First-person Pov 소설 & 이야기

A/N: Hello, palitan ko lang po ang Point of view. From 3rd pov to 1st pov. Ayon lang po. Salamat. ____ Examine (His POV) I WAS eying the direction of my personal doctor who is examining Lala. Isang oras na itong nawalan ng malay matapos akong tawagin ng natataranta kong kasambahay na siyang inutusan ko upang puntahan ito sa kwarto kung saan ko ito iniwan.

THIRD PERSON POV [Nakita ko ang satisfaction sa ngiti ni Aljur. Lalo itong natuwa nang maisip niyang mahahawakan niya ang maliit na dilag sa kanyang kandungan at mahalikan ito sa harap ng asawa ni Frances. Maya-maya, dumating na ang ilang bodyguards at sumugod papunta sa box na tinutuluyan nina Frances at Arthur. Sa isang iglap, marahas na itinulak ng mga ito ang pinto ng kahon, dahilan para manginig ang puso ni Frances.]

Third Person POV Ang mga buwan ay lumipas na parang isang mahabang panaginip na walang gisingan—isang malabo at madilim na siklo ng pagsikat at paglubog ng araw na hindi na binibilang ni Alexander Vale. Para sa ibang tao, ang panahon ay isang manggagamot, isang elementong dahan-dahang nagpapahilom sa mga sugat ng kahapon. Ngunit para kay Alexander, ang bawat segundo ay hindi nagdadala ng kagalingan. Sa halip, bawat patak ng buhangin sa oras ay tila isang matulis na pait na lalong nagpapalalim sa ukit ng pangungulila sa kanyang puso.

Third Person POV Tapos nang pakainin ng dinner si Lola Avi, tapos na ring magpainom ng gamot. Nasa hallway siya, hawak ang maliit na paper cup ng kape mula sa vending machine, nang mapansin niyang may pumaradang itim na SUV sa harap ng building. Sa unang tingin, inisip niya na parang ordinaryong bisita lang ‘yun, pero nang bumaba ang lalaking naka-suit, agad nanigas ang katawan ni Jervie.

Chapter 7 Dark POV Napamura ako sa aking sarili dahil dine-deadma lamang ang aking ginawa, first time ko ito ginawa ang mga ganito. Halos ang mga babae ang gumagawa ng paraan upang mapansin lamang ako.

Third Person POV Kinaumagahan, masakit ang ulo at katawan nang magising siya. Malamig pa ang simoy ng hangin at may halong halimuyak ng basang lupa at damo kasi umulan din nang saglit kagabi. Sa ilalim ng isang malaking puno, nakahandusay si Don Vito habang humihinga nang malalim. Unti-unti siyang nagmulat ng mga mata, bakas sa mukha niya ang pagod, sakit at pagkabigo. Sa kaliwa niya, naroon ang dalawang sundalong kasama niyang nagbabantay sa kaniya. Pareho ring gising na ang mga ito at halatang hirap pa sa pagbangon dala na rin nang hindi pa sila nakakakain ng hapunan kagabi.

[THIRD PERSON POV] Ang amoy ng sunog na gasolina at basang lupa ang unang gumising sa mga pandama ni Paola. Masakit ang kanyang ulo, isang matinding pintig na tila sinasabayan ang bawat tibok ng kanyang puso. Nang idilat niya ang kanyang mga mata, hindi ang madilim na monasteryo ang bumungad sa kanya. Sa halip, natagpuan niya ang sarili sa loob ng isang gumagalaw na sasakyan—isang itim na armored SUV na mabilis na bumabagtas sa mapunong kalsada sa ilalim ng madaling-araw.

Agad ko itong kinuhaan ng litrato” Tinignan ko ito at parang pamilyar sa akin ang kaniyang pangalan at apelyido pero hindi ko na ito pinansin. Pakiramdam ko ay nahi-hipnotize ako sa tuwing tumititig ako sa kaniyang mga mata kaya naman agad kong iniiwas ang tingin ko sa kaniya. THIRD PERSON POV

May size ito at may shape. Ibinigay niya sa akin ang tela. Kaya wala akong choice kundi ang turuan siya. Mukhang nais din naman niyang matoto kaya pag bibigyan kona. Third Person's POV Hindi maiwasan ni maisog na kumabog ang puso niya. Sa unang pag kakataon ay naka ramdam siya ng ganitong kakaibang pakiramdam, at iyon ay dahil sa pag hawak ng babaeng iyon sa kanyang kamay.

anito na pilit ngumiti sa aking napasulyap sa rear view mirror. Napanguso akong napatango-tango. Dama ko namang nagsasabi ito ng totoo. Isa pa ay matagal ko ng tauhan ito at sa lahat ng tao ko? Isa siya sa may malinis ang record. Kilalang-kilala ko na siya at nakakatiyak akong isa siya sa mga mapagkakatiwalaan kong tauhan. THIRD PERSON POV (MARQUEZ MANSION)