Excuses Novels & Stories

Baka kasi hindi ako makapagpigil at bigla na lang akong maiyak sa harapan niya. "Ma, excuse po muna, magsi-CR lang po ako." pabulong kong wika kay Mama Amor. Kaagad din naman siyang tumango "Kaya mo ba? Sasamahan na kita, anak." wika niya pa nga. Kaagad din naman akong umiling "Kaya ko po, huwag po kayong mag-alala." sagot ko din naman kaagad. Kaagad din namang tumango si Mama kaya pasimple na akong nag excuse sa kanilang lahat at tumalilis paalis

“Ayos lang ako, Rocky… h-hindi ito sa kaba.” He sighed exasperatedly. “Then about what, hmm? You're making me worry, Cristianna.” I fidgeted with my fingers while thinking of an excuse. Tanga ako kung sasabihin ko sa kanya na bothered ako sa babaeng gusto akong kilalanin. Sigurado akong matatawa lang siya sa akin. Ipapahiya ko lang ang sarili ko. Think, Cristianna! Think! Saktong dumako ang tingin ko sa CR ng gasoline station. Doon ay napa-’yes’ ako sa isip dahil sa excuse na pumasok sa utak ko.

malamig nitong sabi habang tinatype ang email. “Sir, traffic lang po sa—” “Excuses are for amateurs, Amanda. Luxe Life doesn’t tolerate mediocrity.”

kalmadong wika nito agad ding humiga pabalik. Ramdam kong namula ako bigla dahil sa sinabi nya. Alam kong napaka awkward na kaya naghanap Ako nang excuse na kelangan ko nang umalis dahil may mga costumerbla sa store ko. Magtatanong pa sana ito kung anong store meron ako ngunit kumuripas na ako nang takbo palabas.

Ang kaso lang ay nakaharang kasi iti sa dadaanan niya kung kailan nagmamadali pa siya. "sorry ha, nagmamadali kasi ako. Wala akong time makipagkwentuhan sa 'yo. Bayad kasi ang oras ko rito at malalagot ako kung hindi ko masunod ang inuutos ni boss. Sige na, excuse me!"

Habang inaantay maluto ang kanin ay ni-message ko si Jacob. "To: Jacob, Gawan mo ako ng excuse letter at pati na rin si Aiden. Hindi siya makapapasok dahil may sakit siya, at ako naman ay hindi makapapasok dahil aalagaan ko siya. Ikaw na ang bahala gumawa ng excuse, 'yung makatotohanan dapat at siguradong maniniwala ang mga prof natin. Salamat! I'll treat you next time."

Dahil hindi ko hahayaan na saktan ng kahit na sinuman ang asawa ko. "D-dude, I am sorry. I am sorry." Umiiyak niyang salita at lumuhod sa harapan ko. "H-help me this time. Wala na akong malapitan. Ayaw kong mawala si Mommy." Humahagulgol niyang salita. "And now you're making excuses. Gagamitin mo ang Mommy mo sa mga ginagawa mo?"

Huminto siya sa paglalakad at tumahimik nang matagal. “You want to know my excuse?” tanong niya sa wakas, puno ng bitterness na parang ilang dekada nang nakaimbak sa dibdib niya. “My excuse is a lifetime of being ignored by my own father.” “Lolo Gerardo always—”

Kinuha ko na ang mug at aalis na sana nang may maalala. “Aalis ako mamaya kaya hindi mo ako mahahagilap kapag hinanap ako. Face my parents and give them an excuse.” Lumabas kagad ako matapos ko sabihin ‘yon dahil alam kong dudugtungan niya ‘yon. Dumeretso ako sa office at doon naglabas ng nararamdaman.

Bahagyang tumaas ang kilay ni Jillian. “So?” “So…” Marahan nitong hinaplos ang buhok niya. “Baka may factor din.” Tahimik siya. Then narrowed her eyes. “Binibigyan mo ako ng excuse?” “Exit.” Napatawa siya. “Same thing.” “Smart people know when to take an exit.” Napangiti si Jillian. “So hindi ako unreasonable?” “May parts.” “Bryan!” “Okay, okay.” Mahina itong tumawa.