Epilogue Novels & Stories

"Hindi, Elena. Dahil sa wakas, sa liwanag tayo mamumuhay. At kahit anong mangyari, hangga't kasama kita, hindi na kailangan ng Ghost Team. Sapat na ang pagiging tayo." Ang eroplano ay tuluyang naglaho sa pagitan ng mga ulap. Ang kwento ng Ghost Team ay natapos na, hindi sa isang pagsabog ng code, kundi sa isang paghinga ng malalim at pagtanggap sa katotohanan ng pagiging tao. EPILOGUE HINT

I'm sorry sa mga sumabaybay na hindi ako nakapag-update agad. I ended this novel as soon as possible pero gusto ko ring mabigyang hustisya ang role ni Thea and Cathlyn. The last 3 chapters, tackle about mental health. I hope you enjoy reading this novel. Thank you. XoXo

I'll remember this moment forever. END OF CHAPTER 20

bago pa lamunin ng dilim ay naramdaman ko ang pag daloy ng luha sa mga mata ko kasabay nang dugong nag mumula sa noo ko. And everything went black ___ Yeheyy tapos na Epilogue na tayo!!!🥳

LAST AUTHOR’S NOTE Hi everyone, this is your Ms. A. I’m no longer putting some special chapters here to avoid any confusion. Nag end na po talaga ang story sa Epilogue. Naglagay lang ako ng SC to prolong the story a bit para may ma e look forward kayo na medyo related kina March at Clarissa. Iyong special chapters, medyo confusing na yata sa ibang readers so ayaw ko naman magkaganoon, that’s why, I’m ending it here.

"Huwag po, sapagkat baka makahalata ay di nila ituloy ang kanilang binabalak. Ang mabuti ay mahuli natin sila nang buhay at ng mapapasigaw sa kanila. Ako, sa ngalan ng aking pagiging pari, ay hindi dapat makilahok sa mga bagay na iyan. Dito kami ay magkakamit lamang na ako ang siyang nagtapat sa inyo at ng makagawa kayo ng marapat." "Paalam po, padre, at marahil ay magiging obispo naman kayo," ang masiglang sabi ng Alperes na noo'y tumitingin sa manggas ng kanyang uniporme. "Samakatwid ako'y padadalhan ninyo ng apat na sibil na nakapaisano. Mag-iingat kayo. Sa ikawalo ng gabi ay uulan ang mga bituin at krus."

The redemption she was asking for was too late to even save her from drowning. It was too late because she has been drowned. ~×~×~×~ A/N: Next would be the Epilogue!

insane. ***end of chapter***

Ashton Nahook ako sa binababasa kong libro kaya hindi ko namalayang tapos na pala ang show, mukhang ito na ata ang huling eksena kung saan ipapakilala ang designer sa likod ng mga design na inirampa kanina. Lumabas ang isang mataba at may malaking tiyan na lalaki, nakaplaster sa mukha nito ang ngiti ng tagumpay, sino nga ba naman ang hindi matutuwa kung dagsa ang mga tao na sa tingin ko ay nasa matataas na antas ng lipunan. Tapos ko ng basahin ang chapter 39 ng nobelang binabasa ko at kasunod na nito ang epilogue. Itiniklop ko ang libro at inilapag ito sa aking harapan, mamaya ko na babasahin ang huling parte ng nobela. Mataman lang akong nakatingin kay Sheri

Napangiti na lang ako. "Ah, before I forgot...Erenea, my mom is alive...she's currently in the mortal world right now, fixing her core. After she fixed it, she will remove the curse from Aiden...and he will be able to return to us." I said it in a tone like I am just talking with an ordinary topic. Elijah's eyes went wide and without any words, he suddenly jumped down from the horse and he carried me while laughing and crying. Yes, this is how should end. The both of us will have an eternal happiness. We will wait for his return and spend our immortal life to the fullest. The End Immortal's Kiss Book 4 of 4