Novel & Cerita First Things First

“Hindi.” “Hindi mo kailangang paniwalaan.” Tumingin siya sa akin. “Pero may isang bagay na dapat mong malaman, Mira.” “Ano?” “Hindi si Vincent ang gumawa ng First Night.” “Alam ko.” “Hindi rin si Marcus.” Tumahimik ako. “Kung gayon, sino?” Ngumiti siya. “Ang unang utos ay galing sa isang bata.”

agad akong umalis ng shed “Wait?! ngayon ang first day ko. Hayst! Hindi dapata ako ma-late. Yawa!” dali-dali akong tumakbo pauwi sa bahay para mag balot-balot ng mga bagahe, ito kasi ang unang araw ko.

Hindi ko rin alam kung anong dapat kong sabihin. Pero sa katahimikang iyon, para bang ang dami naming naipahayag. “Isa,” bigla niyang sabi, mababa pero matatag, “next time you break down… let me be the first to know. Don’t shut me out.”

Nagpamewang pa si Sofia ng unti-unti siyang matigilan at mapatulala ng lumabas ang isang guwapong higanteng lalaki na seryosong binagsak ang tingin sa kaniya. "You're the one who's stupid here who cross the fvcking road without looking at the traffic lights. Ibabalik ko sayo ang tanong, marunong ka bang tumawid? Because if not at trip mong magpakamatay, spare the fvcking public road." seryosong pahayag ng lalaking napakunot ang noo na naglakad kung saan mas nakikita ni Sofia ang malaking diperensya nila sa height.

Taon na halaga ng pinsala. Marami akong na miss na bagay. Ang kanyang unang salita. Ang kanyang unang lakad. Unang araw niya sa paaralan. First time niyang magsabi ng nanay. Na miss ko ang kanyang unang kaarawan at ang mga mula noon. Paano ako makakabawi diyan? Paano?

Alam ni Vic ang hirap na pinagdaanan ni Lorenzo at hindi makakabuti kung ipapaalala niya iyon palagi. "Isa-sa lang. Masyadong maraming kaganapan. Iniisip ko pa lang ang gagawin." Hindi pa talaga nakakagawa ng konkretong plano tungkol sa paglipat nila si Lorenzo. Goal lang niya iyon pero habang iniisip niya ay determinasyon lang niya ang lumalalim ngunit ang pagiisip niya ng hakbang ay natatabunan pailalim. He knew he had to prioritize at nasa wave 1 pa lang siya ng prioritization list niya. Ang aralin ang aspeto ng negosyo habang sinisigurong malusog at alaga ang anak.

gigil kong bulong dahil ayokong may makarinig ng usapan namin. "Kung sa'yo madali lang, sa'kin hindi! Oo, kaya kong kalimutan ang nangyari nung hinalikan mo ako! Pero yung may nangyari sa'tin—no! I can't just let that passed! That is my first time and I—"

Ginusto naman niya ito so bakit siya aarte. Pinagmasdan niya ang binata na mahimbing pa rin ang tulog. Akala mo talaga sobrang pagod eh isang beses lang naman nilang ginawa. Katunayan, gusto pa nitong humirit kagabi pero ayaw na niya. Akala niya etchuss lang 'yong mga nababasa at naririnig niya pero totoo pala talagang masakit kapag first time. Akala niya mamamatay na nga siya kagabi. Dapat kasi diniscuss nila 'yon no'ng nag-aaral pa siya para napaghandaan niya.

piste yawa naman bakit kasi hindi maronung mag dahan-dahan ang lalaking yun alam na man niyang first time ko kung makabayo naman ay wagas, wika ko , hala ikaw kaya ang may kagustohan na bilisan, Sabi mo pa nga please love faster, lintik na isipan ito nasisi pa ako, sa'ad ng akin isipan. Napapailing na lamang ako maalala ko ang ginawa namin kagabi at wala naman ako pag sisi na may nang yari sa amin dalawa ni Jayson. parehas namin gusto yun.

Iba pala ang impact kapag nanay ng lalaking nagustuhan mo noon ang nagsabi nito. "First love never dies," litantiya nito. "Marami ka pang taon na bubunuin sa pagmo-move on. Huwag ako. Napagdaanan ko na 'yan." Sino kaya ang first love ng babae; ang ama ni Jacob or ang papa ni Benjamin? "Sino ho ang first love niyo?" Hindi niya napigilang itanong.