Esclavo Romane & Geschichten

“T-Thank you for using me, Master.” Napangisi ako, “Good kitty.” That was just the beginning of breaking down Amara Dalton's pride and rebuilding her as my perfect little slave.

“Stop thinking negative cuz, hindi porke’t mahirap ang isang tao ay masama na ito agad. Kung tutuusin mas masama pa nga ang ugali ng ibang mga mayaman kaysa sa mga taong lumaki sa kahirapan.” “Pero hindi mo pa rin maalis sa isip ko ang bagay na ‘yon, paano kung pera lang ang habol niya? Na kaya tinanggap niya ang tulong ng ina ko dahil iniisip niya na pwede siyang maging mayaman ng walang kahirap hirap?” saad ko. “Give that person a chance Klaus, baka kasi mali ka lang ng iniisip. Hindi naman mapapahamak si tita dahil marami naman silang nasa bahay.”

Hanggang nahiyang na ako, at mapapailing na lamang ang mga kuya, sabay sabing, “Malubha na 'yan, kapatid. Ang iyong pagiging martyr!” Martyr, ano nga ba ito? Tulad ba ito ng isang inang sa kabila ng hirap at pagbabawal ay pilit sumusulyap sa nahiwalay at pinagkait na anak? O tulad ng mamamayang naging alipin sa batas, nakikita lamang ang kasaganahan at binaliwala ang paghihirap? Dumapo ang tingin ko sa babaeng biglang napatayo mula sa pagkabagot na pagkaupo. Lumiwanag ang mukha niya. “Ma'am Liz!”

Ligtas na sila. ​"But let me make this clear," dugtong ni Dionysus. Tumingin siya sa akin at ngumiti nang mapanganib. Isang ngiting walang bakas ng kahit anong kabutihan. "She is no longer a human being. She is my property. My slave. She will do exactly what I want, when I want it, and how I want it. Kahit palinisin ko pa siya ng sahig gamit ang sarili niyang dila, gagawin niya."

"Answer me, please." Ang kanina'y malungkot na mukha ng babae ay naging seryuso na. Basa pa ang mukha nito marahil sa luha at nanunubig pa ang mga mata noto subalit ay wala na itong pinapakitang emosyon. "I was a prostitute at ikaw, isa ka sa mga kustomer ko. Hindi ka lang basta-basta kustomer para sa akin, Parker. Espesyal ka kaya kahit alam kong mali ay pumayag ako na maging kabit mo."

Edi sana all Mabilis na lumapit sakin Si couz para yumakap,Sumunod naman Si Xen .Ngumiti lang Si Ella sakin kaya napangiti na rin ako ,knowing couz is possessive baka pagselosan pa ako niyong isa. Bumati din sila kay Mom Bago ito pumunta ng kusina para daw sa meryenda .Aasikasuhin Niya pa ang dalawang kulintang na to eh hindi na naman need.

pagmamatigas ko't sumandal sa upuan. Lash pushed the paper back to me, "sign this fucking contract Celestine, you owe me at babayaran naman kita. Why are you complaining huh? you're nothing but my slave." Para akong sinampal sa katotohanan dahil sa kaniyang sinabi, dahan-dahan kong ibinaba ang kamay kong naka-cross sa dibdib ko, "look I didn't meant to say that–" Mabilis kong pinirmahan ang papel saka iyon tinabig sa mesa ko, inis na binuksan ko ang laptop saka doon tinuon ang attention ko. "Celestine–"

Manuel explained. “And who told you that you’ll work here? As a Slave?” Manuel couldn’t help it but laughed at the thought of her being a househelp or whatever to DG. “Your associate back in the philippines? Lorenzo. He told me that I am officially a slave to Dimitri Guidotti.” She sarcastically exclaimed. Manuel softly laughed, “Cullo, haha he’s just trying to provoke you, anyway get dress. Let’s take a walk.” She’s wondering why she kept on talking with this nonesense Manuel, ngayon naman inuutusan sya nitong magbihis dahil maglalakad daw sila?

tumatawa siyang sagot sa amin lahat na kasama walang umiimik. Umalis na kaming lahat sa kweba kung saan kami nagtatago nagbago ako ng pagkatao alam ng mga naka-panig sa akin ang ibang plano pa namin hindi nila nagugustuhan ang nangyayari sa pagitan ng buong clan namin. Master Roque left with us, he changed his personality, the difference is the color of his eyes is blue, he is beautiful but has a bad attitude who owns their color.

I was an abandoned child and sold for money. For as long as I can remember, it's been like a living hell every single day. They branded me a mark that I can't erase even in my whole life. It's the mark on my right thigh, the mark of a slave. Hindi ko pa rin malilimutan kung gaano ko kasakit natanggap ang markang 'yun. It's been engraved in my soul. Kahit guston ko itong burahin ay hindi ko basta-basta magagawa.