First-person Pov Novels & Stories

[THIRD PERSON POV] Ang amoy ng sunog na gasolina at basang lupa ang unang gumising sa mga pandama ni Paola. Masakit ang kanyang ulo, isang matinding pintig na tila sinasabayan ang bawat tibok ng kanyang puso. Nang idilat niya ang kanyang mga mata, hindi ang madilim na monasteryo ang bumungad sa kanya. Sa halip, natagpuan niya ang sarili sa loob ng isang gumagalaw na sasakyan—isang itim na armored SUV na mabilis na bumabagtas sa mapunong kalsada sa ilalim ng madaling-araw.

May size ito at may shape. Ibinigay niya sa akin ang tela. Kaya wala akong choice kundi ang turuan siya. Mukhang nais din naman niyang matoto kaya pag bibigyan kona. Third Person's POV Hindi maiwasan ni maisog na kumabog ang puso niya. Sa unang pag kakataon ay naka ramdam siya ng ganitong kakaibang pakiramdam, at iyon ay dahil sa pag hawak ng babaeng iyon sa kanyang kamay.

anito na pilit ngumiti sa aking napasulyap sa rear view mirror. Napanguso akong napatango-tango. Dama ko namang nagsasabi ito ng totoo. Isa pa ay matagal ko ng tauhan ito at sa lahat ng tao ko? Isa siya sa may malinis ang record. Kilalang-kilala ko na siya at nakakatiyak akong isa siya sa mga mapagkakatiwalaan kong tauhan. THIRD PERSON POV (MARQUEZ MANSION)

---- Third Person’s POV Isang malakas na katok ang narinig ni Amanda. Sa bawat kalabog ng pinto ramdam mo ang bigat ng bawat emosyong dumadaloy dito. Walang mapag sidlan ang kaba na nararamdaman ni Amanda. Alam na niya ang susunod na mga mangyayari. Talagang hindi papalagpasin ni Lucas ang nangyari kani-kanina lang.

Malamang sa malamang ay pagkakaguluhan siya ng mga tao. Tumakbo na ako sa loob at nagpalinga-linga sa paligid ng mga nagkakagulong tao. "Kenzo, nasa'n ka na ba?" Third Person's POV "Pa-picture naman ako!" Pilit na lamang ngumiti si Kenzo sa mga taong nagpapakuha ng letrato sa kanya habang nakaupo sila ng pamilya niya at nag-aabang ng flight nila. Mabuti na lamang at walang masyadong nakakilala sa kanya, may ilan lamang pero hindi masyadong nakakuha ng atensyon ng maraming tao.

ani nito at parang may inispray sa may bandang ventelator at ilang pang segundo ay umikot ang paningin ko kasabay non ay ang pagdilim ng paligid at pagkatumba ko sa upoan ng kotseng sinasakyan namin. At tanging inisip ko ay sana panaginip nalang itong mga nangyayari, bago paman ako tuloyan kainin ng kadiliman ay kusang kumawala ang mga luha ko at mahinang nasambit ang pangalan ng lalaking mamahalin ko habang buhay. Third Person's POV

Third Person POV Matapos ang mainit na tagpong iyon sa madilim na lugar, dahan-dahang inayos ni Asefeh ang kaniyang nagusot na silk dress. Habang hinihingal pa, tumingin siya sa salamin at nakita ang kaniyang sarili, ang mga labing namumula, ang magulong buhok, at ang mga matang tila nawalan na ng kislap. Sa bawat pintig ng kaniyang puso, ramdam pa niya ang init ng katawan ni Lander, ang marahas na pag-angkin na tila isang huling paalam.

sa buhay niya. Tahimik akong naglakad pauwi sa mansyon, mahigpit na yakap ang maliit na sobre sa aking dibdib—hindi dahil sa halaga nito, kundi dahil bawat sulok ng papel ay paalala ng distansyang hindi ko kayang lampasan. Third Person’s POV