First Things First Novels & Stories

agad akong umalis ng shed “Wait?! ngayon ang first day ko. Hayst! Hindi dapata ako ma-late. Yawa!” dali-dali akong tumakbo pauwi sa bahay para mag balot-balot ng mga bagahe, ito kasi ang unang araw ko.

“Discretion. Stability.” “At ano ang expectation mo sa akin?” Hindi iyon karaniwang tanong ng employer. Bahagya akong ngumiti. “Clarity.” “Clarity about what?” “About what matters.” Tahimik siya sandali. “Interesting answer for a first day.” “First days set tone.” Bahagya siyang tumango. “Then let’s set one.” Nagbigay siya ng ilang instructions tungkol sa communication protocols niya. Sino ang may priority. Sino ang hindi dapat basta pinapapasok.

Hindi ko rin alam kung anong dapat kong sabihin. Pero sa katahimikang iyon, para bang ang dami naming naipahayag. “Isa,” bigla niyang sabi, mababa pero matatag, “next time you break down… let me be the first to know. Don’t shut me out.”

Nagpamewang pa si Sofia ng unti-unti siyang matigilan at mapatulala ng lumabas ang isang guwapong higanteng lalaki na seryosong binagsak ang tingin sa kaniya. "You're the one who's stupid here who cross the fvcking road without looking at the traffic lights. Ibabalik ko sayo ang tanong, marunong ka bang tumawid? Because if not at trip mong magpakamatay, spare the fvcking public road." seryosong pahayag ng lalaking napakunot ang noo na naglakad kung saan mas nakikita ni Sofia ang malaking diperensya nila sa height.

Taon na halaga ng pinsala. Marami akong na miss na bagay. Ang kanyang unang salita. Ang kanyang unang lakad. Unang araw niya sa paaralan. First time niyang magsabi ng nanay. Na miss ko ang kanyang unang kaarawan at ang mga mula noon. Paano ako makakabawi diyan? Paano?

Alam ni Vic ang hirap na pinagdaanan ni Lorenzo at hindi makakabuti kung ipapaalala niya iyon palagi. "Isa-sa lang. Masyadong maraming kaganapan. Iniisip ko pa lang ang gagawin." Hindi pa talaga nakakagawa ng konkretong plano tungkol sa paglipat nila si Lorenzo. Goal lang niya iyon pero habang iniisip niya ay determinasyon lang niya ang lumalalim ngunit ang pagiisip niya ng hakbang ay natatabunan pailalim. He knew he had to prioritize at nasa wave 1 pa lang siya ng prioritization list niya. Ang aralin ang aspeto ng negosyo habang sinisigurong malusog at alaga ang anak.

Pero na kwento ko na rin naman sa kanila ang about dito at excited na nga sila na makilala ito. Sinabi pa nga nila na ako na ang mag first move kasi nga daw ay wala akong mapapala at baka malanta na lang ako at maunahan pa ng iba pag nag pa bagal bagal pa ako. Para naman bagay sa itsura ko ang mag first move no. Sa ganda kong ito ako ang man liligaw. Hindi pwede yun no. Dapat ito kahit hindi pa niya ako gusto. Kasi nga hindi bagay sa akin duh.

gigil kong bulong dahil ayokong may makarinig ng usapan namin. "Kung sa'yo madali lang, sa'kin hindi! Oo, kaya kong kalimutan ang nangyari nung hinalikan mo ako! Pero yung may nangyari sa'tin—no! I can't just let that passed! That is my first time and I—"

Ginusto naman niya ito so bakit siya aarte. Pinagmasdan niya ang binata na mahimbing pa rin ang tulog. Akala mo talaga sobrang pagod eh isang beses lang naman nilang ginawa. Katunayan, gusto pa nitong humirit kagabi pero ayaw na niya. Akala niya etchuss lang 'yong mga nababasa at naririnig niya pero totoo pala talagang masakit kapag first time. Akala niya mamamatay na nga siya kagabi. Dapat kasi diniscuss nila 'yon no'ng nag-aaral pa siya para napaghandaan niya.