ko na ang model ng baril niya. May tendency magka-failure kapag hindi tama ang grip at tama ako. Pero delikado pa rin ang ginawa ko. Kung mali ako, sure na patay na ako ngayon pero suwerte pa rin ako.

Na mas gugustuhin niyang mamatay kaysa makawala sa problema ng lubog niyang kumpanya? "Patayin niyo na lang din ako, Pa!" hindi ko napigilan ang sarili ko sa pagsagot. "Hindi ko kaya na makita kang nagkakaganyan! Look at yourself! You don't look good anymore and it hurts me more than you know, Papa! We're just trying to save you! We're just trying to save our family!" Hindi ko na napigilan ang pag-iyak. "Face the reality, Pa! Wala ng pwedeng tumulong sa atin! What's happening is beyond the worse! Our company is failing and your health is failing too! Mas importante ka sa akin kaya gusto kong makawala ka sa lahat ng gulong 'to!"

"Dawn, w-what's the problem?" Nang mapatingin si Dawn kay Bea, napatanong ito. "Tell me, d-did i just f*cked up?" "Yeah, i think so..." "Damn it!' Napayuko si Dawn at napasabunot sa sarili nya. "Dude, don't hurt yourself. Okay lang yun. We all f*ck up sometimes." Napabuntong hininga na lang si Dawn at napayakap din kay Bea, "Thanks... thanks for being here for me." Bulong nito.

wika ko Naman at hinawakan Ang kamay niya. Nasa harapan Naman kami ng puntod ni dad. " Daddy, si ate lang po ang tumupad ng lahat ng yun. Sorry dad, I failed" " Mayaki Hindi ka na failed, Ikaw Ang dahilan kung bakit Ako nabubuhay ngayon... kayo ni nanay, kayo Ang dahilan Kong bat ako nag papatuloy wag mong Sabihin yan. Sige ka magagalit si daddy sayo" sambit ko Naman at agad siyang niyakap.

Isang gabi, habang magkasama silang nagmamaneho pauwi mula sa isang business meeting, nagtanong si Kairah, "Liam, paano kung mag-fail ako? Paano kung hindi ko kayang tapusin ang mga proyekto ko?" Liam ay tumingin sa kanya at ngumiti. "Kairah, lahat tayo natatakot mag-fail. Pero ang pinakamahalaga ay kung paano tayo bumangon pagkatapos ng mga pagkatalo. Hindi ko naniniwala na mag-fail ka. Alam ko na kaya mong magtagumpay."