Fin Tagalog Novels & Stories

simula nito. Napalunok ang dalaga nang maalalang sinulatan nga pala niya ang likurang bahagi ng frame na iyon. Noon wala sa loob na itinalikod ng dalaga ang frame saka tahimik na binasa ang nakasulat sa likuran niyon. Pero dahil nanatili nga siyang walang imik ay muling nagsalita ang binata. "L.A.M stands for Lana Amara Montes, right?" amusement ang nasa tono ng binata.

Tumigil ito sa paglalakad at hinarap siya bago masuyong ikinulong sa mga palad nito ang mukha niya. "Hope Ferreira." He looked at her in the eye. "Let me do it properly. I don't like shortcuts. For now, ipapaalam kita sa ate mo. Liligawan kita. Saka mo ako sasagutin. Okay?" Pinisil nito ang magkabila niyang pisngi pagkatapos. "Aray," reklamo niya pero nakangiti. "Whatever you say, Rain Sanchez. Basta, sinasagot na kita!"

CHAPTER 8 SOMEONE’S RETURN Nagising ako sa ingay ni finneas na humahalakhak sa tabi ng kama ko. What a great morning everyday kung ganito naman kaamo at ka ganda ang batang bubungad sayo “ Goodmorning my love ginising mona naman si mommy ha”

sabi ni Gener. "Sigurado po kayo? Sobrang dami nito. One hundred thousand lang po ang hinihingi ko," nahihiyang sabi ng dalaga. "Fabian Family deserves a reward for taking care of you. I know you love them pero kailangan mo silang iwan. I hope you understand that you are a Torquero and will be forever Torquero."

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.

Pu-ni-tive? Gusto kong umiyak sa inis.. Pakiramdam ko ay lalo akong naging mangmang sa harap niya. Ang tanging malinaw ko lang na naintindihan ay ang huling apat na salita. "H-Hindi ko po kayo maintindihan..." bulong ko, pilit na nilalabanan ang panginginig ng boses ko.

Utas ng lawyer ni Jaxson na si Finn, ngunit hindi ko na ito tinugunan pa at sabik na nagtungo na sa labas upang humanap ng mas magandang signal at makausap si inay. “Where are you going? Bakit ka nagmamadali?” Saglit kong nilingon si Finn ng muli siyang magsalita. Totoo ngang masyado akong nagmamadali dahil agad akong nakalayo sa kinatatayuan niya. “— Wala ka namang balak na masama… ‘Di ba?” dagdag na tanong pa niya. Mahina akong natawa dahil sa tono ng pananalita niya. May pag ka-slang kasi ang boses ni Finn sa tuwing nagsasalita siya ng tagalog kaya naman ay medyo cute iyong pakinggan.

"Mahal tapos ka na ba?” Napahawak pa ako sandali sa aking tiyan. Hindi pa rin ako makapaniwala na may mayroong buhay sa loob nang aking sinapupunan. Gaano na kaya siya katagal doon?. Tuluyan na akong lumabas ng pintuan nang nakadalawang tawag si Rigor. Hawak ang resulta sa aking kamay ay nabungaran ko ang nag-aalalang mukha ni Rigor at tila halo-halong emosyon ang makikita sa mukha nito.

Florida naman ay marahang inikot ang shark fin soup, may nakakalokong ngiti sa labi. “Darling, your kindness is admirable, pero kung sakaling tanggapin ni Jin si Miss Larson, pagtatawanan lang siya ng lahat. Parang sa pagkain natin ngayon—abalone, shark’s fin… Kung bigla tayong maghain ng pritong patatas, hindi ba’t babagsak lang ang kalidad at magiging katatawanan?”