Novel & Cerita Food And Love Quotes

Ilang minuto rin silang naghalikang dalawa hanggang sa kapusin na sila ng hangin kaya natigil sabay tawanan na lang ulit. "Anyway, ano bang pinagkakain mo dito, love bakit parang namayat ka?" usisa ni Sol sakan'yang nobyo. "Ahmm! Instant food." nakayukong sagot niya na nahihiya. "A-Ano? Tsk! Tsk! Unhealthy food. Di bali ngayong nandito na ako love, bubusugin kita ng pagmamahal at mga masasarap na ulam na ngayon mo lang matitikman." proud na wika nito. Halos ma excite naman siya sa tinuran ng kan'yang mahal.

Siya na ang nagkusa na kumuha ng plato, kutsara at baso na gagamitin namin. Maganang kumain si Feitan na mukhang nagustuhan talaga ang niluto ko. Tumaob ang kaldero dahil naubos niya lahat ng sinaing ko at parang kulang pa sa kanya. “Ang sarap mo magluto, Love. Walang halong pambobola. Dahil diyan, pwede na tayo maging mag-asawa.” Hinampas ko siya sa dibdib na kinatawa niya.

Hindi lang iyon, pumwesto pa ito sa aking likuran at sinilip kung mainit na ba ang mantika. "Kapag mainit na ang matika saka mo ihuhulog ang patatas. Parang love lang 'ya. Kapag kasi pinilit mo at hindi pa siya mainit, baka madurog lang ang puso mo, estes yung patatas," wika ko. "What do you know about love?" he whispered right at my back. I could smell the sweet liquor that comes from his breath.

Thank you so much sweetheart take care yourself also don't skip your food.Sabi ko kasabay ang pag send ng isang plato na kanin emoji at tatlong lips,apat na heart at tatlong heart eyes.Okay baby thanks for reminding. You're welcome..I won't disturb you cause i knew your busy..You are not disturbing me baby. Okay i love you. I love you too baby.Ang bilis niya mag I love you too parang hindi busy sa work ah.My love for you will last forever.Beauty will fade,but my promise will stand because I find no other who could fill in ny life.I love you endlessly.I know your very busy but please don't skip food be safe i'm still here babe.Mahabang message ko sa kanya pero hindi parin nagrereply kaya ano

Parang nasa restaurant lang kami. "Ang sarap naman, love!" sambit ko. "Mas masarap ako, love." Adrian said and he winked at me. "Love talaga! Tara na kumain para ikaw naman kakainin ko." Banat ko sa kanya kaya yung ngiti niya hindi matanggal.

“Ayoko na sa ganitong mga lugar, babe. Ang mahal eh. Okay na ako sa street foods dahil makakatipid pa tayo, basta ikaw kasama ko.” That brought smile on my face. It's not about the precious and expensive things or place around, the most important thing is the two person love each other unconditionally. Kahit saang lugar basta kasama ang mo mahal mo sa buhay. Higit na mas matimbang ang pagmamahal kaysa sa karangyaan ng mga bagay-bagay. “Here's your food, Ma'am.” Napalingon ako sa nagsalita. My eyes went round when I saw the food he served. He placed the spicy roasted cauliflower and a glass of pineapple juice on the table.

“A thousand words couldn’t bring you back. Neither could a thousand tears. You left me with happy memories… but I never wanted memories... I only wanted YOU.” *** “Loving you is like breathing. How can I stop?” *** “Thank you. For showing me what love is all about.” *** “Wife, please love me again...”

Good thing Manang did the grocery kaya may enough supply pa kami. I just made some omelettes and cooked some hotdogs. Hindi ko naman kailangan magluto nang marami since Love is claiming she's on a diet and Faith usually wakes up a bit late kaya konti lang rin nakakain niya. Minsan pa nga ay pumapasok na lang siya ng school without eating and ends up grabbing some food for brunch kapag may vacant time siya. Madalas rin kasi 'yong matulog nang late kakaaral, which I admire of her. Sana lang ay on the same level ang kasipagan namin. Too bad my laziness always wins.

"Thank you, I love you always, babe." Ngumiti ako rito. "I love you more," sagot ko rito. "Kumain na muna tayo. Lalo na at busy ka palagi. Gusto kong kumain ka ng marami. Alam ko namang hinahanap mo rin ang mga luto ko." "Yeah, dahil sa akin ka naman natutong magluto, right?" "Well, oo na. Salamat sa pagtuturo." At masayang kumain kaming mag-asawa habang nagkakwentuhan. Pagkatapos naming kumain, tinawag ko na agad ang mga katulong na iligpit ang mga pinagkainan namin.

Ah, talagang desidido na siyang ariin ito habambuhay. "Kapag natikman mo kung gaano kasarap ang luto ko sure na mai-in love ka talaga sa akin. Sabi nga, the way to a man's heart is through his stomach." Nakangiting sabi nito sa kanya. "Marunong akong magluto so thanks but no thanks. I'm not interested," mariing sabi niya rito. Alam niyang may gusto sana itong sabihin pero bigla itong natigilan ng batuhin niya ito ng matalim na tingin. Talaga kasing gusto na niya itong sakalin.