First Things First Novels & Stories

Napabuntong hininga nalang ako sa kaniya, bakit minsan may pagka sweet pero minsan robot. "5pm, sige na bye." Paalam ko sa kaniya at kusa ko nalang binuksan ang pinto wala naman atang plano ito na pagbuksan ako. Lalabas na sana ako ng hawakan niya ang kamay ko. "What?" "You ring." Napatingin ako sa kamay kong hinawakan niya, oo nga pala number one rule be single outside the house "Yeah, I'm sorry." Sabay kuha ko ng wedding ring at lagay sa bulsa ko. "Are we now okay?"

Sa unang segundo ay halatang nagpabigat ito kaya hindi sinasadyang nayakap niya ito. Narinig niya ang marahan nitong tawa bago ito dumediretso ng tayo. At sa totoo lang ay parang normal naman ang paglakad nito ngunit tila nawalan siya ng lakas na sawayin ito.

"Please, be good tonight, Sahara. Don't make a scene there, understand?" Napairap na lamang siya bago tumango. Nakatanaw lamang siyasa labas ng kotse at pinagmamasdan ang nadaraanan nila, hanggang sa magawi ang paningin niya sa isang mag-inang nakaupo at masayang kumakain ng ice cream sa labas ng isang convenience store. Kung nandito lang sana ang mommy niya, may magpaghihingahan na siya ng kaniyang sama ng loob. Ngunit nasa ibang bansa ito at busy sa trabaho nito. Hindi niya nga alam kung alam na rin ba ng Mommy niya ang tungkol sa binabalak ng Dad niya. She then remember what her mother said when she was still in highschool, "Parents always know what's best for their children. Kahit kailan

--- Kundi dahil alam kong nasa likod nito ang simula ng lahat. --- --- Ang unang kasinungalingan. --- Ang unang pagkakamali. --- Ang unang desisyon na nagdala sa amin dito. --- --- "Ready?" Tanong ni Khaizer. --- Tumingin ako sa kanya. --- Sa lahat ng nangyari... --- Siya ang isa sa mga bagay na hindi ko pinagsisihan. --- --- "Never." Mahina kong sagot. --- Napangiti siya nang bahagya.

Pero bago lumakad, lumingon siya muli. "This is your first step. You know what will happen if you succeed."

Kapag may dalawang babaeng nadamay, kapag sumama ang sitwasyon, may isang hindi agad matatanggap ang magiging resulta. “Ako ang unang nakakita sa sapatos. Alam mo naman ang konsepto ng ‘First come, first served.’ hindi ba?” “Halos nabili mo na ang kalahati ng store. Bakit hindi mo pa ibigay sa akin ang sapatos na ‘to?” “Sinabi ko na nang malinaw, first come, first served. Huwag mo akong subukang konsensyahin.” “Hindi, ayaw ko. Gusto ko ‘tong pair na ‘to.”

Think first before you react. Hindi po mas pinapariority yung, think first before you click. Patayin yung ilaw. Minsan kasi kung pababayaan lang naman natin yung magiging bunga, kawawa naman sila. Dugo at laman ninyo ang bungang yan. Hindi rin sagot ang abortion. Andyan na yung sagot. Given na! Kakainin na lang. Wag masyadong pasubo kung di pa naman handa.

Isa sa unang motorsiklo at tig-dadalawa ang dalawang motorsiklo. Unang nagtanggal ng helmet ang naunang motorsiklo at agad na nagtagis ang bagang ko ng nakita ko ang hayop na mukha ni Tony. Nakangisi siya habang nagsibabaan ang kanyang kasamahan. "Tsk. Tsk. Diba sabi ko sa'yo pagbabayaran mo ang ginawa mo sa'kin?" Aniya. May benda 'nga ang ilong niya at hindi ko mailarawang mabuti ang saya nang makita ko ang wasak niyang mukha.