Excuses Romane & Geschichten

Sa totoo lang nahihirapan na rin naman sa sitwasyon nila. Pero dapat pa rin silang maging ma-ingat. Lalo na sa gabing ito hindi pwedeng makaagaw sila ng eksena. "Sandali na lang may sasabihin lang naman ako. Hayaan mo nga silang mag-isip. Ayoko na ng maraming excuses na kailangan ko pa silang isaalang-alang palagi. Pagud na rin akong itago na lang ang nararamdaman ko. Gayu'ng alam ko naman na ako ang mahal mo! Pero dahil rin sa'yo nakahanda naman akong magpanggap."

Wala na ba sa isip si Lucian? "Hindi ako pupunta sa birthday dinner. Ikaw na ang mag-isip ng excuse para kay Mom. Sabihin mo may sakit ako o kaya naospital o kaya nasa business trip. Kahit ano. Babawi na lang ako ng birthday celebration." Iyon ang tanging paraan.

As if he’s very proud that he made an excuse, at taas-noo pa siya na ngumunguya sa harap ko. “There’s a lot of ways that I can do, only if I allow myself to see those.” Napa ‘edi wow’ na lang ako sa isip ko. Not because of some negative things… but because he made me admire him even more. Kasi… buti na lang si Henrix, bukas ang mga mata niya para humanap ng mga paraan para i-solve ang isang bagay, samantalang ‘yong iba riyan… puro dahilan. Puro excuses.

"Reserves it on another day." Sanay na ako sa mga sinasabi ng mga ito. Nalunod na ako sa dami ng pangako ng mga ito at plano na hindi naman natutupad. Pagkatapos ng pangako, susundan na lamang iyon ng samu't saring excuses at mga katwirang hindi na ako halos interesado.