A Failure To Communicate นิยาย & เรื่องราว

Enjoy the rest of the holidays! It took a lot of rephrasing and self-encouragement for me to finally hit the send button. I bit my lower lip as I waited for the message to be successfully delivered. When the delivery of my text failed unexpectedly, my lips parted. Unfortunately, I ran out of load. I stared at my unsent message and thought, “Ah, maybe this was the sign not to talk to him again.”

Isang gabi, habang magkasama silang nagmamaneho pauwi mula sa isang business meeting, nagtanong si Kairah, "Liam, paano kung mag-fail ako? Paano kung hindi ko kayang tapusin ang mga proyekto ko?" Liam ay tumingin sa kanya at ngumiti. "Kairah, lahat tayo natatakot mag-fail. Pero ang pinakamahalaga ay kung paano tayo bumangon pagkatapos ng mga pagkatalo. Hindi ko naniniwala na mag-fail ka. Alam ko na kaya mong magtagumpay."

—- "Hindi talaga gumagana, Zane. Lintik! Naputol pa yata talaga ang komunikasyon natin sa kanila. Kanina pa ako tumatawag ng back-up pero wala talagang sagot buhat sa grupo nina Tristan at nina Jed." Napakunot na lamang ang noo ni Zane sa sinabi na iyon ni Chino sa kan’ya. Nasa gitna sila ng laban at kanina pa sila sumusubok na tumawag ng back-up pero sa hindi nila malaman na dahilan ay mukhang walang nakakarinig sa mga pagtawag nila kaya napilitan sila na maghiwa-hiwalay ng grupo niya.

"Bakit hindi ka nagseselos? Damn it!" I can clearly see the image of anger in his eyes. Bakas sa kanyang hitsura ang galit at sakit, ngunit hindi ko magawang magsalita para tanggalin ang nararamdaman niyang iyon. I am weak in communication. Hindi kasi talaga ako nakikipag-interact masyado sa mga tao dahil madalas, I end up messing it up.

Pero hindi pa tapos si John. "At may isa pa pong natuklasan. Kaya rin po pala hindi ka makakontak ni Miss Ariana at vice versa... may naglagay ng interference line. In short, hinack po ang communication line ninyong dalawa—pinutol ang signal sa pagitan ng mga tawag at mensahe." Napakuyom ang mga kamao ko. Putcha. Kaya pala ilang linggo na akong nagtataka kung bakit hindi ko siya matawagan kahit ilang beses ko siyang sinubukan.

Napatigil si Fabian at lumingon sa akin. Kumunot ang noo nito at tinanong kung anong sinasabi ko. "The heck, mukha bang laos na ako? Hindi ko kailangan kahit na sino para sumikat," ani ni Fabian. Nakita ko sa peripheral vision ko na nagpipigil ng tawa ang manager ni Fabian. "I think kulang kayong dalawa sa communication. Na mis-understand ka ni Sonia," ani ni Jomar. Naiirita sinabi ni Fabian na sumagot.

Napaupo ang dalaga, napapaisip ito sa kung anong pwedeng mangyari sa kanila. Maging ang kaibigan ay napa-upo sa sinabi niya. “I think it’s just a matter of trust, commitment and holding on.” She crossed her legs and arms, creased her forehead and curled her lips, then continued. “And communication. Importante ‘yan pag malayo kayo sa isa’t isa.” Hindi na muling nagsalita si Regina, sa isip n’ya ay may punto ito. ‘Trust, commitment, holding on and communication. Tama, hindi pwedeng mawalan kami ng komunikasyon,’ sabi nito sa isipan.

Tahimik siyang nanatili roon, hinahayaan ang emosyon na unti-unting humupa. Maingat na nagsalita si Elijah. “Alam mo ba kung paano maiiwasan ang hindi pagkakaunawaan sa pagitan ng mga tao?” “Paano?” litong tanong ni Ysa, bahagyang paos ang tinig. “Communication,” sagot ni Elijah. Mababa ang boses, banayad, parang sinasadya niyang dahan-dahanin ang bawat salita.

May sumubok man na lumandi pero nangingibabaw ang pagmamahal kaysa ang maghiwalay. Tulad ng sabi ng mga Lola namin ni Zane na communication is the key dahil kung wala, ay talagang sa bandang huli mauuwi lamang sa away at hiwalayan. Ganoon ang ginawa namin ni Zane pero minsan, ang ginagawa ko ay tinotoo ko ang pagbabanta ko na kapag malaman ko lang na nagloko talaga s'ya ay aalis na kami ng mga bata, isa na sa ginawa kong parusa o halimbawa ay sa labas siya natutulog at dahil ayaw niya na yong maulit ay ilang araw ring siyang humingi ng sorry sa akin dahil ayaw niya ng ma outside de-kulambo, iyan ang turo ng mga kaibigan namin na may asawa na at ina-apply ko naman kaya tawang-tawa sila, pero

“Dahil buntis po ako ngayon kahit na nag aaral pa rin po ako. Dahil sa pagrerebelde ko po sa kanya ay nangyari sa akin ito. Hindi pa po ako sigurado kung makaka-graduate pa ako dahil sa kalagayan ko po ngayon. Paano po kung tuluyan na siyang magalit sa akin at palayasin na sa bahay namin?” “Problema ba iyon, eh ‘di pumunta ka rito sa akin.” “La naman eh.” Kunwari ay reklamo ko sa pagbibiro niya. “Talk to him, iyon ang sagot sa mga what ifs mo. Communication ang kulang sa inyong dalawa. Huwag mong sarilinin ang sakit na nararamdaman mo. Baka hindi lang kayo nagkakaintindihan mag ama. Magkaiba lang siguro ang naging coping mechanism ninyo sa pagkawala ng Mommy mo. Ama mo siya at anak ka niya k