Novel & Cerita Paano Mawala Ang Sakit Ng Ulo

EARLENE's POV ahhh... ang saket ng ulo ko ah.. pilit kong bangon habang sapo ang ulo ko. para kong puyat na puyat sa sakit ng ulo ko. himas himas ang ulo na dumilat ako ng... teka.. nasan ako?

Malambing nitong tanong, “Medjo ok na ngayon kesa kanina na hindi na talaga ako makapag-salita sa sakit ng ulo ko.” Tumango naman ito, “Good, sa susunod ‘wag kang papasok ng walang laman ang tiyan mo, Isa din ‘yan sa dahilan bakit sobrang sakit ng ulo mo, Minsan kaya sumasakit ang ulo natin dahil sa gutom. Saka ‘wag mong pilitin ang sarili mo kung hindi mo kaya pumasok, or kung wala kang tulog. Paano kung may mang-yare sa’yo? Mag-isa ka lang kanina dito.” Napalabi ako kanina ang lambing ng boses ngayon ang seryoso at nanenermon na.

“Ouchhh…ang sakittt…” Tila ako mawawalan ng ulirat. Nanghihina ako bakit magkasabay pa sa pagsakit ng ulo itong pagsusukat ko. Mabuti humupa ang pagduduwal ko. Ngunit hindi ang tuloy-tuloy na pagkirot ng ulo ko. Kaya napaupo ako basta sa sahig kahit nasa lababo ako habang sapo ang ulong masakit. “Ahhhh…ang sakit…mommy…. daddy…k-kuya…” Mariin kong ipinikit ang mata.daing ko tinawag ko sila. May malabo na akong nakikita.

Parang nadadaganan ang dibdib ko sa sobrang bigat nito at tila mahirap din tuloy huminga. Umupo ako sa kama at kumunot ang noo dahil sa dami ng sakit na naramdaman ko sa katawan. Sakit sa ulo dahil wala na naman akong ginawa kundi ang umiyak, sakit sa likuran dahil sa buong oras na nakahiga ako ay yakap yakap lang ang sarili, hapdi sa mga mata dahil sa sobrang pag-iyak.

Wala. Napa-iyak na lang ako at bumalik sa pagkaka-upo sa kama. Pinag-uuntog ko ang aking sariling ulo sa headboard ng kama na akala mo ay makakatulong iyon upang mawala ang sakit niyon.

Ang sakit sakit mo! Saan kaya ito napagod? Pinilig ko ang ulo ko. Sinasaktan ko lang ang sarili ko. Humarap ako sa kisame at napahawak sa dibdib. Paano ko ba mawawala ang sakit? Paano ko ba mawawala ang kirot dito sa puso ko?

Mura ko habang hinahawakan ang ulo ko na mas lalong sumakit. "Are you okay?" Agad ko siyang nilingon na may galit ang mga mata. "Alam mo ng nagmumura na nga ako sa sakit tapos magtatanong ka pa?" Sabi ko at hinilig ang ulo sa likuran ng sofa at pinikit ang mga mata baka ma relax ang ulo ko at hindi na sumakit bago ako umuwi.

Hindi naman siguro siya nilalagnat dahil nakainom na siya ng gamot pero bakit masakit pa rin ang kaniyang ulo? Ilang segundo siyang nakaupo bago nagdesisyon na pumunta ng banyo para maligo. Baka kulang lang ng cold shower ito. Tama, baka kailangan lang niyang ibabad ang sarili sa ilalim ng rumaragasang tubig at baka sakali dito, mawawala ang sakit ng kaniyang ulo.

Ginamit niya ang pinto bilang suporta, at agad na tumungo sa higaan. "Itutulog ko na lang muna ito, baka sakali mawala ang sakit ng ulo ko." Humiga siya, at pinikit ang kanyang mga mata. Kahit na ayaw niya matulog pa, ipipilit niyang makatulog, at tulog ang tanging paraan upang mawala ang sakit ng ulo na kanyang nararamdaman. Tahimik na ipinag-dadasal na sana maging ayos na ang kanyang kalagayan.

Tapos… bigla na lang nakaramdam ng pagpukpok ng kung anuman sa kanyang ulo na nagpangyari upang mawalan siya ng malay-tao. Mariing pumikit ang dalaga nang muling sumigid ang sakit sa kanyang ulo. Kasabay niyon ang paggitaw sa isip niya ng isang malalim at maputik na bangin na hindi niya alam kung saan.