Fast Talk Questions For Crush Tagalog 소설 & 이야기

Nagkibit-balikat ako. "Ano pa nga ba iyong crush? Paghanga naman iyon, 'di ba?” katwiran ko. "But the thing is, it's serious now, Yella. Ramdam ko. N-Nararamdaman ko na magtatagal ito. It couldn't be… kilig o saglit na atraksyon lang. It's like I know him already even though I still don't know a thing about him aside from his job and name. I like him… to the point na handa akong gawin ang kahit ano sakaling may hilingin siya sa akin—”

Number one reason ko rin ang baon 'e. "Tapos sa crush ko na taga-ICT. Tapos siyempre, gusto rin kita makita araw araw, Ma'am!" proud niyang sagot na may pakindat pang nalalaman. "Oh, plus two sa card, Ma'am Farah ah!"

Dalawang baso ng orange juice at tig-isang platito sila ng tiramisu cake. “Sino nga pala ang crush mo?” tanong nito nang umalis na ang katulong. Sarap na sarap ito sa cake na sinusubo kaya napasubo na din siya. “Crush?” nagtatakang tanong niya. “‘Di ba sinabi mo kanina ayaw mo kay Shelie dahil may iba kang nagugustuhan? Baka naman pwede mo sabihing sa akin. Total naman magkaibigan na tayo, ‘di ba?”

Nag-apir pa silang dalawa. Natapik ko na lang ang aking noo dahil sa mga pinagsasabi nila na malabo namang mangyari. Hays, kung sa'n-sa'n na napupunta ang mga sinasabi nila. Simula sa crush tapos napunta na sa asawa. Naku na lang talaga sa dalawang 'to. "Ang tanong, crush ko ba siya?" Sabi ko na ikinatahimik nilang dalawa.

kaya napatango ako at ngumiti ng pilit. "Parang crush lang" mahinang bulong ko "Anong sabe mo?" tanong nito "Wala, sabi ko wala akong crush don" sabi ko dito sya naman ay masama pa rin yung tingin kaya naman hinawakan ko yung kilay nya at pinaghiwalay yun dahil nag didikit nya tsaka ko sya hinalikan ng mabilis sa labi "Wag na magalit okay?"

Hindi ako agad nakasagot, pinag-isipan ko muna kung anong sasabihin ko. “Ano, iba ka ganon, tapos may naaalala ako sayo sa totoo lang.” “Sino po?” “Ahm, basta. Hindi mo siya kilala pero kung makikilala mo siya tiyak na magkakasundo rin kayo.” “Crush mo?” “Ha? Hahah! Hindi pero parang ganon din hehe.” “Uy teka ma’am kanina pa yang sushi dyan sa plate mo, ayaw mo po?”

Kaya kahit minsan vocal ito tungkol sa pagka-crush sa akin ay hindi ako naiilang dahil alam ko naman na hindi ito seryoso. Pumasok ito ng elevator habang umaaktong nasasaktan. “Ang sakit naman noon. Akala ko nakalamang na ako. Denial ka lang pala.” “Anong denial?” “Sure ka hindi mo iyon crush?” “Hindi... na.” Natawa ito sa sagot ko. Kaya asar na inirapan ko ito. “Bakit hindi mo na crush? Love mo na?” nakangising tanong nito na halatang nang-aasar.

Lumantad sa aming harapan ang mukha nito. Nakangiti habang ang kaniya namang bag ay sakbit-sakbit niya. "Hello! Hello! Hello! Na'late ba ako ng pagdating? Sorry sadya ko talagang magpaka'Filipino time. Naiinip na ba kayo?" May ngisi sa kaniyang labi nang tanungin ito. Napaismid na lamang ako sa tanong niya. Lumapit naman ako sa kaniyang tabi at iniangat ang aking kamay.

Nandito lang ako para sa pagsusulit," mahinahong sabi niya. “ Kunin mo ang pagsusulit, kung gayon," nakangiting sabi ni Melissa. “ May alam ka ba tungkol sa medisina? Sa pagsusulit na ito, mayroong isang daang tanong at isang daan at limampung puntos. Kapag nakakuha ka ng limampung puntos, iisipin kong bigyan ka ng pangalawang pagkakataon. Kung hindi, kailangan mo akong iwan. May deal ba tayo?”