Everything Is Connected To Everything Else Novels & Stories

“Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa mundo mo, ngunit handa akong makasama ka sa bawat hakbang.” Ngumiti si Adrian, at sa ngiting iyon, ramdam ni Elena ang lalim ng kanilang koneksyon. Hindi lang ito paghanga o curiosity; ito ay isang tunay na pagtanggap sa tao sa harap niya, kasama ang kanyang mga lihim, responsibilidad, at mundo.

“Hindi lahat ay makikita sa una. Ngunit makikita ninyo rin, kapag naging malinaw, ang koneksyon at tensiyon ay may halaga. May paraan para maiwasan ang panganib, at may paraan para protektahan ang isa’t isa.” Sa tabi, nanatiling nakamasid ang matagal nang presensya. Ang tensiyon ay unti-unting lumalalim. Ang bawat haplos at titig ay paalala na ang kasaysayan at emosyonal na ugnayan ay patuloy na umiikot, at ang bagong karakter ay hindi lamang tagamasid kundi aktibong bahagi ng masalimuot na dynamics sa silid.

Sa halip, napapalitan iyon ng mga salitang may halong gigil at pagnanasa — mga salitang, sa totoo lang, mas nagpapainit ng koneksyon namin. Hindi ko man gustong aminin, pero tuwing ganon siya, mas lalo akong nadadala. Parang bawat salita niya ay may kasamang kapangyarihang kayang tunawin ang lahat ng kontrol ko. Sa tuwing nagkakaroon kami ng ganong sandali, unti-unting naglalaho ang lahat ng hiya sa katawan ko. Ang mundo ay tila umiikot na lang sa aming dalawa, sa pagitan ng mga titig, mga hinga, at sa koneksyong paulit-ulit naming binabalikan.

bangit n'ya sabay buntong-hininga. Napabuntong-hininga naman ako at pinagkrus ko ang dalawang braso ko. “'Yong mga building dati na makikita pa, ngayon hindi na. Dahil sa mga mataas na puno.” “Nagtago sila kasi hindi na tayo nakatira dito,” nakangising sabi nito. Kunot-noo ko naman siyang tiningnan. “Anong connect?” “Connected tayo,” sabay kuha n'ya sa isa kong kamay at saka n'ya hinawakan. Naramdaman ko na naman ang boltahe ng kuryente na dumadaloy mismo sa buong sistema ng katawan ko.

Marahil ay dahil may anak na rin kami at baka iniisip niya rin kung ano ang kanyang magagawa sa ibang taong mananakit sa aming anak. “Alam mo Luna. Walang tama sa pagkuha nang buhay nang isang indibidwal. Kahit ano pang irason nila ay kahit kailan ay hinding-hindi matitibag ang batas nang Diyos sa sangkatauhan. Walang lamang sa kaso. Lahat ay nagkamali. Pero lahat ay may karapatang magsisisi at magbagong buhay. Kahit gaano pa kasakit iyon, kailangan natin isaalang-alang na may Diyos na nakakakita sa atin. Lagi kong pinapaalala sa atin dalawa na hindi masusolusyunan nang paghihiganti nang mali ang isa pang mali,” sagot ko sa kanya.

Huminga ng malalim si James. Ang pag iisip ng paglikha ng isang bagong uniberso sa pamamagitan ng pagpindot ng isang daliri ay nakakatakot. Ang konsepto lamang ng pagiging konektado sa Chaos ay hindi maarok, pabayaan ang pagsipsip ng kapangyarihan nito.

Hawak-kamay silang umakyat sa hagdan, tahimik na naglalakad habang marahang nagkakatinginan paminsan-minsan. Kahit walang sinasabi, ramdam nila ang koneksyon — isang tahimik na pag-unawa na sa bawat gabi, sa bawat sandali, andiyan sila para sa isa’t isa.

Parang kilalang-kilala niya ako, kahit na bago pa lang ang lahat ng ito. Bawat galaw ay nagpapalakas ng init, bawat haplos ay nagpapalalim ng koneksyon. Ang mga tunog na lumalabas sa ating mga bibig ay puno ng damdamin—mga hinaing, mga tawag, mga pangako. Wala nang ibang tunog sa kwarto kundi ang atin. Parang ang buong mundo ay huminto, at tayo lang ang nandito.

Ramdam ko ang pabilis ng tibok ng puso ko. "Connection." Siya na rin ang sumagot sa sarili niyang tanong. Tumayo siya at pinaglaruan ang basong may lamang alak. "Alam mo, Nyx, kahit marami kang pera—kung wala kang koneksyon, wala rin. At kahit gaano ka kagaling, masasayang din iyan kung wala kang kakilala sa labas." His words hit like blunt truths I could not deny.

Mga ilang katanungang gumugulo sa isipan ko ng mga sandaling 'yun. Nag log-out na ako ng account, dahil lalo yatang sumakit ang ulo ko kakaisip kung ano ang naging koneksyon ng dalawa. Bakit sila umabot sa kasalan? Pero, napagtanto ko rin na bakit ko pa ba i-isipin 'yun. Mabuti na nga 'yun, para hindi na sila mang gulo sa buhay naming mag-asawa lalo na si Geleen at dapat nga maging masaya ako para sa'kanilang dalawa, dahil natagpuan nila ang kasiyahan sa piling ng bawat-isa.