Excuses Novels & Stories

He couldn't think of any excuses, so he suddenly started to show weakness. “Ilang araw niyo na akong iniwan ng Mommy mo at hindi rin maayos ang health condition ko. Maraming problema sa kumpanya na sumabay pa sa isipin ko. Even if Dad hasn't been kind to you all these years, hasn't he still supported you and brought you up? Raising you, even if I don't have any credit, I've definitely put in the hard work, right?”

“Pero… Maiiwan kita dito?” “No. I make that excuses dahil parang kailangan ko gumamit ng palikuran. This morning hindi maganda ang takbo ng digestive system ko…” Doktora siya kaya impossible na hindi niya ako maintindihan. Saka saan ko ba nakuha ang excuses na ito? What the hell… “Maari bang umakyat muna sa silid mo ng makapag—. Di ko na talaga kaya.” Tumayo ako. Bulshit. Anong klaseng kalokohan ito Nathaniel… Galingan mo naman sa pag-arte… Kagaya ng pag-arte niya. Bulshit!

iritado giit niya. "Ah hehe sorry, akala ko kasi-" "I don't buy excuses. Ano pang ipapabili mo? I will buy it." Napasapo na lang ako sa aking noo nang mapagtantong wala na talaga akong kalulusutan pa.

sabi niya sa lifeguard. Umalis din naman ito kaagad. He needs to think of an excuse, but his mind can't fix it right away.

' halos sabunutan ko na ang sarili sa isip ko. "I'm sorry." nauutal kong sabi, nakaiwas pa rin ng tingin. "I didn't mean to, nakaharang ka kasi sa view." nauutal na pagpapalusot ko. 'What kind of excuse is that, Eizz? Bakit hindi ako makapag-isip ng tama?' I frustratedly told myself, contradicting my false excuse. "I am the view. The best one you'll see here in the coast." hindi ko mahimigan ang yabang sa tono niya dahil sinabi niya iyon ng may buong kumpiyansa.

Hindi pa ito nagsasalita pero nahulaan na agad niya kung ano ang kailangan nito. "Mom, I'm really sorry po. Nakalimutan kong may napangakuan ako ngayong gabi na sa labas kakain." Pinalungkot niya ang mukha at nangungusap ang mga matang nakipagtitigan sa ina upang hindi na magtampo sa kaniya. "Ano pa ba ang magagawa ko?" Mukhang napilitang ani Alexa. "Pero bukas ay no excuses na!" Nagbabanta niyang dugtong pa.

As if he’s very proud that he made an excuse, at taas-noo pa siya na ngumunguya sa harap ko. “There’s a lot of ways that I can do, only if I allow myself to see those.” Napa ‘edi wow’ na lang ako sa isip ko. Not because of some negative things… but because he made me admire him even more. Kasi… buti na lang si Henrix, bukas ang mga mata niya para humanap ng mga paraan para i-solve ang isang bagay, samantalang ‘yong iba riyan… puro dahilan. Puro excuses.