Epic Fail Mga Nobela at Kwento

Hinaplos ko siya sa likod, sa ibabaw ng balikat, sa triceps, biceps at kumapit ako sa braso niya. Pumipisil ang mga kamay ko, umaangkin na para bang siya ang pinakamagandang regalo na para sa akin na ngayon ko lang binuksan. Iniiwasan ko talaga noon pa dahil alam na alam ko ang laman: My biggest failure. My own destruction. My personal Pandora’s Box. Si Craig.

Ani pa nito sa akin na ikinagalit ko ng husto. "Anong walang pakie? bakit ano bang nangyari at pinavusapan niyo ni Sir Eli huh? Dahil ba sa mga napagusapan niyo nakalimutan mo na ang sarili mo at mga gusto mo?" Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko. Hindi ako sanay na ganito si Morriban. "You almost failed the exam Morriban! You almost failed to made your Dandelion shine! Thats because of your concentration. Thats because of your focus! You are loosing it!"

At oo, nag-improve siya over the years, pero para sa akin, kulang pa rin. Nagulat ako nang si Tristan mismo ay pinindot din ang “Failed.” Hindi ko inaasahan ‘yon lalo at nauna pa siya sakin. Hinabaan ko pa ang pasensya ko at hinayaan kong makatapos si Nayomi bago ako pumindot ng "Failed". Yun nga lang, napairap ako nang makita kong tatlong “Passed” pa rin ang lumabas. Pasok pa rin siya sa next round.

sabi ni leo na pinaburan ni kyle at iqbal. "Takot ba kayo mag-fail?" tanong ko sa anim. "Oo naman sir." sagot nilang lahat. "Bakit naman? Dapat hindi kayo matakot bumagsak, matakot kayo na walang natutunan." "Pero kasi sir, nakakatakot bumagsak. Biggest fear ko ang mag-fail." sambit ni ellaine. "Why?" Hindi kaya perfectionist lang talaga si ellaine?

Pilit kong inaalis iyon pero mas lalo lamang lumalakas ang kanilang mga boses. Humigpit ang hawak ko sa papel hanggang halos malukot. "Stop." Dahan-dahan niyang kinuha ang papers. Agad akong umiwas ng tingin. Damn it. I failed. Bumilis ang paghinga ko, halos mahulog ang dibdib sa bigat. "Alam kong nahihirapan ka dahil ito ang una. But you'll eventually do better." Marahan siyang ngumiti kahit halata sa akin ang taas-baba ng balikat ko.

Nakarinig pa ko ng ilan pang harsh comment at yung iba nagtataka why I failed that freaking examination. I*****k nyo sa baga nyo yung latin honors. I looked at Sanya, I can see how worried she is for me but I just smiled at her to show that I'm okay. Okay lang naman talaga ako, sinadya kong i fail ang exam. Yung first 5 questions lang ang sinagutan ko the rest ipinagsa walang bahala ko na lang at hindi sinagutan.1

Mukhang uminom ito kasi nalalasahan niya pa ang lasa ng wine. Nagpumiglas siya at pilit itong tinutulak pero hinuli lang nito ang magkabila niyang kamay at itinaas iyon kasabay ng mas agrisibo pa nitong halik sa kan'ya. Nagpumiglas pa siya at nanlaban pero sa huli ay sumuko na siya at nagpaubaya nalang kasi kahit anong laban niya rito ay hindi siya mananalo sa lakas nito. "Ried let her be, let Yessa go!"

Nanatili siyang nakayakap sa akin at mas lalo pa ‘yong hinigpitan na para bang ayaw niyang kumawala dahil ayaw niyang makita ko ang reaksyon niya ngayon habang sinasabi iyon. “She had a rare case of disease that we failed to notice until she just collapsed and later on... died,” he explains. “I was there when it happened. I was busy studying because I wanted to prove to my father that I can be successful even if I take another path. I was busy studying medicine and yet I failed to notice that my sister has been sick for years already. Until she just... died. The moment we found out about it, was also the time exact same time her life support failed to give her more.” Mas lalong humigpit ang

Lahat ng pananagutan, inaako ni Mikael. "I failed her,” dugtong pa ni Mikael mayamaya. "I failed as a husband. I failed as a father. And I failed myself." Unti-unting kumuyom ang kamao ni Raiko sa mga naririnig. "So what now? You'll go back to her? You think she'll just forgive you?"

I think I am a failure for being a Doctor lalo na't nakikita ko si Zhane na naghihirap kaya naman I decided to stop studying na muna, pero tumutulong ako kay Dad. Ayaw ko kaseng madagdagan pa 'yung sakit na naranasan ko kay Zio before. Dahil kung naging failure at wala akong nagawa for Zhane as a Doctor, though not literally pa dahil hindi pa naman ako tapos, maraming taon pa bago ako magiging ganap na isang doctor. Well, back to Zhane, kung sakali ngang mangyayari iyon, I knew that I can't take it anymore, kaya pahinga na muna ako. Pakiramdam ko mababawasan ang sama ng loob ko kapag hindi ako kasama sa pagpapagaling sa sakit na meron si Zhane.