Excuses Novels & Stories

"Pinahiya mo si Lean, sinampal mo siya at ngayon, gagawa ka ng maraming excuses para ipagdiinan na tama ka? Ikaw ba talaga yan, Mara?" Napantig naman ang tenga ni Mara nang marinig niya ang salitang excuse na bibig ni Damon. Hindi niya tinanggap ang mga pagkakamali ni Lean sa kanilang relasyon at mas lalong pinagtakpan niya rin ang pagiging gago niya sa huli ay pinamukha sa kanya na kasalanan niya ang lahat.

punta' 'Give me your reason..your excuse' Napailing nalang ako 'Hindi ko na kailangang ipaalam pa sayo' Mahinahong sagot ko. Natahimik kaming pareho.. pero mayamaya ay nagsalita ulit siya na mas nagpadagdag ng inis ko.. 'Fine...I don't care about your excuse anymore-' 'But im a man of a word Yanna...if you can't go to my office tomorrow I will drop the proposal in just a snap..'

suplado niyang putol sa sasabihin ko. Kung hindi ko lang alam ang totoo, baka umiinit na rin ang ulo ko sa pagiging rude niya. Umirap ako sa kawalan. “Well, it's not an excuse because I already wore all my clothes. Kita mo naman na naka-bathrobe lang ako kanina? Unless I magically get my clothes from Bukidnon, baka hindi ko na kailangang maglaba.” “Stop with your fucking excuses! Why would you do it when you can ask the househelp to do it!” iritado niyang sabi.

“Na may pumatay sa nanay ko… o na maraming may alam, pero walang nagsabi sa ’kin.” Tinamaan ako. Hindi dahil hindi totoo. Kundi dahil kasama ako roon. “May mga bagay,” simula ko, pilit pinapantay ang boses ko, “na inakala kong kapag itinago ko, mapoprotektahan ka.” Tumawa siya—isang maikling tunog, walang saya. “Classic excuse.” Lumapit ako. Isa. Dalawang hakbang. Huminto ako bago ko siya maabot.

Walang kagatol-gatol na tanong niya. “B-Babe… I’m sorry, ok? Nahihiya ako kasi selosa ako, kung ano-ano lumalabas sa bibig kong walang preno. I have no excuse. Minsan iniisip ko na baka mapagod ka sa akin, kaya mas mabuti pa na—“

iritado giit niya. "Ah hehe sorry, akala ko kasi-" "I don't buy excuses. Ano pang ipapabili mo? I will buy it." Napasapo na lang ako sa aking noo nang mapagtantong wala na talaga akong kalulusutan pa.

Hindi pa ito nagsasalita pero nahulaan na agad niya kung ano ang kailangan nito. "Mom, I'm really sorry po. Nakalimutan kong may napangakuan ako ngayong gabi na sa labas kakain." Pinalungkot niya ang mukha at nangungusap ang mga matang nakipagtitigan sa ina upang hindi na magtampo sa kaniya. "Ano pa ba ang magagawa ko?" Mukhang napilitang ani Alexa. "Pero bukas ay no excuses na!" Nagbabanta niyang dugtong pa.

natatawa kong singhal. "Hindi ka na bata para magpasa ng excuse letter, Miss Tyler. Nagtatrabaho ka na pagkatapos excuse letter pa rin ang tawag mo sa leave note?" dagdag pa niya na animong sinasabi niyang sobrang laki na ng nagawa kong pagkakamali. May pa-leave note, leave note ka pang nalalaman d'yan! Akala mo kung sinong matalino!

I tried to listen but every word just kept getting ridiculous. "Then i tried to let other people in my life, dahil ayokong masyadong masaktan pag kinalimutan mo na ko! So can't you just let me do what-- naputol ko sya when i snapped. "STOP TRYING TO MAKE EXCUSES! GUSTO MO LANG SUBUKAN MAKIPAGRELASYON KAY LEROI AND YOU CAN'T CHANGE THAT FACT!"

I'm just happy right now na naabswelto si Maddix. If we see each other again, all I want to say is sorry. I don't want to make an excuse, because if I do that, my apology is not sincere. I don't want to apologize, but I will make excuses after. I'm going to say sorry and accept that I'm all at fault because what I did was really wrong.