Novel & Cerita Tanka Tungkol Sa Pandemya

aniko sa anak ko na tumatango. "Ang pinaka-matindi ang taong 2020, mula sa hindi kilalang bansa ang sakit at dahil, sa tao na mula doon at umuwi sa kanilang mga bansa na-ikalat ng mga tao ang sakit na hindi nila alam dumapo na sa kanila, hindi sinasadya pero ang sakit na nagmula sa hindi kilalang lugar." sabat ng daddy ko sa amin. "I know, many people die because of the disease, which is far more fatal than any other disease." sambit ng anak ko sa amin at lumakad na kami at sumunod sa rules ng airport.

Nilingon siya ni Craig na nakaupo sa fool bench habang siya naman ay nakaupo sa gilid ng pool habang nakasawsaw ang mga paa sa tubig. "Hindi ko nataning sayo. How did you survive for five years?" "Noong unang tapak ko sa Maynila hindi ko talaga alam kung paano ko bubuhayin ang sarili ko. Bukod sa hindi ko natapos ang kolehiyo, hindi ko rin dala ang mga dokomento ko. Tanging sampung libo lang ang dala ko. Laking pasalamat ko si Virginia ang una kong nakilala," aniya na nilalaro ng mga paa niya ang tubig.

Ngumisi lang si Zards at sinundan ng tingin ang papalayong dalaga. Pagpasok ko sa banyo ay agad na nagbabad ako sa bathtub. I'm worried, paano na lang ang pamilya ng mga taong umaasa sa ilang kompanya nila. Balita niya'y sarado ang ilang kompanya nila. Ano kayang hakbang ang ipinatupad ng kanyang papa. These pandemic really troubled globally. Una ang covid-19, ngayon naman ay ang variant na sinasabi ng WHO na puminsala ng ilang buhay sa India.

Sa wakas, iniangat niya rin ang kanyang tingin, titig na nagdala ng matinding kilabot at kawalan ng pag-asa sa akin. "Mahirap ang buhay ngayon Maureen dahil lubhang naapektuhan rin ang aming kainan sa pandemya, baka akala mo. At siguro yang nangyayari sa mama mo, karma na niya yan, siya naman ang kailangang magdusa matapos niya kaming iwan la-"

“Corvus… you have to be careful. You can’t do this alone.” Tumango si Tita White, seryoso ang mukha. “This time, we’re facing something much larger than we ever anticipated. We need to prepare.” Hindi ako mapakali sa upuan ko. Habang naririnig ko ang mga plano at alalahanin nila, parang mas lalo kong napagtatanto ang tapang ni Papa. Para siyang isang bayani, isang superhero na may misyon na hindi ko lubos maisip kung paano niya kinakaya.

Nakita niya ang naglalawa at makalat na lamesa na tinapunan ng kape. “Ano bang nangyayari sayo? Bakit ka ganyan? Kanina pa anlalim ng iniisip mo. Malamig na din iyang kape na tinitimpla mo. Ilang minuto mo na iyang hinahalo at yung asukal naubos mo na sa dami ng inilagay mo diyan. Baka naman magkasakit ng diabetes ang iinom niyan. May balak ka bang patayin sila?" iiling-iling ang ulo ni Tony, napabuga din ng hangin.

Third Person's POV IN A YEAR of 2009 a plague was vastly spreading all over the world. They call it, Enigma. As soon as the child acquire the disease, it will get a very high fever that will cause an immediate death. Sa isang lugar na kung tawagin ay Ravenwood Valley, isang maliit na pamilya na may isang anak na babae na ang pangalan ay Raven na isinunod sa pangalan ng kanilang lugar. Hindi pa tinatamaan ng epidemya ang kanilang anak kaya kahit nag-aalala pero masaya pa rin sila. Kahit kailan ay hindi nila hiniling na mahirapan ang kanilang anak.

Umigting ang mga panga. "Hindi natin alam kung hanggang kailan ako okay. Who knows, sa susunod na taon, o sa dalawang taon pa ay babalik ang sakit ko. Treacherous ang cancer. Kaya dapat ihanda mo na ang sarili mo." Nanatili itong walang kibo. Nanatili ring nayayamot. Kontrolado nga lang ang emosyon. "You should start dating ‘pag nawala ako."

sabi pa ni Daddy at kahit gusto kong magtanong ay hindi ko magawa “Lander, nagkaroon ng cancer ang Kuya mo sa Australia pero nakipaglaban siya dito at gumaling naman siya. Hinanap niya ang Mommy mo, gaya ng kwento niya sa atin at nung hindi niya ito makita, ako naman ang hinanap niya. At mas naging masaya siya nung makita ka din niya.” ani Daddy at huminga pa siya na malalim

"C'mon, Alexa. Don't beat around the bush. Spill it out." Tumango-tango si Alexa bago muling nagsalita. "Napanuod mo ba sa balita na nagkaroon ng landslide sa baranggay na nasa pinaka-dulong bahagi ng Quezon Province? Kailangan nila ng mga supply na pagkain, gamot at iba pang pangangailangan nila sa araw-araw. Ngunit dahil delikado ang lugar na iyon dahil maraming NPA kaya kulang ang mga taong nagdadala sa kanila ng supply. Kailangan nila ng mga matatapang na volunteers at isa ako sa mga volunteer na iyon. Gusto ko sanang mag-volunteer ka rin."