Food Delicious Quotes Novels & Stories

Sabi niya habang may laman ang bibig. ("Dati Tito, you don't know how to cook, but now, you like a professional chef") Kumunot ang noo ko. Halos hindi ko na maintindihan ang sinasabi niya. Agad ko naman siyang sinuway. "Don't talk when your mouth is full." Seryoso kong sabi. Nginuya niya ang laman ng bibig niya at nilunok. "Sorry Tito. This is just, really, very delicious!" Sabi niya at sumubo ulit. Para siyang leon na gutom na gutom at sinunggaban ang natitirang pagkain.

"Anong ako ang sinasabi mo d'yan?" "I'm delicious." Masarap? Sino? Siya? Eh?! Sa tingin ko mas masarap si Dr. Dela Vega kaysa kanya. "Eh 'di, wow! Gutom lang 'yan, Karl. Mamaya pagdating natin doon sa Mall kumain ka ng marami."

tanong ng isang hurado, sinegundahan kaagad ito ng isa pa. “Then I’ll be dining at your restaurant every single day, just to taste your cooking, Chef Lena.” Nagulat at namangha ang lahat. Hindi makapaniwala na ang pagkaing niluto ko ay nakapasa sa kanila. “Impossible…” nasambit ng isa. "She’s capable of creating miracle food…” sabi ng isa pa. “Who exactly is she?”

Hindi kalaunan ay walang isang salita ko siyang dinampian ng mapusok na halik sa labi. "It's delicious," anas ko at pumwestong umupo sa dulo ng lamesa. "Bakit ba palagi ka na lang nag-iisip ng ganyan? Sa tingin mo ba, kung hindi masarap ang luto mo, magkakalaman ang katawan ko? Baka hanggang ngayon ay kasing payat ko pa rin 'yong pinsan ko na kulang na lang ay liparin ng hangin."

Nakangiting sinabi niya kay Darryl, “Ang sarap ng luto mo. Masarap ang pagkain.” Tuwang-tuwa si Darryl sa papuri. Aniya, “Miss Marvel, salamat sa iyong mabait na papuri. Ang marinig na gusto mo ang aking pagkain ay naging dahilan kung bakit ako ang pinakamasayang tao sa mundo." Nagkomento ang isang manonood, “Naku, ang sarap sabihin. Napaka considerate ni Darryl. Sinong babae ang hindi magkakagusto sa lalaking katulad niya?”

Gusto ko na siyang h*likan sa mga oras na iyon pero baka itulak niya ako. Napakurap ako. Napahawak pa nang mahigpit sa mesa. Ang akala ko ay yayakapin na ako ngunit mabilis siyang tumikhim at pinilig ang ulo. "Street foods are bad. Hindi healthy." "Uhm. Kwek kwek lang naman. Iyong walang sauce, promise!" Tinaas ko pa ang palad ko bilang pangako.

Halos mapuno ng halakhak ni Lucas ang buong kusina. "Ano yan?!" sigaw ni Jengjeng, natawa naman ako at nilingon si Felix na tinatawanan din si Jengjeng. "It has a unique taste but it's not bad. Pero gosh, you have a weird taste Veronica." Lucas said, ngumiti lang ako at hinila si Felix. "Bakit?" nagtatakang tanong ni Felix sa akin. "Upo ka dito kainin mo to." utos ko sakaniya at itinuro ang dalawang donut sa mesa.

“It’s good.” Kinindatan siya ni Elara saka nginitian. “Of corse! That is one of the famous and delicious Filipino food.” “You really love what you’re doing, don’t you?” manghang tanong nito. Tumango naman si Elara sa kaniya. “Yup. Because food connects people. Kahit iba-iba tayo ng wika o kultura, pagkain ang nag-uugnay sa atin.”