First-person Pov の小説・ストーリー

---- Third Person’s POV Isang malakas na katok ang narinig ni Amanda. Sa bawat kalabog ng pinto ramdam mo ang bigat ng bawat emosyong dumadaloy dito. Walang mapag sidlan ang kaba na nararamdaman ni Amanda. Alam na niya ang susunod na mga mangyayari. Talagang hindi papalagpasin ni Lucas ang nangyari kani-kanina lang.

Third Person POV. Nagising si Allison dahil sa sinag ng araw na tumatama sa kanyang mukha. Dahan-dahan niyang minulat ang mga mata niya at pinunasan pa ang mga ito upang malinaw siyang makakita. Nanlaki kaagad ang mata niya dahil nasa hindi pamilyar na lugar at kwarto siya, hindi niya alam kung nasaan siya.

Malamang sa malamang ay pagkakaguluhan siya ng mga tao. Tumakbo na ako sa loob at nagpalinga-linga sa paligid ng mga nagkakagulong tao. "Kenzo, nasa'n ka na ba?" Third Person's POV "Pa-picture naman ako!" Pilit na lamang ngumiti si Kenzo sa mga taong nagpapakuha ng letrato sa kanya habang nakaupo sila ng pamilya niya at nag-aabang ng flight nila. Mabuti na lamang at walang masyadong nakakilala sa kanya, may ilan lamang pero hindi masyadong nakakuha ng atensyon ng maraming tao.

ani nito at parang may inispray sa may bandang ventelator at ilang pang segundo ay umikot ang paningin ko kasabay non ay ang pagdilim ng paligid at pagkatumba ko sa upoan ng kotseng sinasakyan namin. At tanging inisip ko ay sana panaginip nalang itong mga nangyayari, bago paman ako tuloyan kainin ng kadiliman ay kusang kumawala ang mga luha ko at mahinang nasambit ang pangalan ng lalaking mamahalin ko habang buhay. Third Person's POV

Third Person POV Matapos ang mainit na tagpong iyon sa madilim na lugar, dahan-dahang inayos ni Asefeh ang kaniyang nagusot na silk dress. Habang hinihingal pa, tumingin siya sa salamin at nakita ang kaniyang sarili, ang mga labing namumula, ang magulong buhok, at ang mga matang tila nawalan na ng kislap. Sa bawat pintig ng kaniyang puso, ramdam pa niya ang init ng katawan ni Lander, ang marahas na pag-angkin na tila isang huling paalam.

sa buhay niya. Tahimik akong naglakad pauwi sa mansyon, mahigpit na yakap ang maliit na sobre sa aking dibdib—hindi dahil sa halaga nito, kundi dahil bawat sulok ng papel ay paalala ng distansyang hindi ko kayang lampasan. Third Person’s POV

Dahil ang biyaheng iyon ay para sa kaniya na lamang mag-isa. Heto ang kasunod na bahagi, isinulat pa rin sa 3rd person POV ni Shuvee gamit ang madamdamin at tila may saksak-sa-pusong istilo ng pagsulat. Unang binibigyang-pansin ang mga linya bago ang kilos para sa mas magandang daloy sa mobile reading. "Bakit parang napakarami mo namang inaayos na damit ngayon?" tanong ni Azrael habang pinapanood siyang mag-impake.