Everything Will Be Alright Mga Nobela at Kwento

Sa ginawa kong 'yon, wala nang natira pa para sa akin. At ngayon, malinaw na sa akin ang lahat. All the people I care about, they'll live just fine without me by their side. He'll live just fine without me by his side. That's the hard truth, and so I'm going to find peace for myself now.

Iiwan na niya ang lahat kay Dylan at sa kapalaran ang kanyang kinabukasan. "Everything will be alright. I promise." Sabi pa nito. Tumango-tango siya saka mas lalo pa itong niyakap ng mahigpit. Nagising siya kinabukasan sa masuyong dampi ng halik nito sa kanyang labi. Unti-unti niyang iminulat ang mga mata at nagisnan niya ang nakangiti nitong mukha na nakatunghay sa kanya.

Kaya nag give way na lang ang isa. Habang nakayakap sila sa ama ay naririnig naming kumakanta ang kambal. Yung lagi nilang pinapanood na barbie princess. Favorite nilang kinakanta ito with their Daddy. Ang title ay 'Connected' maganda rin kasi talaga ang kanta at lyrics. Kabisado na nga nilang kantahin. Kaya ito ang kinakanta nila para sa Daddy nila. 'And everything else's gonna be alright, nothing can break this tie, connected. Connected inside,'

Hindi pwedeng ganito, para kaming mga hayop na hina-hunting niya, wala naman kaming ginagawang masama. "Everything will be alright. I hope when things get better, we're still together," I said softly as I held her hands tightly.

Tumitingin ako kay Darius at mukhang kalmado siya. Hindi ko alam kung sinabi ba sa kanya ni Tita na aayusin niya ang gulo kaya ganito siya kakampante na okay na ang lahat? “Okay na kaya ang lahat?” hindi ko napigilang tanong. Napatingin siya sa akin. He smiled at me reassuringly. “Everything will be alright.” I heaved a long sigh. I don't think so, Darius. Mas lalo lang ‘tong naging complicated.

Pumalag si ALthea pero wala naman siyang laban sa lakas ng binata. “Ooopps….sorry!”

Kaso nga lang, dumating 'tong mga feeling close kaya sige, ako nalang ang aalis. "Cadence! Opps! Wait lang. Sorry ha, mukhang nakagulo pa kami sayo." Pigil sa akin ni Jess nang akmang tatayo na ako. Buti alam mo. "Okay lang, aalis naman na talaga ako." "Jess!" Agaw pansin nanaman ni Colene. "Paano yan? Bea is not around. Isa pa naman siya sa pambato natin. Baka hindi na tayo mag 2nd place gaya nung isang taon."

"Iyong favorite ko..." The room was suddenly filled with silence. Until Kairos sang... # From the way you smile to the way you look You capture me unlike no other From the first hello, yeah, that's all it took And suddenly we had each other... And I won't leave you Always be true One plus one, two for life Over and over again

Natataranta itong sinusulat nga habilin ni Mr Rossi sa kanya. “Alam mo na siguro ano uunahin mo, di ba? After mo matapos lahat, tawagan mo si sir Rossi. He’s expecting your call.” “Eh, alas tres ng madaling araw sa kanila. Baka tulog na yun. Mag iwan nalang ako ng message.” Medyo namutla ito.

Sinubukan kong tawagan ang phone niya pero naka-off ito. I don't know what happened but I know tomorrow will be better, yan ang laging sinasabi ni tatay sa akin. Kung hindi man maging maayos bukas, baka sa susunod na bukas. Eventually there will come a day that everything will be alright. Hindi habang panahon puro na lang pasakit. Darating din ang araw na magiging maayos ang lahat. Hindi man ngayon pero darating ang tamang oras para doon.