Fakelove Novels & Stories

Akala talaga nila mabilis lang ako mag sawa. Ang hindi nila alam, i’m just trying to find a man that loves me hindi lang sa katawan ko, pero mukhang malabo na yata yon, naisip ko nga mukhang wala ng lalaking ganoon. Until Maveline open my eyes that if a man truly loves you, hindi lang basta sa sex napapatunayan yun, ang tagal na ni Mav at ni Franlesterand now engaged na sila pero kahit anong seduce ni Mav kay Franlester hindi daw talaga ito bumibigay, may times pa nga na naiiyak na lang si Mav pag magkukwento samin, saying na baka hindi daw talaga siya mahal ni Franlester, but for me? That’s the true love from a real man.

Ngumiti ito nang tinanggap ko ang kamay nya. “Cedrick Castro nga pala but you can call me Erica kapag tayo lang dalawa, ” agad napakunot ang noo ko dahil Erica ang Nicknames nya, hindi ba’t pang babae ‘yon. “Beshie, bakla ako pero shh ka lang ha? Ikaw lang kasi yung babaeng nakita ko na hindi mahilig sa pogi kaya sayo ako nakikipag kaibigan dahil kahit 1% alam kong walang chance na ma fall ka sakin, kadiri kaya.” Nag-loading ako saglit sa sinabi nya ngunit ng marealize ko ito ay agad akong na pangiti. —

sigaw nito sakin kaya hindi ko napigilan ang matawa “Really? Naniniwala ka sa love? Tsaka isa pa hindi naman tayo magpapakasal for real, we’re faking it.” saad ko pa. “Ayoko pa rin!” “Tsaka bakit ba kailangan yung ganyan? From fake fiance to fake marraige? Ano bang trip mo?!”

"Love, bakit hanggang ngayon hindi pa rin nanunumbalik ang memory ko tungkol sa iyo? kahit anong pilit ko mag concentrate wala talagang nangyayari, kung minsan naiinis na rin ako sa sarili ko eh. yung ibang mga tao naman natatandaan ko pero bakit ikaw na asawa ko ay wala?" "Wag mo na muna masyado isipin iyon, tutal tatlong buwan pa lang naman ang lumilipas. babalik at babalik din ang lahat sa iyo. Just trust me." kinabig siya ng asawa at hinalikan siya sa ulo. Ang mga ganitong gesture ni Damian ang nag papakalma sa kanyang kalooban. Mahal na mahal niya ito at hindi niya alam ang gagawin kung sakaling lumayo o mawala ito sa kanya. He love her husband so much and she can't afford to loose him,

Nalilito nga ako kung ano ang ilalagay ko sa profile picture dahil wala naman akong matinong picture, nang makita ko ang isang medyo matino ay iyon nalang ang aking nilagay. Dahil may pumasok na ideya sa aking isipan, napagdesisyunan ko na hanapin ang F******k ni Heins, Grant at Nehemiah. Una kong hinanap ang F******k account ni Grant Riege, kaagad ko naman itong nahanap. May mahigit kumulang na 9k followers ito sa F******k at naka display sa kaniyang profile na isa siyang public figure. Noong ini-scroll ko pababa ang kaniyang F******k account ay nakita ko ang kaniyang mga nagdaang post. May mga pictures itong naka-topless, naka formal, nakasakay sa kaniyang kotse ngunit ang umagaw ng aking

Na para bang sapamamagitan non ay maipaiintindi nito ang mga gustong sabihin. "You did everything wrong from the moment you made that girl your girlfriend!" Singhal nito. "The girl you are hating has a name Mom and her name is Andrea and she is my girlfriend whether you like it or not!" Singhal ko din dito. Para kaming magkalayo dahil sa mga sigawan namin. Pero hindi ko alintana ang bagay na iyon dahil sa bahay na ito walang pakialam ang mga tao hanggang hindi sila ina-allow na makialam.

Saglit kaming nag-usap at nang muling makababa si Synesthea ay kinuha na ang cellphone kaya nag paalam na ako kay Tyra. “Okay, Vincent. Bye. I love you.” Napangiti naman ako. “I love you, Tyra.” Pilit ng kinuha ni Synesthea ang cellphone at agad na pinatay ang tawag. “Iw.” Umiling na lamang ako at tinalikuran siya.

“I tried to push you, pero nababaliw naman ako kapag may umaaligid sa’yo. I tried to cut the connection between us, but I couldn't even end my day without seeing you. Magulo noon ang nararamdaman ko, dahil buong akala ko hindi kita magugustuhan. But only to find out at the end that I couldn't really let you go.” Hinaplos ni Greig ang kaniyang pisngi at mataman na ngumiti. “That’s when I realized what love really means. It is actually beyond our control. Minsan sa sobrang takot na magmahal ng isang tao, hindi na niya halos namamalayan na nagmamahal na pala siya… hanggang sa matauhan nalang siyang nangyari na pala.” “So, ang sinasabi mo, mas lalo mo ‘kong minahal noong wala ako? That’s when yo

Actually, I wish I could die for real. Bumagal ang takbo ng oras, o mas nararapat na sabihin na parang nawala lahat ng nasa aking paligid nung mga oras na yon. Parang napunta ako sa isang dimensiyon na malayo sa reyalidad, sa isang panaginip, hindi, sa isang kagimbal-gimbal na bangungot na kahit anong gawin ko ay hindi na ako magigising. Alam kong nagsasalita pa ang doktor dahil panay parin ang pagbuka ng kanyang bibig, pero wala akong ibang naririnig kundi ang nakakabinging matinis na tunog at ang mabagal na pagkabog ng aking puso. Isa pa, hindi na naman importante ang mga sasabihin niya, wala na rin namang magagawa para ibalik pa ang buhay ng aking ina.

Sila na lang ang mag-isip ng masama, basta hindi ko nilalandi si Hezekiah. “So, Allian. Anong mas gusto mo, chocolate o vanilla?” Ano ba namang klaseng tanong ‘yun? Nasa stage na ba kami ng getting to know each other? “Tinatanong pa ba ‘yan? Siyempre chocolate.” “Real rose or fake rose.” “Ano namang pinagkaiba no’n? Parehas naman din ‘yang rose.” “Anong sagot mo?” “Wala akong gustong bulaklak, pero gusto ko ‘yung halaman na buhay. Para may didiligan ako tuwing umaga.”