Everything Happens Novels & Stories

“Pinagsasabay mo.” Sa labas, nagpatuloy ang trabaho ng kumpanya na parang walang unos na paparating. Pero sa loob ko, malinaw ang isang bagay— Hindi aksidente ang pagkawala ni Troy. Hindi aksidente ang pagdating ni Heidi. At lalong hindi aksidente ang event na iyon. Ito ang unang yugto ng isang mas malaking laro. At sa pagkakataong ito—

Hindi ko na hahayaan na mangyari ulit sa kanya ang pinagdaanan niya noon. Fate doesn't care about plans. I know. If something is meant to be, it will be. I don't know about her at first, but I'm a firm believer in fate. Everything happens for a reason, and sometimes the reason aren't very clear. Some we find out almost immediately and some we live out whole lives trying to figure out. Why you met someone, why you lost someone, why things happened the way they did. I'm constantly thinking about this. But ultimately, I know that everything ends just the way it's meant to. Nothing I do can change the outcome It always ends well, and if it doesn't...well it's jus

Matapos ang introduce yourself kineme na karaniwang pakana tuwing unang araw ng pasukan ay nag-lecture agad ito. Ganoon ang nangyari sa buong araw. Magpapakilala isa-isa kada magpapalit ng subject, lecture. Pero sa buong maghapong iyon ay wala ni anino ni Eunice ang nasilayan ko. Wala ring nagtangkang mag-usap tungkol sa nangyaring iyon na nakakapagtaka lang.

May mga tao kasi na kapag nakitaan mo ng masama, ay pag-iisipan mo na masama sila. Pero di din naman inexpect ni Haru na makasal sila. Lin hates him when they are in high school days. She really hates him. Pero lahat naman ng bagay na nangyari sa mundo ay may dahilan. Everything happens in a reason. Kaya kung may nangyari man ngayon, claim it! Lahat ng mga nangyayari ay nakaconnect iyon sa maaaring mangyari sayo bukas o sa susunod.

CHEZKA POV The encounter at the charity event left a lingering feeling in the air, though most people present probably did not notice anything out of the ordinary. But for me, it was the first small step in a long journey I had prepared for. I returned home that night not with excitement, but with a clear focus—like a chess player who has just made his first move and is now carefully watching the opponent’s response.

Tch! "Here's your drink. Enjoy!" I sipped the juice and carefully watched the people dancing on dance floor. Muka naman silang masaya, may problema din kaya sila? Lahat ng tao talagang dumadaan sa problema pero bakit pakiramdam ko ako na ang may pinaka pasan ng malaking problema sa mundo. Hay Stella, bakit ba naman pati sila iisipin mo. Just curious, masama ba yon?

sino ang batang ito? Maya maya pa, ay ang mga naririnig at nakikita ko ay parang hangin na hindi ko na madama, ang lahat ay biglang naglaho. Gayonman, na realize ko na ang lahat ay nagiging walang silbi. Sapagkat hindi sa lahat ng bagay, ang pera ay nagdudulot ng saya. Ang minsan mong minahal noon, at iniingatan ngayon, parang pabigat at nakakamatay. Hindi mo ito makokontrol, kusang nangyayari lang ito at sa totoo lang nakakainis, kaya marahil totoo ang aking paniniwala na "Life is so unfair."

Ang nararamdaman niyang pagka-irita sa multong ito ay napalitan ng kaunting awa, may anim na buwan narin simula ng mangyari ang aksidente sa tulay ng gabing iyon, marahil ay anim na buwan na rin siyang pagala-gala sa lugar na ito na walang naaalala bukod sa trahedya ng pagkamatay niya. "Ano namang pakialam ko? Hindi naman ako 'yong nakapatay sayo, isa pa biktima din ako sa nangyari." Wala parin siyang pakialam kung hindi man nito mahanap ang puntod niya, hindi naman niya ito kilala at wala siyang koneksyon dito, bakit naman niya ito tutulungan, sariling buhay niya nga ay hindi niya kayang ayusin.

Unfamiliar events. Hindi ko na alam kung nasaan ako. Para akong dinadala sa ibang dimensyon ng utak ko at wala akong magawa para pigilan iyon o patigilin man lang. Everything happened in a snap.

Sobrang pula din ng kabilang pisngi niya na tila sinampal at may namumuong pasa sa gilid ng labi. Dumudugo din ang sugat niya sa tuhod at may dugo din na lumalatay sa kanyang kamay. Pero sa ganoong itsura ay nakuha niya paring tumayo ng tuwid at taas noo. Hindi ko alam kung maiinis ako, magagalit, o mandidiri. My heartbeat loudly hammered inside my chest making every beat a misery. My feelings are all whirlwind while witnessing this familiar yet unpredictable scenario.