Novel & Cerita Fast Talk Question Tagalog

Mukhang goal niya ata talaga na galitin ako dahil everytime na lang na magkikita kami kundi nagagalit puro naman reklamo. Mabuti nga na nagbreak kami ng gagong yun! "So, bago ang lahat, nakakaintindi ka ba ng tagalog?" Tanong ko dahil kung hindi aba'y maghanap na sya ng ibang kausap. Joke! Of course I can speak english. "I do." Bigla akong natawa sa sagot niya. "Hanep! Parang kinakasal ah! Pero goods! Mabuti at nakakaintindi ka. Ayokong mag-ingles nakakapagod. Nakakaubos ng braincells."

“Masarap ba ito sa iyo?” Tumango siya. Nang makitang nakatitig sa kanya si Marco na parang naghihintay ng totoong sagot isang ungol ang pinawalan niya. “O-oo!” halos mapahiyaw siya sa pagsagot. “Fasteerrr. Do it faster.”

Hindi 'yon ang saktong tanong para sa sarili ko. Am I okay? Ito. Ito dapat. Okay pa ba ako? Kaya ko ba pa 'yong sakit tuwing nandiyan lang siya sa paligid ko? Kaya ko ba bang 'wag balikan ang nakaraan habang nakatitig ako sa mga mata niya? Napabuntong hininga na lang ako habang iniisip ang mga 'yon. Ngunit nagulat ako nang tawagin niya akong muli. "Ellie. Let's go home, together."

Vocabulary-related game. "What's the rule?" muli kong tanong. "Maximum of three seconds to think. No three letter and below words." Tumango ako. Nice game. "Bakit hindi ka sumali?" "Wala ako sa mood na makipaglaro ate," aniya habang nakapangalumbaba. "Hindi ako masaya."

tanong ko "Hindi pa kami nagkikita o nagkausap man lang. Bakit sa akin mo tinatanong 'yan? Ikaw ang nandiyan sa Pilipinas." "Ayts! Wala nga akong balita kung nasaan ka, kahit nga ikaw ngayon ko lang nalaman na nasa ibang bansa. Pareho kayong missing in action." kako "Wait, what? Anong sinasabi mong missing in action? Nasaan ba si Thunder?"

Ang iksi na nga sumagot tapos pati ba naman pabango, pinagdadamot niya sakin. "Napakadamot talaga. Pinagkakait mo na nga sakin 'yang pagsasalita mo, pati ba naman pabango. Daig pa natin yung fast talk sa ginagawa natin. Isang tanong isang sagot lang. Type mo ba ko?" tanong koo ulit. Agad siyang napapreno at tiningnan akong nakakunot na naman ang noo. "Connect?"

humihingal na sabi niya. “Bakit ka tumakas? Just give me five seconds to think about it. Okay?"

makahulugan nitong turan. "Kung may pinoproblema ka ngayon at nagpapalungkot sa iyo ano iyon?" dagdag niyang tanong upang mapukaw niya ang kaloob-looban nitong nararamdaman. "Ano ba iyan dinala mo pala ako dito para makipag face to face talk, ano to Boy Abunda Fast Talk?" nangingiti nitong sabi. "Hindi, just please answer honestly," ganti niya naman.

-Takang tanong ko "8am"-Simpleng sagot niya "Hala!"-Napabaligwas ako ng bangon at dali dali kong inayos yung higaan ko at naghilamos "Why are you in a hurry?"-Nakakunot niyang tanong "Sorry po,8 na pala wala pa kong naluto na breakfast"-kinakabahan kong sambit "Just come down"-ani niya Tiningnan ko naman si tiklong ng

Base sa pagkaing inihanda niya, malamang ay napakarami niya ngang tanong na inihanda. "Tanungin mo na ako." Sumubo na muna ako bago nagpatuloy. "Ikaw rin, baka mamaya tamarin na akong sumagot sa mga tanong mo. Pero pakiusap, tagalog lang ha! Bobo ako sa english, pinapangunahan na kita! Pwede ring multiple choice, tipong may pagpipilian na letters a to d ganern." giit ko pa. Natawa naman siya na para bang nakikipag biruan ako sa kaniya. May mga tao talagang napakababaw ng kaligayahan. Katulad ng isang 'to... Teka sino nga ba siya?