Novel & Cerita Filipino Logic Question

“Why? Ano ba'ng gagawin natin sa Canada? P'wede naman tayo rito sa pilipinas ah? Bakit kailangan pa sa Canada?” “Our life is danger here in Philippines.” tangi kong sagot. “Why?” halata sa muka nito ang pagkalito sa mga nangyayari. “Why? Why our life is in Danger? Ano bang nangyayari? Please tell it to me.” pag mamakaawa nito.

O naboboring? "I'm with my parents." Sagot nito sa akin bagay na nakalimutan ko nga yatang businesswoman ang kanyang ina, habang senador naman ang kanyang ama. "What are YOU doing here, Miss Lopez?" Ganting tanong nito sa akin. Bago ko tuluyang sinagot ang kanyang tawag ay nilagok ko muna lahat ng laman ng baso na iniinom ko.

"Nagdi-diet po sana ako, pero katakam-takam ang mga pagkain sa harap ko. Hindi ko ito magagawang tanggihan." Matapos na sabihin iyon ay tila excited nitong hinila ang upuan sa tabi ng matanda. And flowery words came from her mouth after. Hindi na siya nagtataka kung bakit kuhang-kuha nito ang loob ng Lolo ni Radley. Ang galing nitong mambola. "How long are you planning to stay here in the Philippines, iha?" Tanong rito ng matanda kapagkuwan.

Tanong ko dito “Wow mukhang masarap ito mommy aah. (kumurot pa ito ng kaunti sa ibabaw ng cake na aking ginawa) okay naman po madami daw magdadatingan kaming mga new member sa cheer dance pati sa mga player may mga taga Pilipinas din daw. Balitang balita pa nga ang pagdating ng anak nung sikat na owner ng The Ligthen-Er. Nagkakagulo mga friends ko at gwapo daw yun sabi nila” sagot naman nito sakin

Daig pa ang famous philisopher na si Plato sa pagiging logic. “Kayo po ang maysabi niyan Ma’am hindi po ako! At sana po kung may gusto kayong malaman tungkol sa personal na buhay ng Kuya ko, kayo na po ang magtanong sa kanya.” sagot ko dito at hindi ko napaghandaan ang susunod na ginawa niya Umigkas ang kamay niya at sinampal ako kaya naman lumabas ang pagiging palaban ko. Inabot ko ang buhok niya at agad ko siyang sinabunutan.

sagot ni Jenna sa kausap sa telepono. "Mommy, are we going to the Philippines na?" Isang bibong bata ang basta na lang sumulpot sa likod niya at yumakap sa isang binti niya. He's just five years old, but he already exuded an unparalleled aristocratic temperament. Ngumiti siya habang niyuko ang anak, "Do you want to go to the Philippines with Mommy?" "Yes! Yes! I want to go to the Philippines, Mommy. I want to see Lolo Diego. I will be able to see my lolo at last, right?" Bumitiw ito sa binti niya saka masayang tumalon-talon.

Hindi ko matanaw ang loob dahil sa mataas ito pero nakauwang naman ang maliit na pinto sa gate. Matataas ang mga puno sa paligid sa loob na may mgailang ibon na nagsisiliparan. Hindi ko makita ang langit dahil sa mayabong na mga sanga noto. Hindi ko man alam ang pangalan ng mga puno pero hitik sa bungang prutas na kulay dilaw. 'Ano kaya 'yon?' ''Bakit hindi pa tayo pumasok sa loob?'' tanong ko kay Maron na nakapamulsa lang at walang imik. Nakatingin lang siya sa gate na parang may malalim na iniisip.

biglang tanong ng isang batang lalaki na patakbong lumapit kay Phil. "Stupid lady?" ulit ko sa sinabi ng bata. Tila gustong umakyat ng aking dugo papunta sa aking ulo. Mukhang makakakain yata ako ngayon ng kutong-lupa. Kabata-bata pa ay marunong nang mang-lait. "Excuse me, little boy. I'm not stupid, okay? At saka bakit nagsasalita ka ng bad word sa mas nakakatatanda sa'yo?" nandidilat ang mata na kausap ko sa bata. Ang cute-cute pa naman nito ngunit mukhang little devil.

Seen 5:50 pm Axel: Aw seen zone. hey. Ciara: What? Axel: I'm asking kung ilan taon kana. Ah, filipino pala. Akala ko arabo dahil nag e-english. Ciara: And why would I answer you? Axel: Because, I want you? Ciara: Ano? Axel: kidding aside. Just answer my question. Seen 5:56 pm. Axel: hey, don't just seen me.

"Look at you, dinaig mo pa ang namatayan?!" "Do you know a person who owns a gun?" Hindi ko pinansin si Alice at napabaling kay Louise. "Are you nuts? Hindi ako mamatay tao, girl. Plano mo bang magpakamatay?" Napailing ako. "Hindi, may gusto lang akong patayin." "Diyos ko Ferrofia, maghunos dili ka!" si Mikaela. Tumungga muli ako ng panibagong baso at isa-isa silang tiningnan. "Alam niyo ba ang rason kung bakit ako umuwi ng Pilipinas? May ideya ba kayo?"