Filipino Logic Novels & Stories

Maybe I can get an award for being matyaga. For the last 3 years namin dito sa Manila ay hindi naging madali. Umabot din kami sa point na akala 'ko ang magiging ulam 'ko ay toyo. At sa 3 years na 'yon hindi 'ko pa din alam ang klase nang trabaho na meron si Alen.

naniniguradong tanong nito “Saglit lang muna.” Nakaupo sila ni Phil sa hood ng kotse nito. . Bigla na lang niyang hiniling kanina na huminto muna sila. Nakaharap daw sila sa isang parte kung saan tanaw ang lake. Noong bata siya, madalas niyang pangarapin na makapunta ng Laguna at tumambay sa gilid ng lawa. Natupad ang pangarap niya, ‘yon nga lang, hindi niya nakikita. Hindi niya nagagawa ang mga bagay na ini-imagine siyang gawin. She’s glad that Phil understood her predicament. Hinahayaan lang siya nito sa pananahimik niya. “Phil?” makalipas ang ilang sandali ay nagsalita siya. “Bakit kaya sa dinami-rami ng tao sa mundo, sa akin pa nangyari ang ganito?”

madiin na mura ko saka tumakbo palabas ng casino. How come? Paanong lahat sila mayroon? Kaanib rin sila? "Now you know, Lieutenant," sambit ni Atty. Guzman na sumunod rin sa akin kaya mabilis ko siyang tiningnan ng masama. "Those people! Sila ang namumuno sa bansa! This is the f*cking reason why Philippines is poor! Dahil kung sino pang nasa taas sila pa ang sumusuporta sa mga iligal! F*ck them!" galit na sigaw ko pero ngumisi lang siya saka umiling.

CHAPTER SEVENTY-NINE: POPPY’s POV PART III ꧁ POPPY ꧂ Philippines, Lucio Herald’s Birthday Party. UMUWI kami sa bansa nang hindi ako nagsasabi kay Faith dahil sa matinding sama ng loob ko sa kaniya. Hindi na rin kami nag-usap mula nang matanggap ko ang email. May mga pagkakataong tumatawag siya sa ‘kin at nangungumusta, pero hindi ko siya ine-entertain at palagi kong dinadahilan na busy ako.

anito sa kanya. Malakas ang tahip ng dibdib na sinunod ni Clarissa ang gustong mangyari ni Lucas. At iyon na nga lang ang kasiyahan na biglang pumuno sa puso niya nang tumambad sa kanya ang isang maganda pares ng hikaw na perlas. “Wow, ito ‘yung—“ “Golden South Sea Pearl? Yes. Ang national gem ng Pilipinas. The most rare, parang ikaw—“ anito pa saka muling kinurot ang kanyang pisngi.

"what sacrifice are you talkig about?what kind of stupidity are you blabbing huh?Hindi ka makakalusot ng gnaun lang Remedios" gigil na sabi ni Phliip. "May sinasabi pa itong sakripisyo.Sino?siya ?saan ?kelan.Pwe! wala it9ng hinawa kundi i torture sya verbaly at pasimpleng kalabanin giy ang pagkahumalong ng kanyang ama noon. Siya ay magtitiyaga sa traffic at ulan pero ang babaeng ito ay sinusundo o sinasalubong pa ng ama ng payong" naghihimutok si Phillip kapag naaalala sng dinanas sa babaeng kaharap.

May kimi naman siyang ngiti sa labi. “YA znayu etot vzglyad, Sidin. Nikogda ne lgi mne o brake, ved' eto ochen' svyatoye delo. A yesli ty sobirayesh'sya sdelat' eto zdes', na Filippinakh, razvod dazhe ne rassmatrivayetsya,” nagbabantang wika ng ina. [translation: I know that kind of look in your face, Cydine. Don't you ever lie to me about marriage because it's a very sacred thing to do. And if you're going to do it here in the Philippines, divorce is not even a choice.]

Sunod-sunod na tanong ko rito. Napahinga muna ito ng malalim bago napailing at muling nagsalita. "Hindi na importante kung bakit alam ko ang bahay mo Ms. Lopez. N-Naparito ho ako dahil...dahil may kailangan kang malaman." --- "Alam kong huli na ang lahat, Ms. Lopez. At pareho ho tayong wala ng magagawa dahil si Cara na mismo ang nag desisyon para sa sarili niya." Napalunok ito habang lumuluha.

She shook a deep breath and said, "Hindi ako naniniwala sa sinasabi niyang 'yon na buong-buo talaga. May pagdududa pa rin ako. Kahit nga ay ganoon ang sinasabi niya ay hindi ko maiwasan na magduda pa rin sa nalaman kong 'yon. Saka lang talaga ako maniniwala talaga nang buong-buo kong marami na akong nalalaman na patunay talaga. Naniniwala rin naman ako ngunit hindi pa 'yon as in buo. Naiintindihan mo naman siguro ako sa sinasabi ko sa 'yo, mars." Janice shook her head and replied, "Oo naman. Naiintindihan naman kita sa sinasabi mo sa akin, mars. Kung 'yon ang sinasabi mo ay sinabi mo 'yon. Wala akong magagawa kung hindi ka pa talaga naniniwala nang buong-buo as in 'yung solid talaga kagaya n

My mom sounded frustrated and problematic. "We must visit Philippines more often." Dad said. I ran in my room and finished all my homeworks, I offered my best to do good in my school. Then all that hardships was paid off. "Wow Ethan, I never imagined you could be this good. Despite of those naughtiness you have."Mom complimented me, I smiled at her. It was dinner time when I had the guts to asked them about our business in the Philippines. "How's our business in Philippines mom?" i asked, her brows furrowed because of my question.