First Things First Novels & Stories

Pagkakamali na dapat na niyang kalimutan. Tama. Hindi naman siya ang unang babaeng nakipag-one-night stand sa isang estranghero. May mga kakilala nga siya na madalas iyong ginagawa. Subalit siya, hindi na siya uulit pa. Nangangako siya sa sariling hinding-hindi na iyon mauulit pa. May mga importanteng bagay siyang dapat pagtuunan ng pansin. May pangarap pa siyang dapat abutin. Nando’n dapat ang focus niya at wala sa ibang bagay.

Nag-type ako ng recommendations ko para sa pagbabago. Habang busy ako sa pagta-type sa aking keyboard ay bigla na lamang bumukas ang pinto ng aking office. Napapikit ako ng mariin dahil ayoko ng dire-diretso lang na pumapasok. "I told you to knock---" Napatigil ako nang makita si Larissa. Pawis na pawis ito na tila ba tumakbo patungo sa aking opisina. Lumapit siya sa aking lamesa at hingal na tumingin sa akin.

Suhesyon ni Sharmaine sa likod habang may hawak na libro "Isipin mo lang first day mo ulit sa trabaho. Isipin mo lang na first time niyo ulit magkikita" Isipin na first time magkita? Eh ganito nga din ang kaba ko noong unang beses kami magkikita. Kailangan ko ng distraction. Oo, distraction! Ah si Romeo! Kamusta na kaya ang kaibigan ko? Atleast ngayon may rason na para hindi ako kabahan. Lalo na hindi ko ata kaya yung mga tinuro sakin ni Sharmaine.

Chapter Twenty Five Beelzebub’s First Love KINAGABIHAN, sa taas ng bubungan ng bahay nina Beelzebub ay nakahiga lang ito at nakapikit, kanina pa siya sa taas ng bubong at nag-iisip ng mga bagay na tungkol sa kaniya na hindi na niya maintindihan. Simula ng tulungan niya si Rana, dalhin sa unang bahay na tinirahan nila ay kakaibang mga gawi ang ginagawa niya para dito ang nagpapagulo sa utak niya , yet patuloy niyang ginagawa.

“Kung hindi kayo tatanggap ng common card, let my other card be swiped.” “Ako ang unang nagsabi na gusto ko ang kwentas.” Mariin na sabi ni Silvestre. Ikiniling bahagya ni CK ang kaniyang ulo at sinipat ng tingin si Silvestre. “Pero kami ang unang nakakita. We came here first. There’s actually a law about this, ‘first come, first served’. Right?”

Huwag makikipag-chismisan kung hind pa tapos ang trabaho. Pangatalo, obey first before you complain. Pang-apat, STRICTLY NO LOVE RELATIONSHIP! Napa-wow na lamang siya dahil sa mga nabasa. Is this the new policy? Talagang nakakamangha! Hindi kapani-paniwala ang mga walang kuwenta nitong rules lalo na ang pinakahuli!

tanong nito sa akin sa isang baritono at may pagbabantang tinig. Kung makipag-usap pa ito sa akin ay para bang nauubusan ito ng pasensya. "First step? I-check ang lugar ng pangyayari para masigurong ligtas ito..." Sa totoo lang ay kabado na ako ngayon dahil sa talim ng pagkakatingin niya sa akin. "What will be the first thing you do when you see someone in critical condition?"

“Hindi mo kailangang isipin iyon. Basta sunduin mo ako sa tamang oras at huwag kang late, dahil kapag pinaghintay mo ako, siguradong pagagalitan kita.” “Opo, Ma'am. Good luck sa first day mo, at huwag kang masyadong magmaldita sa mga tao roon. Sa akin ka na lang magmaldita mamaya kapag ako na ulit ang kaharap mo.” “Renjie, umalis ka na nga!"

Isang malakas na pagbuga ng hangin ang aking pinakawalan bago ako tumayo mula sa aking kinauupuan. “One at a time, unahin ko muna ang tungkol sa kasal.”

Pinigil nya ang namumuong ngiti sa labi , Sino ba namang di matutuwa pag narinig yung huling linya.. Hinarap nya ang lalake ,nakapikit ito halatang antok pa.. niyakap nya ito pabalik sa bandang leeg.. " You are my first and last."