Because It's My First Life Mga Nobela at Kwento

Ngumiti ako ng bahagya. “Pero kailangan nila.” Tahimik siya. At sa katahimikang iyon, nakita ko ang unang bitak. Ang unang pagdududa. Ang unang hakbang papasok sa mundo ko. Doon ako nanalo. --- VIRGO’s POV Ayoko nang makinig. Ayokong isipin ang sinasabi niya. Pero kahit anong pilit ko, hindi ko maalis sa utak ko ang mga salita niya pero kailangan ng pamilya.

tumayo na sila at pumasok na sa loob naiwan ako sa bench na nag iisip. I still remember when the first day I saw her.I went home to the province for a vacation. Wala akong nadatnan sa bahay kung di isang batang may maamong muka at na ngungusap na mga mata. na nag didilig ng mga tanim ni mommy sa garden.

But every time I woke up life give me nothing but a reason to give up. "M-maybe person like me doesn't deserve to live anymore. Isa lang naman akong walang kwentang tao na walang ginawa kundi sumira ng iba. Siguro karma ko na'to. M-maybe this monster needs to rest." Everything happens so fast.

And sometimes that will be the reason of your death. But it all changed when I saw her. When I first saw her I knew to myself that it is a love at first sight. She is my first love. She always make me smile. She always made my day. She's the first and last woman that I will spend my life with.

Para tuloy akong nakaharap sa salamin. “M-My b-baby... T-Thanks God...” napahagulhol ito bago niyakap ako ng sobrang higpit. Alam kung hindi ito ang unang beses na nayakap ko s‘ya, pero bang ito ang una dahil sa sobrang tagal na ay hindi ko na maalala. “H-Hindi ko alam kung anong nangyari. B-But I'm thankful... T-Thank you for being alive... My baby”

At naiwasan sana namin ang lahat ng gulong ito. But that is not my problem anymore. I have my own life that I need to take care of, and I just did the first step to finally start standing on my own.

Mabilis akong umiling, “Of course not! Bakit ko sasabihin yun sa kanya? Nagulat nga ako na alam niya, e” Tumango siya, mukhang kumbinsido na. Huminga ako nang malalim dahil hindi pa ako tapos sa confession ko. “I'm sorry..” I suddenly stated. Agad na nagsalubong ang mga kilay niya habang nakatitig sakin na nagtataka. “For what?” Bumaba ang tingin ko dahil bigla akong kinabahan. I don't know why. Maybe because this is my first time I'm going to talk about this with people na hindi aware sa buhay ko.

I came to this world and it was like a dream, a dream that I don't want to end. Cayden.... Meeting you is one of the best thing happened in my short life.... I will never forget you, even in after life that I loved you.... I hope my memory, will stay in your heart.... I am praying that I will not be forgotten.... I am already contented because I was able to save you..... even just once...... even it cost my life..... I did not regret anything...... If this will happen again, I will not hesitate to do it all over and over again..... because being alive without you, is never enough..... I am happy, that I known you......

Napangiti ako, at sa unang pagkakataon sa araw na iyon, ramdam kong buo na talaga ang puso ko. Hindi dahil wala nang alaala, kundi dahil may mga bagong dahilan para manatili sa kasalukuyan. At sa tahimik na sandaling iyon, alam kong kahit ano pa ang bumalik mula sa nakaraan, hindi na nito kayang agawin ang buhay na binuo ko.

Ang hirap naman maging teenager. Oo gusto ko siya, pero alam ko sa sarili ko na hindi pa stable ang feelings ko sa kanya. Maybe he had my first dance, but he's not my first love. May gusto lang talaga ako sa kanya. Pero binigay ko na ang first dance ko kasi hindi ko alam kong magkakafirst love pa ba ako. Baka maikli na lang ang panahong meron ako. I need to live like this is my last day.