Feeling Lonely Quotes Novels & Stories

Tahimik akong nakinig habang patuloy siyang nagsasalita. "And sometimes," he added, "the people who feel the loneliest are the ones trying hardest to give light to others." That hit me harder than I expected. Parang may biglang tumama diretso sa dibdib ko. I looked away quickly. "Ang lalim mo naman tonight." "Sleep deprivation," he answered confidently. Napatawa ako nang mahina. Then after a few seconds, I asked quietly— "What if stars get tired too?" He looked at me.

biglang may tumulong luha sa pisngi ko. Nagulat naman siya sa naging reaksyon ko. Parang hindi ko na alam ang mga pinagsasabi ko. "Ano palagi nalang akong walang nagagawang tama? Walang kwenta? Alam niyo, napaka-putangina niyo rin!" humagulgol na ako sa iyak. It's lonely, isn't it? That right now, being in this bar, surrounded by people, we both actually wish we weren't here.

“It’s the only one I know.” “But do you like it?” Saglit siyang nag-alinlangan, at parang may bitak sa kumpiyansa niya. “It has its moments.” Tinitigan niya ako, at sa unang pagkakataon, ramdam kong totoo ang tingin niya. “But it can be… lonely.” Lonely. Yun ang huling salitang inaasahan kong maririnig mula sa isang tulad niya. Someone who seemed to have everything.

Ng makaupo nako ay agad kong kinuha yung earphone at pina-power on yung cellphone at sinaksak ang earphone at sinalpak sa tenga ko at pinelay ang song na worthless. 🎶I'm always so alone Even when surrounded By people that I know I'm always so astounded By my ability to ruin everything Losing friends and starting fires Everyone thinks I'm a liar🎶 Habang pinapakingan ko ay unti unti ng tumutulo ang mga luha ko. Feeling ko lagi ay para akong nag-iisa kahit andyan naman ang mga taong laging naka suporta sakin , ang pamilya ko at ang quadro pero pakiramdam ko laging may kulang.

On the way home after a long day. “My love, if you’re out there send me a sign.” I said. I am a mix of contradictions: sad and entirely unhappy, alone, mourning, tired, drained, unmotivated, loss of will, and a wife with no husband. I feel loved by so many and yet no longer by one in particular.

Pero bakit kailangan ko ito maranasan? Nadedepress ako. OMG! Feeling ko matutunaw ako sa ingit. May nalalaman pa silang pagtigil-tigil tapos hahalikan ng lalaki sa noo yung babae. Magka-holding hands na kala mo di na bibitaw sa isat-isa. Haist. Ano naman sa akin? Huhuhu. Yeah, I am perfectly, lonely. Bwisit kasing Hudas na yan, bakit kasi kailangan pa niya ako ipagpalit?

Napayuko ako ng muling nag aambang bumagsak ang luha ko. I feel lonely! Pumikit ako at hiniling na sana panaginip lang ang lahat ng ito. Sana gisingin na ako dahil hindi ko gusto ang panaginip na ito, na sana lahat ng ito ay hindi totoo pero alam kong imposible. This is real!

"Saan ka na naman pupunta? Hindi ka na naman ba magpaparamdam? P-Pwede bang dito ka na l--" "I want to be alone," putol niya sa'kin. Naglabas ako ng malalim na buntong hininga bago nilabanan ang titig niya. "I-I know. Pero Yael nandirito kami. Nandirito ako. Pwede mo kaming pagsabihan. Pwede kang umiyak sa harap namin. K-Kase 'di ba mas gagaan ang pakiramdam 'pag may pinagsasabihan? B-Being alone sometimes feels lonely, Yael. I know you need someone that you--"

Napaisip naman ako. May point. "In this world, Marci, there should be both lonely and happy individuals so we can say, 'no man is an island.' You know, so they can support each other," he stated. I glanced at him. "What's this? Did I just utter another heartfelt line once again?" he added.

Na para bang may malaki siyang kasalanan dito. “Are you free tonight?” walang pakundangan niyang tanong, na kung hindi siya nakainom, siguradong wala siyang lakas ng loob na sambitin iyon o kahit nga ang hawakan man lang ang dibdib nito. Hindi pa siya nakuntento, inangat niya ang kaliwang kamay at ikinawit ang kaliwang braso sa batok nito. “I feel lonely, you know...” nagpapaawaang sabi niya rito.