Facing Downwards Novels & Stories

Kaagad kong sinundan ang boses na iyon at nang makita ko siya ay muli akong napamura na may dugong umaagos mula sa kanyang ulo. "I'm dizzy," his voice low, clearly disoriented. Tumango ako sa sinabi niya at kaagad ko siyang inakay para makaakyat sa mas mataas na lugar para hindi maabutan ng tubig. Pero habang papalapit kami sa hagdan ay umaabot na sa dibdib ang tubig.

Nakagapos pa rin ng sinturon ang mga kamay niya habang ang hita ay nakabukaka at labas na labas ang bukana ng pagkababa3 niya. Nakasandal si Everest sa headboard ng kama at ang tanging bahagi ng katawan niya na nakalatag sa kama ay ang kanyang puwet4an. Masiyado siyang nahihirapan sa posisyon niya ngunit hindi siya nmakareklamo dahil walang ibang lumabas sa kanyang bibig kundi ungol sa walang tigil na pag-ulos ni Fredrick.

Rain pounded the glass walls of the towering Veylin skyscraper, blurring the city lights below. At the top floor, Ezekiel sat in his leather chair, legs spread, fingers drumming against the mahogany desk. The predator in him was calm, calculating. He wasn’t in the mood for games tonight—he was here for business. “Bring her in,” he ordered.

Naging garagal ang boses niya. Bigla siyang tumayo sa tabi ko na ikinagulat ko at mas lalo pa akong nagulat nang bigla siyang dumapa sa harapan ko. Nakabuluktot ang tuhod at halos humalik na ang labi niya sa lupa. “Teka Archi, you don’t have to do this… Hey… Please.. stand up.” Umiling siya.

Nanlamig agad ang ekspresyon ni Alex. Hindi normal ang mukha ng lalaki. Hindi ito mukha ng isang taong nagdadala ng simpleng report. Ito ang mukha ng isang taong alam na may paparating na sakuna. "Sir." Halos hingal itong nagsalita. "Nawala lahat ng external cameras." Tumayo agad si Alex. "Ano?" "All feeds are down." Tahimik ang buong silid.

Biglang nagpumiglas si Kate at sumubok gumalaw papunta sa direksyon ng bukas na pader. Dahil hindi pa tapos ang building, walang harang ang mga bintana. Agad siyang hinawakan ng naka-yellow. “Tang- inang babaeng ito, sinusubukan mo ba talagang tumalon? Sige, tumalon ka, tingnan natin!” Itinulak niya si Kate malapit sa gilid para tingnan ang lalim ng ibaba. Mula sa 11th floor, a fall meant instant death.

I dropped the ruler to the mattress. I leaned forward, my long hair cascading down my shoulders. Bago pa man makapagsalita si Ark, dahan-dahan kong inilapit ang aking mukha sa nag-uumigting niyang alaga. Ramdam ko ang init na bumubuga mula rito.

Pagkatapos ay bahagya kong niyuko ang katawan upang pantayan ang paningin niya, habang ang dalawa kong kamay ay nakatungkod na sa magkabilang side ng kaniyang swivel chair. Now this was fun. Kitang-kita ko ang pagbaba ng mata niya sa bandang dibdib ko. My teeth sank into my lip when I noticed the slight bob of his Adam’s apple. Hudyat na ito na nahuhulog na nga siya sa bitag ng isang Atasha. Such an easy man.

muling tanong niya sa akin at hindi na hinintay ang sagot ko at niuhat ako paupo sa harapan niya. I am straddling him now, my legs are on the each side of his waist. Agad akong napakapit sa balikat para hindi ako mahulog. Our position is so akward dahil hanggang ngayon hindi pa rin siya nagbibihis. Yong alaga niyang matapang na nakatayo ay tila nagmamayabang pa. Tumama pa yong alaga niya sa harapan ko.

Binalik ko ulit ang atensiyon ko sa ibaba ko. Medyo mataas ang bababaan ko. Kaya kong tumalon pero kapag hindi ko mabalanse ang pagtapak ng paa ko sa lupa ay sigurado ako na mapipilayan ako. Inayos ko ang sarili ko at umupo. Inilabas ko ang dalawang paa ko sa butas. Kitang-kita ko naman si Davin na nakatayo sa ibaba, at may itim van naman sa may likuran niya. Napatingin ako sahawak jacket, ko nang tumunog ang maliit na cellphone. Sinagot ko naman iyon.