Excuses Novels & Stories

Paniguradong planado ito dahil sinabi niyang may ibang ikakasal kay Yanna. “Just remember that the excuse we’ll have for your absence was because I send you out on an errand. I'll say that you're with me the whole time so it wouldn't be suspicious that you and Lucas both disappeared at the same time.” Paliwanag niya na siyang ikinatango ko.

Kaya naman ginamit niya ang isa sa mga paboritong excuse ni Conrad. “Sorry. Na-lowbat ang phone ko. At saka, hindi maganda ang pakiramdam ko nitong mga nakaraang araw. Masyadong mabigat ang workload, ayaw ko nang i-pressure ang sarili ko.” Overnight, ang lalaking nasa harap niya…ang lalaking kasama niya mula nung mga bata pa sila hanggang sa maging matagumpay…ay naging isang estranghero sa paningin niya.

sabi niya, may halong tampo at pagod. Natigilan ako. “Alam ko kung anong tinutukoy mo. Hindi ako tanga para hayaang maulit ‘yon,” pagtatapat ko nang diretso. “Pero hindi rin ako perpekto. Will you let me show you the difference between someone making excuses and someone who actually changes?"

Excused naman si Kent buong araw kasi binigyan naman siya ng time for practice kaya kahit papaano, nakapagpractice naman ako buong araw. Pero iba pa rin kasi yung nandyan siya para iguide ako kaya minabuti ko na rin na magpractice kahit gabi na. Sinubukan ko namang maghanap ng way para maexcuse ako sa klase at para makapagpractice kami ni Kent sa umaga pero wala talaga akong maisip na valid reason.

kalmadong wika nito agad ding humiga pabalik. Ramdam kong namula ako bigla dahil sa sinabi nya. Alam kong napaka awkward na kaya naghanap Ako nang excuse na kelangan ko nang umalis dahil may mga costumerbla sa store ko. Magtatanong pa sana ito kung anong store meron ako ngunit kumuripas na ako nang takbo palabas.

Napasinghap ako at pinigilan ang sariling mapaatras dahil baka lalo niyang isipin na may mali nga. Humigpit lalo ang hawak ko sa sketchpad na nakatago sa aking likuran. Peke akong tumawa para ipakitang okay lang talaga ako. "Oo naman, nilalamig lang siguro." I almost rolled my eyes at myself for how lame my excuse was. Pero buti na lang din at umihip ang isang malakas na hangin, silently supporting my just-made-up reason. Medyo nakahinga ako nang maluwag nang mukhang naniwala naman siya sa ibinigay kong dahilan. Thank god!

Ang kaso lang ay nakaharang kasi iti sa dadaanan niya kung kailan nagmamadali pa siya. "sorry ha, nagmamadali kasi ako. Wala akong time makipagkwentuhan sa 'yo. Bayad kasi ang oras ko rito at malalagot ako kung hindi ko masunod ang inuutos ni boss. Sige na, excuse me!"

Habang inaantay maluto ang kanin ay ni-message ko si Jacob. "To: Jacob, Gawan mo ako ng excuse letter at pati na rin si Aiden. Hindi siya makapapasok dahil may sakit siya, at ako naman ay hindi makapapasok dahil aalagaan ko siya. Ikaw na ang bahala gumawa ng excuse, 'yung makatotohanan dapat at siguradong maniniwala ang mga prof natin. Salamat! I'll treat you next time."

Dahil hindi ko hahayaan na saktan ng kahit na sinuman ang asawa ko. "D-dude, I am sorry. I am sorry." Umiiyak niyang salita at lumuhod sa harapan ko. "H-help me this time. Wala na akong malapitan. Ayaw kong mawala si Mommy." Humahagulgol niyang salita. "And now you're making excuses. Gagamitin mo ang Mommy mo sa mga ginagawa mo?"

Huminto siya sa paglalakad at tumahimik nang matagal. “You want to know my excuse?” tanong niya sa wakas, puno ng bitterness na parang ilang dekada nang nakaimbak sa dibdib niya. “My excuse is a lifetime of being ignored by my own father.” “Lolo Gerardo always—”