The Falling Game Mga Nobela at Kwento

“Ma’am, we can’t let anyone in. The east wing just collapsed!” “No! You don’t understand! Lucas is in there!” I shouted, my voice cracking. He hesitated, then looked away. “We’re still pulling people out. Please stay back.” I wanted to push through, but my knees gave out. I fell to the ground, trembling, staring at the burning building. The glass and steel tower that once stood tall — now a wounded shadow, bleeding fire. My phone buzzed. A message. Unknown number again. > “He won’t die that easily. But the game has changed.”

Kung nagamot lang sana agad si tatay matagal na sana siyang gumaling hindi na sana umabot ng mahigit isang taon. Tapos na ang klase ng mga bata at nagpapaligsahan pa kung sino ang unang makakapagpakita ng star na nakuha nila sa school. Dahan-dahan lang po baka madapa kayo. Sita ko sa kanila dahil baka masaktan pa. “Tita Lessy, If you can't fall, you won't learn to stand either." Oo na po! Alam ko yan. Kaya nga ako mga 1050 times ng nadapa para siguro matutong tumayo.

Parehas na matatalim na tingin ang binabato namin sa isa't isa. Bumuga ng hangin si Jascha, tanda ng pag-suko. "Alright, I know. Mali iyon. Hindi ko na din naman maibabalik. Don't hate me now, okay? I need you." Naiinis pa din ang pakiramdam ko nang hilahin ako ni Jascha patungo sa kung saan. Nakasimangot akong nag-patianod. "Let's play." Huminto kami sa Gamezone kung saan kami unang nagkakilala. Akala niya ata ay mapapagaan ang mood ko sa paglalaro.

Tumatakbo si Jolie Vargas sa pasilyo ng gusali kung saan nagtratrabaho ang kaibigang si Emma De Leon. Nakasuot ang dalaga ng patchwork na pantalon, stripe top at canvas shoes. Di rin mawawala ang big circular eyeglasses nito na suot niya palagi. Dala - dala niya ang baon ng kaibigan na naiwan sa kanilang unit. Nagmamadali itong pumunta sa elevator. Napatayo pa ito sa harapan ng pinto ng elevator dahil nasa 20th floor pa at pababa pa ito. Naghintay si Jolie sa tapat ng elevator. Sa kahihintay niya roon ay naabutan na siya ng mga artista na may mga bodyguard pa at personal assistants. Nagsitinginan sa kanya ang mga ito kaya lumiit tuloy ang tingin niya sa sarili. Napayuko nalang si Jolie at da

Wala nang lower bracket na mangyayari at kung natalo ka sa laro ay tapos na, tatlong laban ang mangyayari ngayon at First game sila Best of 2 ang mangyayari Maingay ang buong venue ng tinawag ang bansa namin at lumabas sila. May mga drums at torotot ang mga kasama namin kaya naman talagang agaw pansin I don't really know how the game works. Umupo sila sa mga gaming chairs na naka handa sa magkabilang sulok ng stage, the game started with the banning phase and picking their own heros, naghihiyawan ang iba ng may na ban na kung sinong hero mula sa kalaban or should I say the Russia

Team nila Fanny ang nanalo. Ang last game nila sa hapon na iyon ay ang human knot. Hindi siya tumabi kay Easton, pero lumipat ito bigla sa tabi niya. Nakita na niyang umasim ang mukha ni Goddy kaya hindi siya tumingin sa grupo ng mga ito.

At iyon ang gumugulo sa kanya. --- Lumipas ang umaga na halos walang usapan, kahit noong kumain sila ay tahimik lang sila pareho. Pagkatapos nilang kumain ay nagpresenta si Vernice na siya na ang maghuhugas ng mga pinggan. Si Vernice ay abala sa pag-aayos ng mga gamit niya sa kwarto. Si Chaos naman ay pabalik-balik sa kanyang opisina, tila ba sinasadya nito ang lumayo. Ngunit kahit ganoon, ilang ulit silang nagkasalubong sa pasilyo, at sa bawat pagtagpo ng kanilang mga mata, may kakaibang init na hindi nila masabi.

Lakas loob akong pumunta ng kusina para maghanap ng gamot. “Oh shit!” usal ko nang kumulog na naman ng malakas. Ilang oras na simula nang umulan ng malakas pero hanggang ngayon hindi pa rin tumitigil. Matatapos pa ba ang gabi na ’to?

Ramdam niya ang mabigat na tungkulin na muling ipinaalala sa kanya—at kasabay nito, ang kalituhan. Dahil paano nga ba niya mapapanatiling hiwalay ang kanyang misyon at ang damdaming unti-unting sumisibol para kay Kaella? Sa mga sandaling iyon, pinikit niya ang mga mata at nagmuni-muni. Ang bawat halakhak ni Kaella, ang bawat irap at pagsaway, at ang paraan ng pagtitig nito sa kanya kapag akala niya’y hindi nakikita—lahat iyon ay pumapasok sa isip niya, at mas lalong nagpapahirap na maging “detached.” “This isn’t a game,” ulit niya sa sarili, para bang sinusubukang ipako sa isipan ang bilin ng kanyang ama. Pero nang maisip niya ang huling ngiti ni Kaella bago siya lumabas ng opisina, alam niy

Malambing na saad niya. "I missed you too." Ganting sagot naman ni Alexander na yumakap din ng mahigpit sa babae. Napaikot ang mga mata ko. Naaalibadbaran ako sa senaryo na nakikita ko kaya naman nauna na akong pumasok sa loob. Bumungad agad saakin ang featured floor-to-ceiling windows. The blinds were split into two kaya naman kitang kita ko ang mga naglalakihang buildings sa labas.