Everything Is Connected To Everything Else Novels & Stories

Hindi siya natutulog. Nakakonekta siya. Ang system ay gumagalaw sa loob ng isip niya—mga signal, data streams, at mga network nodes na parang buhay na mapa ng mundo. Nararamdaman niya ang bawat camera. Bawat uplink. Bawat pagtatangkang kumonekta sa kanya. Handa na sila. Sigurado ka. Mahina ang tanong ni Alexander.

“Sila ay isang dambuhalang pugita. Ang bawat galamay ay makapangyarihan, ngunit lahat ay konektado sa iisang utak at iisang puso. Kapag pinutol mo ang isang galamay, tutubo lamang ito muli. Ngunit kung malalason mo ang puso, ang buong katawan ay babagsak.” Tinitigan ni Winston ang web. Hindi niya nakita ang mga pangalan ng korporasyon o ang mga numero. Ang nakita niya ay isang bundok ng basura. Isang sistema kung saan ang bawat piraso ay may koneksyon sa iba. Alam niya kung paano hanapin ang pinakamahalagang bagay sa gitna ng mga walang kwentang kalat. Alam niya na sa ilalim ng mga bundok ng nabubulok na materyales, may mga ugat na sumusuporta sa bigat ng lahat.

Pero alam kong iniisip niya na hawak na nila ang system. Hindi niya alam n ahindi iyon ang totoo. Paglabas ko ng facility— pareho pa rin ang lungsod. Tahimik. Malinis. Kontrolado. Pero ngayon ay alam ko na. May dalawang bagay nang gumagalaw sa loob. Isang koneksyon na nakikita nila. At isang koneksyon na hindi nila kailanman makikita. Sa isang hindi kilalang lokasyon—

“Kailangan kong madama mo kung gaano katatag ang ating pundasyon.” Umingit siya nang mahina nang pumasok ito sa kanya, ang lalim ng kanilang koneksyon ay tumama sa kanya tulad ng isang makapangyarihan, nagpapatatag na pagkabigla (grounding shock). Ang ritmo ay mabagal, matatag, at malalim—isang sadyang tempo na nagpapahiwatig ng pagtitiis at pagtitiyaga, na sumasalamin sa kanilang paghihintay.

At sa kabila ng lahat ng ingay, tawa, at asaran… Ramdam naming lahat na mas lumalalim pa ang koneksyon namin sa kanila. At sa isip ko… Mukhang hindi na talaga ito tungkol sa “pagpili ng damit.” Mukhang tungkol na ito sa kung sino ang handa talagang manatili sa amin—kahit gaano pa kagulo ang mundo.

Pareho nilang dinadala iyon. Natahimik ang buong silid. Sa pagitan ng dalawang magkapatid na halos hindi magkakilala, tila biglang nabuo ang isang kakaibang koneksyon, isang ugnayang hinubog ng parehong sakit.

Kay hindi ko maiwasan na magtanong kung may koneksiyon kaya ako sa mga bagay na iyon. Kung kilala niya si dad, it means… lahat ng bagay na nangyayari ay konektado sa pamilya ko. Napabuntong-hininga na lang ako at pilit na kinukumbinsi ang sarili ko na ang lahat ng ito ay maaayos din kaagad bukas. ***

“Cassandra…?” Sa kabilang dako ng gubat, hindi na mapakali si Cassandra. Ramdam niyang may koneksyon ang device sa bawat nangyayari sa safehouse. Parang may invisible thread na nag-uugnay sa kanya at sa kanyang mga kasama. “Aria… I think they’re dying. I can feel it.”

Paconyo niya pa kaya napatigil ako sa pag lakad. "It's okay, gusto naman natin ang isa't isa." Hindi ko alam kung anong connect 'non pero napangiti kami parehas. "Gustong gusto." Kinurot niya ang pisngi ko kaya napairap ako. "Corny." Natatawang saad ko. Hinila nalang niya ako at sabay kaming naglakad. "Kailangan pa ba kitang turuan, Flores?" Nakataas na kilay ni Macky, ang baklang nag tuturo samin rumampa. "Pang miss universe ka na eh."

Yun ang hindi niya Alam. When your mind connects with that of another individual, you share a bond that connects the two of you through an entirely different dimension. This kind of connection cannot be justified through materialistic means; instead, it is comprised of something entirely different. Nang maramdaman niyang gumalaw si Karson ay nagtulog-tulugan siya. Para bang nahihiya siya, hindi niya Alam Kung paano ito haharapin. Maya Maya pa maramdaman na Lang niya na hinalikan siya nito sa noo at pagkaraan ay narinig na niya pumasok ito sa banyo. Hindi pa rin niya iminulat ang mga Mata.