Facing Downwards Novels & Stories

Ayaw niya pa na mamatay sa barkonh ito. Bigla siyang tumakbo sa deriksyon ng mga taong nagtutulakan sa pagbaba sa hagdanan nang may humila sa kaniyang kamay. Dahil may kadiliman ang roof deck, hindi niya masyadong maaninag ang mukha ng taong humila sa kaniyang kamay. "Ano ba! Bitawan mo ako. Kailangan kong kumuha ng life jacket at--"

Ito ang ikalawang pagkakataon na bababa siya dahil kailangan hindi dahil hinahatak siya ng sensasyon. Hindi niya binuksan ang ilaw, lumuhod lang siya sa sahig ng isang tuhod lang at hinawakan ang sahig kung saan naroon ang lock screen at umilaw ito ng dim light blue at sinabing, "Activate subterranean entrance, descend to lower domain."

Tapos dahan-dahang inangat ang kamay sa mukha. Dumapo ang palad nito sa likido— malabnaw, madulas, at malamig ito. Sobrang pamilyar nito para sa palad ni Sebastian. Huminga ito ng ubod-lalim at nanginginig na inangat ang kamay na may tangan ng cellphone. Inilawan ang palad! “B-Blood?!” Nabibilaukan nitong ani. The cellphone slip and fall to the floor.

He is damned perfect. Pinatalikod siya nito facing the wall. Bahagya nitong itinaas ang isa sa kaniyang paa. Napahawak siya sa dingding upang kumuha ng balanse. "Ohhh..." She moaned soflty ng maramdaman niyang ikinikiskis nito ang dulo ng kaniyang kahabaan sa kaniyang pagkababae. Ipinaikot nito ang dulo ng alaga nito sa bungad ng kaniyang entrada.

Pilit na tinadyak ni Alex ang kanyang mga paa. Isang malawak at napakalalim na hukay ang lumitaw sa lupa kung saan dumaong ang kanyang mga paa. Boom!!! Ginamit ng kanyang buong katawan ang inertia, at tumalsik siya pataas. Umangat siya kaagad ng mahigit dalawampung metro sa ibabaw ng lupa. Iyon nga lang, mahigit sampung metro pa rin siyang kapos.

Napalunok na lang ulit ako bago maglakbay ang paningin ko sa kabuoan n'ya. Medyo nakaawang din ang mapula nitong labi! Nagbaba pa ang paningin ko at ang malapad nitong dibdib pati na rin ang malalaki nitong braso ang sumalubong sa akin. Nagbaba pa nga ang paningin ko at dumako iyon sa medyo mabasa-basa nitong six pack abs at pati na rin ang V shape nito. Ba't naman kasi nakatapis lang s'ya?!

that made me look up to him. He's towering me at a very close distance. "I said...kneel!" Napapitlag ako. Hindi pinuputol ang titig na atubiling sumunod ako. My knees landed on the carpeted floor. My face is leveled to his crotch area. I gulped when my brain suggested on what his up to.

Dahan-dahan siyang humakbang patalikod hanggang sa bumangga ang nanginginig nang katawan niya. Dumilat siya para tingnan ang floor indicator, 27. Tatlong palapag na lang. Inipon niya ang hangin sa bibig, saka iyon marahang binuga na parang umiihip ng kandila. Mabuti na lang at umaandar ang kahong metal, at hindi dumilim sa kinaroroonan niya. 28... 29... 30... ding!

* desperadong sigaw ng kanyang isip. At tila isang dasal na agad sinagot ng langit, isang pamilyar at nakapangingilabot na boses ang umugong sa maliit na *earpiece* sa kanyang tainga. *"I'm right under him, baby. Cover your head and drop to the floor. Now."*

Isinubsob ko ang aking noo sa kaniyang dibdib at mahigpit akong nakahawak sa magkabilang manggas ng suot n'yang shirt. Tumigil siya sa kaniyang ginagawa at tumayo ito mula sa pagkakaupo habang buhat-buhat ako, inilapag ako nito sa sofa 'tsaka niya itinabing ang lamesa at lumuhod ito sa aking harapan. "Why are you kneeling? Get up," utos ko ngunit hindi ko nito pinakinggan. He slowly take off my jeans as he parted my legs and pulled my thighs close to him that makes me lean on the sofa.