Novel & Cerita Love You For Always

Pinaglayo man tayo ng panahon nung mga bata pa tayo, atleast dahil sa pag-ibig na pinanghahawakan natin ay yun ang naging daan para mahanap natin ang isa't isa. Ayokong mangako kasi ayokong mapako. Ang alam ko lang na sigurado akong matutupad ko ay ang mahalin ka. Ikaw lang at wala nang iba pa. I love you for a lifetime, Dylan Villarosa." Napangiti kami sa isa't isa pagkatapos non at eto na nga. Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya sa akin saka inabot ang aking mga labi.

napatitig ako sa kanya dahil pansin ko ang pagtatampo sa kanyang boses. “I love you too Calvin,” ani ko sabay baba ng aking tingin. Hindi ko kasi kayang salubongin ang kanyang mga titig dahil nahihiya ako, dahil sinabi ko sa kanya na mahal ko rin siya. “I love you so much Alexa Baby, you don’t know how you made me happy now,” Tumingin ako sa kanya at kita ko ang kislap ng kanyang mga mata habang may matamis na ngiti ang kanyang labi.

patuloy niya. Nagkibit balikat ito at tumingin sa makulay na kalangitan dahil sa papalunog na araw. "Because I always believed death has never been the answer to end our suffering. Believe me you can still do great things." tila siguradong sambit nito. "And if ever you feel alone remember me. Remember this one stranger that still believes in you." At that time for some reason… for the first time, I cried. I cried with my soul.

Tinungo ko ang kanyang labi af marahan itong hinalikan. "Walang ibang tao rito mi amor, dahil ang gubat na ito'y atin lamang." ngumiti ito at muli kong pinagpatuloy ang pag halik sa kanyang leeg. Walang pag mamadali sa aking kilos sapagkat nais kong ipadama sa aking Ysabella ang tamis ng aking pagmamahal.

Umiiling ako habang bumubuhos ang masaganang luha. "Love me again please... mahal pa rin kita.. at kailanman hindi kita kinalimutan.. at hanggang ngayon patuloy ka pa ring minamahal.. pagbigyan mo naman ako kahit saglit.. kahit saglit lang.. love please..." Akmang hahawakan siya sa braso pero natigil ako dahil hindi ko pa man siya nahahawakan tila makukuryente na siya at kaagad na umiwas sa binabalak.. "You don't have to beg.. don't do this Florencia.. huwag mo naman akong pahirapan.. "

Nakahiga na siya sa kama at ako naman ay sa sofa bed malapit sa paahan niya. "Yeah, I'm just happy and relieved now. I don't have to libe with this fake hatred inside me." She smiled and I smiled back at her. "I love you, always." "I love you too, palagi."

Tanging ang marahas na paghinga nilang dalawa ang maririnig sa buong silid. "Ang sarap mong angkinin ng paulit ulit," anas ni Adrian at kinagat ang labi niya. "You make me go crazy," hinihingal pa rin ito. Hindi kumibo si Ceryna bagkus ay hinawakan ang mukha ni Adrian at hinaplos iyon. "I won't forget this moment with you, Adrian," usal ni Ceryna. "I love it when you call me sweetheart," nakangiting sabi ni Adrian at masuyong hinalikan ang mga labi ni Ceryna. "Call me sweetheart," tono ng nag-uutos.

Naramdaman niya pa ang paghalik nito sa ibabaw ng kanyang ulo bago banayad na bumulong. "I love you so much, sugar. Thank you for coming into my life." She smiled softly. Nanatiling nakapikit ang kanyang mga mata nang tumugon siya dito. "I love you too, Randall. I can be anywhere in this world as long as I am with you, as long as you love me." Marahan itong ngumiti. "You are my world. Ikaw, si Franco at ang magiging mga anak pa natin. Always remember that, my wife."

Buhay na buhay. "I will always love you, Dior Moore." Ngumiti siya rito at tumingkayad siya para maabot ito at siya na mismo ang humalik sa labi nito. - the end -

Kapwa kami kinakapos sa hininga nang maghiwalay ang mga labi namin. " I love you, Rafaela... ," " I love you too Ashton.. ," Nagyakap kami muli, this time panatag na ako. Nakahinga na rin ako ng maluwag. " And one more thing, baby.. ," "Hmmn..? ,"