Fast Talk Questions For Crush Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"Or maybe you love him that much kaya nangongolekta ka ng larawan ng lalaking 'yon." "Love him that much... agad-agad? Ganun ako kababaw? Tsaka never akong na-in love no. Crush... hmmm..." nilingon ko ang pader habang nag-iisip saka binalingan siya. "...maybe crush ko siya, oo. Tsaka ano naman sayo kung crush ko nga or love ko siya? Damn..." natampal ko ang aking noo. "Bakit pala ako nag-e-explain sayo?"

Awiiee, namiss niya ba 'ko, waaaah kilig na naman atay ko! "Ha? Bakit mo naman ako hinahanap?" Miss mo na ba ako? Mabuti nalang at hindi lumabas sa bibig ko iyon, naku yari talaga. Ilang segundo niya akong tinitigan habang naghihintay ako sa sagot niya. O ano, nagagandahan ka na ba sakin crush? Ano ba, syempre dapat oo ano,ang ganda ko kaya- Ay hindi, napaka dyosa ko.

gigil kong sabi at sinamaan siya ng tingin. "May ipagyayabang naman kasi kaya nagyayabang. Ikaw, meron ka ba? Hindi ka ika-crush back ng crush mo HAHAHA!" pang-aasar niya. Oo, alam kong hindi niya ako ika-crush back! Pagdiinan pa talaga?

Number one reason ko rin ang baon 'e. "Tapos sa crush ko na taga-ICT. Tapos siyempre, gusto rin kita makita araw araw, Ma'am!" proud niyang sagot na may pakindat pang nalalaman. "Oh, plus two sa card, Ma'am Farah ah!"

Nag-apir pa silang dalawa. Natapik ko na lang ang aking noo dahil sa mga pinagsasabi nila na malabo namang mangyari. Hays, kung sa'n-sa'n na napupunta ang mga sinasabi nila. Simula sa crush tapos napunta na sa asawa. Naku na lang talaga sa dalawang 'to. "Ang tanong, crush ko ba siya?" Sabi ko na ikinatahimik nilang dalawa.

kaya napatango ako at ngumiti ng pilit. "Parang crush lang" mahinang bulong ko "Anong sabe mo?" tanong nito "Wala, sabi ko wala akong crush don" sabi ko dito sya naman ay masama pa rin yung tingin kaya naman hinawakan ko yung kilay nya at pinaghiwalay yun dahil nag didikit nya tsaka ko sya hinalikan ng mabilis sa labi "Wag na magalit okay?"

Hindi ako agad nakasagot, pinag-isipan ko muna kung anong sasabihin ko. “Ano, iba ka ganon, tapos may naaalala ako sayo sa totoo lang.” “Sino po?” “Ahm, basta. Hindi mo siya kilala pero kung makikilala mo siya tiyak na magkakasundo rin kayo.” “Crush mo?” “Ha? Hahah! Hindi pero parang ganon din hehe.” “Uy teka ma’am kanina pa yang sushi dyan sa plate mo, ayaw mo po?”

Kaya kahit minsan vocal ito tungkol sa pagka-crush sa akin ay hindi ako naiilang dahil alam ko naman na hindi ito seryoso. Pumasok ito ng elevator habang umaaktong nasasaktan. “Ang sakit naman noon. Akala ko nakalamang na ako. Denial ka lang pala.” “Anong denial?” “Sure ka hindi mo iyon crush?” “Hindi... na.” Natawa ito sa sagot ko. Kaya asar na inirapan ko ito. “Bakit hindi mo na crush? Love mo na?” nakangising tanong nito na halatang nang-aasar.

Lumantad sa aming harapan ang mukha nito. Nakangiti habang ang kaniya namang bag ay sakbit-sakbit niya. "Hello! Hello! Hello! Na'late ba ako ng pagdating? Sorry sadya ko talagang magpaka'Filipino time. Naiinip na ba kayo?" May ngisi sa kaniyang labi nang tanungin ito. Napaismid na lamang ako sa tanong niya. Lumapit naman ako sa kaniyang tabi at iniangat ang aking kamay.

Nandito lang ako para sa pagsusulit," mahinahong sabi niya. “ Kunin mo ang pagsusulit, kung gayon," nakangiting sabi ni Melissa. “ May alam ka ba tungkol sa medisina? Sa pagsusulit na ito, mayroong isang daang tanong at isang daan at limampung puntos. Kapag nakakuha ka ng limampung puntos, iisipin kong bigyan ka ng pangalawang pagkakataon. Kung hindi, kailangan mo akong iwan. May deal ba tayo?”