Exclamation Point In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Parokya ni edgar Kaya lang di pa ko natatapos kumanta biglang my nag vibrate sa bulsa ng pantalon ko, Agad kong kinuha at ng basahin ko ang msg. si mommy? Tama ba si mommy ko tumatawag? Aba may cellphone sa langit high-tech. Pero di pa touch screen. Siguro kaya tumatawag si mom para mag kita na kami? Kaya naman dali dali kong sinagut. "Hello mom?" "Juleous Xander anak asang lupalup ka ng mundo. Umuwi ka na at mahuhuli na tayo kaylangan nating sabay umuwi sa probinsya. Pagagalitan ako ng dad mo pag di kita sinabay."

I let my emotions get the best of me, sending her an offended message. "Let's break up if you keep doing that, "With bunches of exclamation points. Tapping my phone on the mattresses with irritation, I waited impatiently. I turn around, lifting my phone. Still, my eyes fixated on it. Kasabay ang marahas na pagbuga ng hangin naupo ako—Kurba pa din ang kilay kong nag aantay. I lose it, sending her another warning. "You won't see me ever again!"

tanong ng cheerleader lider sa akin natawa ako dahil nagsalita ito ng Tagalog may hinala ito na nakaka-intindi ako ng wikang ito. "Siya, si Areum at ang boyfriend ni Keith hindi ko sadyang makita papunta ako nun sa restroom namukhaan ko lang ngayon may marka ng kagat sa leeg niya." sambit ko sa lider ng cheerleader natahimik ito bigla at napatingin pa siya kay Areum. Mas nagulat ang lider ng cheerleader nang magsalita ako ng Tagalog. "Marunong ka din?" sambit ng lider nang cheerleader sa akin nakita ko ang shocked nitong itsura.

Oh fucking no! "KYAHHHH!!! NAKAKAHIYAAAA!!!!" "TUMAHIMIK KA DYAN FRANINA! NARIRINIG KITA RITO SA KUSINA!"

Kaya naisipan kong humiram. "Eh sorry na. Wala akong medyo pormal na damit diyan eh!" Tinawanan niya lang ako. Umirap ulit ako sa kanya. "HAHAHA oh sya sya! Umalis ka na. Magiingat ka ha!" "Hindi pa ko nagluluto" sabi ko naman. "Ako nang bahala sa sarili ko. Mamaya pa naman ang pasok ko. Sige na, Goodluck!"

"Dramatic? Takot na takot ako kagabi!" "At ngayon nandito ka na, ligtas sa loob ng kotse ko, kaya pwede ba, manahimik ka na lang muna?!" singhal niya, pataas nang pataas ang boses. "Sinundo kita ngayon, 'di ba? Sinusubukan kong bumawi sa'yo pero nakakabwisit na yang ugali mo." Ang mga salita niya ay parang sampal sa mukha ko.

Nagising lang ako nang biglang may mag-doorbell. Mabilis akong tumayo sa pag-aakalang si Alejandro iyon pero nadismaya ako ng makita ko ang isang lalaki. "Yes po?" tanong ko. "Ma'am, about the fireworks po. Ten na po kasi hindi pa kayo nagbibigay ng go signal sa amin," magalang na saad nito. "Ah, I am sorry about that. It slipped on my mind. You can go home na, huwag na ninyong sindihan," sagot ko. Hindi ko mapigilang malungkot na mapangiti dito.

Diba pag lasing nasasabi mo lahat nang gusto mong sabihin? Shit! Edi totoo yun! Pero bakit ganito ako maka-react? My ghad! Anong gagawin ko nito! -----

Mariin kong itinikom ang aking bibig nang may kumawalang hikbi roon. “I'm sorry… I'm sorry… I'm sorry… Mommy sorry, mga anak… I love you two so much… and if you happen to know the truth, I will fully understand if you'll be mad at me. My love for the both of you won't change nor reduce… I hope one day, you'll find forgiveness in your hearts. I don't know if this will be the last—maybe it really is, I enjoyed so much with your company mga mahal ko. Kahit yaya ninyo lang ako, sobrang saya ko. Ang kulit-kulit ninyong dalawa, you Irie my princess, you are so sassy my love… manang-mana ka talaga sa ama mo…” bahagya pa akong natawa roon. “Please always love each other, and shower your father with

sagot niya at saka muling nagsalin ng alak sa kaniyang baso. "ANONG MASASABI MO kay Rain Tyler?" Nakangiting tanong ni Maribel kay Roxanne. Bahagyang nagulat si Roxanne kaya napatingin siya kay Maribel. "Guwapo siya," tipid niyang sagot. "Hindi lang guwapo! Sobrang guwapo!" hiyaw ni Maribel habang nangingisay-ngisay pa.