First-person Pov Novels & Stories

' Sermon ko sa aking sarili. Nakita kong may pares ng sapatos ang huminto sa harapan ko. Naramdaman kong nasa bisig n'ya na ako. Hindi ko masyadong makita ang mukha n'ya. Sa puntong 'yon, hindi ko na kinaya ang lahat. Natagpuan ko nalang ang akong sarili na nalulunod sa kadiliman. THIRD PERSON'S POV

CHAPTER 11 |THIRD PERSON POV| “Ah, This is really damn annoying.” Ani Dawn tsaka nag-inat inat at tumayo bago pasadahan ng tingin ang pulsuhan kung saan bumakat ang lubid na itinali ng mga ito sa kanya “P-paano?” Gulat na tanong nila Lito kaya na punta sa mga ito ang paningin niya

He'll see through me, ayokong isipin niyang nahihirapan ako. Hinding-hindi ako mapapagod pero nasasaktan na ako. Third Person's POV: Sa kabilang dako ng mundo ay ang malapad na likuran ng isang makisig na lalaki na animo'y nagtatago sa likuran ng isang istatwa na kasing tangkad lamang nito. Maingat nitong nililibot ng tingin ang bawat sulok ng paligid;

Third Person POV "DUTY CALLS," aniya sa sarili. Gusto man niyang manatili sa tabi ng kanyang asawa, kailangan niyang umalis sandali. Kanina pa siya nakatingin at nakikinig sa speaker, ngunit wala talagang pumapasok sa kanyang utak. Kahit anong focus niya, palaging lumilipad ang kanyang isipan sa mga naganap noong nakaraang mga araw. Ang mga eksena'y nagdudulot ng init sa kanyang katawan. Kahit tangkain niyang itakwil, lumalabas pa rin ang pagka-miss niya sa kanyang asawa. Parang gusto na niyang umuwi at yakapin ito magdamag. Kaya naman, inilabas niya ang kanyang telepono sa bulsa at nagsimulang mag-type ng mensahe.

3rd Person’s POV Parang nabulunan si Tobias sa sarili niyang laway sa narinig. Bahagyang nanlaki ang mga mata niya at napaatras pa. Kitang-kita ni Caroline kung paano nagbago ang ekspresyon niya, mula sa pagkataranta ay napalitan ito ng matinding gulat dahil hindi niya akalaing nandoon pala ang dalaga sa parking lot at nakita ang tagpong iyon.

Napabuga ako ng hangin at ng makita ko ang patrol car, mabilis kong binuhay ang Engine upang magtungo sa malapit na hospital. Kinusot ko ang aking mata at inikot-ikot ang aking ulo ng makaramdam ako ng pagkahilo. Pinilit kong itutok ang paningin ko sa kalsada mahirap na baka ma disgrasya pa ako, at tuluyang mamatay. 3RD PERSON POV

mahabang wika ni santino, kaya lalo narin ako nakaramdam ng hiya sa pinagagagawa ko kagabi akala ko panaginip lang yon kasi wala akong matandaan na ginagawa ko talaga yon kagabi, hanggang sa sumapit naman ang gabi nakauwi na siya sa kaniyang kubo pero yon parin ang iisip niya. "Damn it" mura niya kasi wala siyang maalala. ************************************************ Third person POV. Samantala sa mansion ng mga monteverde sa maynila puno ng tawanan ang book sulok ng sala habang pinapanood nila sa malaking tv ang mga pinag gagawa ni ace sa hacienda mula sa unang araw nito sa hacienda hanggang pag kanta nito sa birthday ng bunsong anak ng isa sa katiwala nila sa hacienda at napansin nila m

Dahil ang biyaheng iyon ay para sa kaniya na lamang mag-isa. Heto ang kasunod na bahagi, isinulat pa rin sa 3rd person POV ni Shuvee gamit ang madamdamin at tila may saksak-sa-pusong istilo ng pagsulat. Unang binibigyang-pansin ang mga linya bago ang kilos para sa mas magandang daloy sa mobile reading. "Bakit parang napakarami mo namang inaayos na damit ngayon?" tanong ni Azrael habang pinapanood siyang mag-impake.

Napahiga na lang ako sa carpet at bigong ipinikit ang mga mata. "Wala ka pa rin pinagbago. Akala mo kung sino ka pa rin kung umasta,” wala sa sarili kong bulalas. *** Aling POV kaya uunahin ko? Kay Caleb ba o kay Lucas?

***This POV will explain what really happened behind Chris' POV*** Third Person POV Ang pagkukunwari na iyon ni Chris ay binigyan niya pa ng katotohanan nang sinimulan nitong yayain si Jazmine sa mga adventure sa isla. Iyong tila ba para silang bumabalik sa pagiging bata na dapat ay masaya lamang.