Food Delicious Quotes Novels & Stories

Hindi siya katangkaran, pero maliit at napaka ganda. Umupo na sa kama si Lovely, "Hindi ko talaga mapigil ang sarili ko sa pagkain. Ayoko rin pigilan ito. Ang motto ko ay, ang pagkain ay ang pinakamasarap na bagay sa buhay. Hindi ko dapat biguin ang sarili ko, lalo na ang aking bibig at mga binti. Kung kaya kong kumain ng dalawang beses lang hindi ako kakain ng higit pa sa dawala. Kung puwede akong humiga, hindi ako uupo. Basta’t nakakain ako ng masarap, umiinom at nagpapahinga nang maayos, ang sarap na ng buhay ko."

Yet she looked at me as though the idea had never occurred to her. She lowered the ladle into the pot before speaking again, her voice quieter than before. "Alam mo, Winston, palaging sinasabi ng papa ko..." She smiled faintly, though there was unmistakable fondness in her eyes. "...food tastes better when it's shared." A gentle silence settled over the kitchen. No one spoke, not because they were intimidated by my presence. But because every person inside that room seemed to understand the meaning behind those words. Chef Roberto quietly cleared his throat and busied himself arranging the ingredients on the counter.

Maayos na naka-pack, at may kasamang maliit na note: "Don’t work too hard. Eat well. – Fin" Napangiti ako habang binabasa iyon. Kahit simpleng bagay lang, damang-dama ko ang malasakit niya. Habang kumakain, iniisip ko kung gaano ako kaswerte na may taong tulad niya na laging iniisip ang kapakanan ko, kahit hindi ko ito hinihingi.

May mga hindi pa ba nalalaman tong' lalaking to? Dahan-dahan ko naman sinubo ang isang kutsara ng pagkain sa bibig ko. I can't help to close my eyes because of deliciousness of the food! Tumawa siya sa ginawa ko! Hindi ko lang talaga mapigilan. Parang sa buong buhay ko, ngayon lang ako nakatikim ng ganito kasarap na pagkain! "Ang sarap nito Zad!"

"'Di mo pa nga natikman luto ko, wife material agad." "Once a dish smells good, guarantee masarap yan." "Tikman mo muna baka mag bago isip mo. Choose your chair at the dining table and sit down." "You don't want help?" "No thanks baka kung ano na naman ang tumigas." natawa ito sa sinabi ko. "You smell so good that's why." saad nito sabay kindat sa akin

"Hindi mapupuno ng mga pagkain sa mesa ang bibig mo. Kumain ka ng mabilis. Hindi ka gutom, pero ako, oo." Mahinahong ngumiti si Sevv, umayos ng upo, kumuha ng kutsara at pinanood siyang kumain habang kumukuha... "Hindi ka ba kumakain ng gulay?" "You are my dish." nagulat si Lucky. Ang lalaking ito, lalong tumatamis ang bibig. "Beauty is delicious. I look at you and my appetite is particularly good. I can eat three bowls of rice without eating other dishes."

Doon, nagpatuloy ang kanilang usapan—hindi na tungkol sa trabaho o ospital, kundi tungkol sa mga maliliit na bagay: paboritong pagkain, pinakaayaw na pelikula, pinakaweird na kinain sa out-of-town medical mission. "Hindi ko akalaing kakain ako ng fried frog," sabi ni Veronica. "Hindi mo rin sinabi sa'kin na may phobia ka pala sa clown," balik ni Eros. "Hindi na kailangan malaman ng buong mundo 'yan!" tili ni Veronica habang hinahampas siya ng shell sa braso. Tumawa si Eros. Masayang tawa. Yung tawang matagal na niyang hindi naramdaman.

Tahimik naming pinagpatuloy ang pagkain, pero ramdam kong may bumibigat na usapan na maaaring lumutang anumang oras. Habang patuloy akong kumakain, hindi ko maiwasang humanga sa lasa ng pagkain. Talagang kuhang-kuha ni Cheska ang galing ni Tito Jai sa pagluluto—parang nasa isang high-end restaurant ako, pero mas nakakagaan ng loob dahil home-cooked meal ito. "Ang sarap mo talagang magluto," sabi ko habang sinusubo ang huling piraso ng ulam sa plato ko.

wika ni Kuya Zaxton. “Masarap kaya yung ramen,” si Raya na natawa. Sumang-ayon kaming mga babae habang sila Kuya Zaxton at mga lalaki naman ay ayaw nila pumayag. Pero dahil gutom na ang lahat at malapit na mag alas sias ng gabi ay wala na silang magawa. Famous quote once said, ‘Girls get mad if they are hungry.’

"And I brought some fruits at ilang pagkain, baka kasi hindi mo magustuhan ang pagkain nila rito." "Kahit ano pa 'yan, kakainin ko, no." Nakangiting sagot ko. Napansin kong bigla na namang natigilan si Zeus sa narinig mula sa akin. Lihim ko namang nakagat ang sariling dila dahil batid kong sablay na naman ako sa pagpapanggap bilang si Farrah. "When it comes to food maarte ka kaya dinalhan kita nitong paborito mong Shrimp Scampi."