Excuses Novels & Stories

"Bakit ba ang hirap mong makaintindi? Ilang beses kong sinabi sa'yo na hindi kita puwedeng patulan dahil—" "F*ck those excuses!" galit na sigaw nito. Literal na nagulat siya sa galit na rumehistro sa mukha nito. Kitang-kita niya ang pag-igting ng panga nito at ang pamumula ng mukha dahil sa matinding galit. "Stop using that f*cking excuses to deny your feelings for me, Janice. I know that we both have the same feelings for each other."

“Sickness is not and will never be a valid excuse to commit any type of crime.” “Kapag naging mahirap po kayo patron, mauunawaan niyo po kung bakit niya nagawa ang bagay na tulad nito. Life sometimes leave us with no choice,” sambit ni Uno. Tumaas ang kilay ni Don Fridman. “No, Uno. Palagi tayong may pagpipilian. Iniisip lang nating wala pero mayroon. Unlike chances, choices always exists. Mas pinipili lang talaga ng ilan kung saan sila mas madadalian without thinking about the consequences of their actions.”

Muli ko itong tinapunan ng tingin at tila naghihintay pa rin siya sa magiging sagot ko. “Uhm, kasi po” panimulang wika ko habang nag-iisip sa susunod na pwedeng sabihin “puno po yung isang elevator kanina. Kaya pinagamit na lang sa akin ni Sir Samuel, I mean, ni Sir Ben yung isang elevator” pagsisinungaling ko. Tiningnan ko ang ekpresyon nito at mukhang mas nagtaka pa ito dahil sa pagsabi ko ng Sir Samuel. Bakit ba kasi Sir Samuel ako ng Sir Samuel! “kasi po may meeting pa po ako. Opo, Tama. May meeting pa po ako na need habulin kaya excuse me po. Thank you” pagrarason ko at muling itong yinukuan bago nagmamadaling umalis.

“Sa totoo lang, ang Dad ko…” “Ano?” “Lagi niyang iniisip na ikaw ang dahilan kaya hindi ako makapunta ng school. Kahit na nagpaliwanag na ako sa kaniya, hindi siya nakikinig sa akin. Ayan ang dahilan kaya hindi kita mapunta sa kaniya. Natatakot ako na baka…” Isang magandang excuse iyon para kay Lisa. Sigurado siyang hindi na ulit magsasabi si Daisie na pumunta sa Dad niya.

Kailangan kong mag-isip ng dahilan kung bakit hindi ko siya sinipot. Habang nakasakay sa jeep, agad akong nagtype ng reply sa kanya. “I’m sorry, but I can’t meet you right now. An unexpected emergency came up, and I need to deal with it immediately. I feel bad canceling like this, and I hope you can understand.”

Hindi na niya natuloy ang sinasabi niya nang magsalita ako agad ng seryoso. "—you said we are family here, and it is not hard to say sorry to your family, sana hindi iyon excuse lang for terminating them...sorry for almost breaking your expensive bracelet, see I can say sorry, pero if hindi mo kaya ma'am I guess I can understand that not everyone can apologize...excuse me po"

Kung nandoon ito, paano siya lalakad papasok sa pamamahay na 'yun? Paano kung ma-trap na naman siya sa mga laro nito at muli siyang pagmalupitan... "Bigla ko palang naalala na may kailangan pa akong asikasuhin sa trabaho ngayong araw, kaya... hindi muna ako makakapunta riyan sa ngayon..." Matapos ang lahat, nanaig pa rin ang kaniyang takot kaya isang lame excuse ang ginamit niya para ibaba ang tawag.

punta' 'Give me your reason..your excuse' Napailing nalang ako 'Hindi ko na kailangang ipaalam pa sayo' Mahinahong sagot ko. Natahimik kaming pareho.. pero mayamaya ay nagsalita ulit siya na mas nagpadagdag ng inis ko.. 'Fine...I don't care about your excuse anymore-' 'But im a man of a word Yanna...if you can't go to my office tomorrow I will drop the proposal in just a snap..'

“Na may pumatay sa nanay ko… o na maraming may alam, pero walang nagsabi sa ’kin.” Tinamaan ako. Hindi dahil hindi totoo. Kundi dahil kasama ako roon. “May mga bagay,” simula ko, pilit pinapantay ang boses ko, “na inakala kong kapag itinago ko, mapoprotektahan ka.” Tumawa siya—isang maikling tunog, walang saya. “Classic excuse.” Lumapit ako. Isa. Dalawang hakbang. Huminto ako bago ko siya maabot.

Walang kagatol-gatol na tanong niya. “B-Babe… I’m sorry, ok? Nahihiya ako kasi selosa ako, kung ano-ano lumalabas sa bibig kong walang preno. I have no excuse. Minsan iniisip ko na baka mapagod ka sa akin, kaya mas mabuti pa na—“