Fairy Tail Picture Novels & Stories

Binuksan ko ang brown envelop at hindi ko na napigilan pa ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata nang masilayan ko si Fiona. Siya nga...Si Fiona! The one and only Fiona. Pero shit...bakit isang picture lang? Gago talaga ang Franco na iyun. Magbigay nga lang ng larawan, iisang piraso pa. Gayunpaman, ayos na din. At least napatunayan ko din na nasa maayos na kalagayan si Fiona. Na healthy siya at mas lalo siyang gumanda ngayun. Hindi na makikita sa mukha niya ang pagiging spoiled brat na teenager. Sa kuha ng larawan, makikita ang pagiging seryoso ng kanyang mukha.

Para akong batang nakakita ng fairy sa sibrang ganda niya. “Can we take a picture?” tanong ko pa, sana pumayag. “Sure,” sagot niyang game na game. Agad akong naglabas ng phone at tumabi sa kaniya. Smile! Ayan, mission accomplished! Nakapagpa-picture kay Hana Yoon! Ipapakita ko ito kay Mama pagka-uwi. “Your wife is so beautiful,” sabi pa niya habang nakatingin sa akin.

"Ang mga guro ba sa Fairy Academy ay mas mahina kaysa sa Cloud Sect?" Ang misteryosong lalaki ay ngumiti at sinabi, "Ang Cloud Sect ay tiyak na ang pinakamahusay, ngunit sa tingin ko ang Fairy Academy ay hindi rin masama. Alam kong maraming mga kabataang babae na nagmula sa Fairy Academy, at ang kanilang mga kakayahan at lakas ay napakahusay. Ang karaniwang pagkakaiba sa mga barya ay hindi 80,000 purple na mga barya. Sa karamihan, mayroong pagkakaiba ng 10,000 mga purple na barya.

Hanggang sa isang payat na pigura ang diretsong sumiksik sa gitna ng mga nagkumpulang mga tao, inihagis nito ang dalang bag at kaagad na tumalon sa tubig. "Cailyn?!" gulat na turan ng isa sa mga kasama ni Fayra nang makilala ang pigurang tumalon sa ilalim ng tubig. "Fayra, kapatid mo 'yon, hindi ba?" saad pa nito kay Fayra na abala sa pagtawag kay Aiden.

komento ni Dearil nang makabawi sa pagkakagulat. Tinitigan ko ang picture ng babae. Hindi kaputian ang balat niya, maamo ang mukha niya at nakangiti siya sa larawan. Napakainosente ng mukha niya. Ano’ng nangyari sa kaniya?

Kinuha ko ulit sa kaniya at humakbang ako palayo habang tinititigan ang mukha ng bata na nasa picture. The girl has brown wavy hair. Ang kapansin-pansin lang ay ang mata nito. Green. I scrolled up and looked again at Freja Van Ackere’s picture, brown ang kulay ng mga mata nito. Umalis ako sa slide na iyon. I create another window to look for King Faravid’s image at lumabas naman ang mga pics ng hari ng Fielvia. A handsome man in his sixties. Tinitigan ko pa siya at muli may naisip akong i-research. Baka mayroon siyang image sa net noong bata-bata pa siya.

Mabilis na kamay ang tumampal sa bibig niya nang sabihin iyon. “That’s bad, hindi iyan gawain nang matinong fairy!” wika nito bago malakas na tumawa, inaasar siya. Nakasuot kasi siya nang kulay puting fairy skirt na may kahabaan, may mga diyamante ito sa bawat laylayan. Kita rin ang kaniyang pusod dahil ang pangtaas niya ay pa-bra ang itsura. Itim na itim, straight at mahaba ang suot niyang wig, nakahawi ito sa isang gilid. Bumagay sa brown niyang mata. Kung susumahin ay mukha talaga siyang diyosa, liban na lang sa nakasimangot niyang mukha.

May fairy sa tabi ko at tila sya ang nagbantay sa akin. Lumipad sya ng bahagya nang makita nya na nagising ako. Tahimik lang sya, ngayon lang ako nakakita ng lalaki na fairy, kulay pula ang mahaba nyang buhok, wala syang saplot pang itaas, at tila paldang bagsak ang kanyang pang ibaba, meron syang loose na pantalon sa loob at sandals ang pangyapak. Tumabi sya sa akin, tinignan nya ako . Dahan dahan akong tumayo, at lumipad sya palayo ng konti.

Si Judith at ilan pang diwata ay nakaupo sa sopa, nagkukwentuhan at naghahagikgik habang ninanamnam ang magandang paligid. Whoosh! Isang kulay rosas na pigura ang nakalusot sa enchanted barrier at dahan- dahang lumapag nang walang babala. Ang pigura ay isa ring napakarilag na babae sa isang mapusyaw na dilaw na mahabang damit. Siya ay may perpektong pigura at katangi- tanging katangian, ngunit mayroon din siyang hindi kanais-nais na ugali.

Fin: "Sure. Here you go." Habang tinitingnan ko ang picture na ipinadala ni Fin, napansin ko na nakahiga siya sa kama. Ang larawan ay hindi naman espesyal, pero may kakaibang aura ito—ang makikita ko lang sa mukha niya, ang pagngiti niya, at yung relaxed niyang itsura. Hindi ko rin napansin agad kung gaano ka-comfortable at ka-simpleng tingnan ng mga galaw niya sa litrato.