First Aid Sa Nauntog Na Ulo の小説・ストーリー

Hindi na lang namumula ang kamay niya, may bahid na rin iyon ng dugo. Mabilis niyang pinatay ang gripo at tiningnan ang kamay. Napalitan na ng panghahapdi niyon ang init na kaniyang nadarama kanina. Bigla ay nagkaroon ng diversion ang isipan niya. Binuksan niya ang cabinet at kinuha roon ang maliit niyang first aid kit. Pinunasan niya muna iyon ng betadine at alcohol saka nilagyan ng ointment. Pagkatapos, nilagyan niya iyon ng band aid.

"Fuck, I said don't move!" Sa gulat ko ay dumalas ang bubog na hawak ko kaya naman nag resulta 'yon ng malaking hiwa sa daliri ko. A-Ayoko ng dugo, shit. "Damn it. Let me see, you're bleeding!" galit na bulyaw n'ya at agad akong hinila palapit sa kan'ya. "Akin na, 'wag mo nang uulitin 'yon. Just do what I say," walang emosyong bungad n'ya pagkabalik at may dalang first aid kit.

Matatapos pa ba ang gabi na ’to? Nang mahanap ko ang first aid kit box ay binuksan ko iyun dahil baka may gamot para sa sakit ng ulo. Napabuntong hininga na lang ako ng isang pain reliever na gamot ang mayroon lang ang first aid kit.

Naupo ako at inilapag ko ang hawak kong first aid kit sa aking kandungan. And it seemed that Rage had no intention of sitting on the sofa, so I didn't force him anymore. At ang ginawa ko ay binuksan ko ang first aid kit at inilabas ko ang mga kailangan ko sa paggamot sa sugat na natamo niya dahil sa muling pagligtas niya sa akin. Kumuha ako ng bulak at anticeptic. At pagkatapos ay kinuha ko ang kamay ni Rage.

Sapo nito ng puting tela ang ulo na noon ay walang tigil sa pagdurugo. Awtomatikong tumaas ang kilay niya. Kagabi lang ay grabe na ang bugbog na inabot nito, tapos ngayon ay heto na naman ulit ang lalaki at may malaking sugat sa ulo. "Ikaw na naman?" hindi niya napigilang tanong. Lumapit na siya rito at sinimulang ihanda ang mga kakailanganin para malapatan ito ng first aid.

Ang matatalim na bubog ay bumaon sa kanyang mga paa hanggang tumulo ang maraming dugo sa sahig. “Fck!” ungol niya habang napapapikit. Agad na lumapit ang mga katulong para tulungan siyang bumangon, "Madam, diyan lang po muna kayo. Kukunin ko po ang first-aid kit para gamutin ‘yang sugat niyo, huwag na huwag po kayong aalis diyan sa kama.”

Hindi ito sanay magluto dahil may tagaluto siya sa kanila. "Patingin ng kamay mo. Nilagyan mo na ba ito ng oitment?" Tanong ko. Umiling lang siya. "Dapat nilagyan mo agad. Magtutubig kasi ang loob nito mas masakit. Mas prone din sa infection. Sa susunod hinaan mo ang kalan. Ipipihit mo siya pakanan sa may nakalagay na 'low.' Para hindi magtalsikan ang mantika sa kamay mo." Bilin ko sa kaniya habang kinukuha ang first aid kit sa itaas na kabinet sa pinto ng kwarto.

“Kung mapapahinto siya rito… mawawala na kami. Kailangan natin siyang mailabas ngayon din.” Habang ginagawa ng nurse ang mabilisang first-aid — pagtigil ng pagdurugo, paglalagay ng sterile gauze, pagbalot sa mga sugat — lumabas ang iba pang katotohanan: napakababa ng pressure ni Gerald, nanginginig ang mga daliri, at may malalang palatandaan ng shock. Ang mga kamay ni Drick ay natutuyo na sa pag-ikot ng dugo sa mga sugat—ang init na dati ay nagpapatibok sa kanya ngayon ay natunaw sa lamig ng pangamba.

Siguro ay nang mahulog ang vase ay kaagad na tumama ang mga basag nitong parte sa paa nito. Kaagad naman niyang hinanap ang first aid kit para magamot niya ang sugat nito at para na rin hindi na mas lumala pa ang pagdurugo nito. Mabuti na lang din naman at nakita niya kaagad ang first aid kit at pagkatapos ay naupo sa harap nito. “Hindi ka kasi nag- iingat.” sabi niya rito at mabilis na dinampot ang bulak at nilagyan ng betadine iyon.

Sumimangot akong muli at sa iba nagbaling ng mga mata. "May masakit pa ba?" mayamaya ay tanong niya. Iling lang ang sagot ko. "Sigurado ka?" "Oo nga." Nilagyan niya ng band aid ang mga sugat ko. Tumayo na siya pagkuwan at inilapag lang sa isang tabi ang first-aid kit. Lumapit siya sa lababo at naghugas pa ng kamay. Pagkuwa'y nakita ko siyang kumuha ng plato, nagsandok ng maraming kanin. Bukod niyang inilagay ang ulam sa isang mangkok. Inilapag niya lahat iyon sa harap ko.