In The Beginning At The Beginning 소설 & 이야기

At sa sandaling iyon, alam kong nagsimula na ang digmaan. “At hindi pa ito ang huling salita ko.”

"Para sa kanila, at para sa atin, magsisimula tayo." Sa mga salitang iyon, nagsimula silang maglakad patungo sa isang bagong landas—ang landas ng paghilom, ng pagbabago, at ng muling pagtutulungan. Ang kanilang relasyon, bagamat puno ng mga sugat, ay nagkakaroon ng pagkakataong magbukas ng mga bagong pinto. Hindi pa ito ang tapos, ngunit ito ang unang hakbang patungo sa pagbuo ng bagong simula.

“Mas takot akong malaman na hindi ko pala talaga kilala ang babaeng pinakasalan ko.” Dahan-dahan siyang lumapit, pero hindi ko nagawang tumayo o lumayo. Hindi ko rin siya kayang lapitan. “Sabihin mo,” matigas kong sabi. “Simulan mo sa umpisa.” Huminga siya nang malalim bago nagsalita. “Nagsimula ang lahat noon sa bar kung saan tayo unang nagkita.” Napaigting ang panga ko. Alam kong hindi lang basta pagkikita ang nangyari noon.

sagot ko, halos pabulong, halos sumpa, “kung saan magsisimula ang giyera.” At sa unang pagkakataon, siya ang umatras— “At doon,” sabi niya, tuluyang bumitiw, “magsisimula ang susunod nating kwento.”

At sa gitna ng katahimikan, isang bagay ang malinaw sa lahat: Ito na ang simula ng wakas.

“—iyon ay ang pagkakamali.” Hindi ako sumigaw. Hindi ko tinaasan ang boses ko. Pero ramdam nila. “Because one mistake is all it takes.” Tahimik ang buong room. Walang gumalaw. Walang nagsalita. “At hindi natin iyon papayagan,” dugtong ko. Ilang segundo pa at saka ako huminga. “Let’s begin.” At doon— nagsimula ang Aether Grid.

Ngunit sa tabi ng kama, may iniwang sulat: "Don’t overthink it. This isn’t a mistake. This is the beginning." Napangiti ako. Pero sa likod ng ngiti ko, may tanong na pilit pumapasok: Kapag nagsimula ka sa apoy paano mo ito papatayin bago kayo parehong lamunin ng abo?

Dahan-dahan niyang inilapit ang sarili niya. At sa pagkakataong ito— Siya ang unang kumilos. Isang mahinang halik. Maingat. Hindi sigurado. Pero totoo. Nagulat si Adrian. Pero hindi siya umatras. Sa halip, mas lalong lumalim ang sandali. At sa gitna ng katahimikan ng opisina… May isang bagong simula ang nabuo. Pagkatapos, bahagyang umatras si Althea.

At sa malamig pero malinaw na boses, bumulong siya: “Let’s begin.”

"Matulog ka muna habang nasa biyahe, gigisingin na lang kita when we're already there." "Okay thank you."