Novel & Cerita Forbidden Love

Ayoko ng kahati kahit sino pa ‘yan. “Ikaw ba, Zylan? Nagmahal ka na ba? ‘Yong iisa lang talaga? “ aniya na nagpahinto sa akin. Napaiwas naman ako ng tingin sa kanya at napahinga ng malalim. “Yes, Reign. I love only one person… but my love for her is forbidden. There is a barrier. If there’s a way to keep her mine alone, I will push the button of that barrier to continue my love for her,” napangiti ako nang tumagilid ang ulo ni Reign na parang iniintindi ang mga sinabi ko.

Right. May apelyido na akong dinadala na hindi akin—at kasamang package ang peligro. I pushed myself off the door and walked into the room. Everything screamed control. Order. Power. Parang kahit feelings dito may NDA. “Congrats, Dolly,” I whispered. “Married ka na. May kasama pang bodyguards.” I sat on the bed and stared at my hands. Marriage contract. Walang love. Walang forever promises. Protection kapalit ng papel na may pirma ko.

Tinitigan lang siya ni Caizer nang malamig, walang pagsisisi, walang pag-aalinlangan. Sa sandaling iyon, napagtanto ni Jenesis na ang pag-ibig na ipinaglalaban niya ay isa lang palang one-sided love na sinuklian ng harap-harapang pagtataksil. Ramdam niya ang hapdi na mabilis na kumalat hanggang sa kanyang mga buto. Napayuko na lang siya habang patuloy ang pag-agos ng kanyang mga luha.

[Emotional Warfare] "You didn't just love him… You tried to run away with him." The morning after the gala dawned gray and oppressive, clouds hanging low over Silver Lake like a shroud. I woke tangled in silk sheets, the remnants of Adrian's kiss still tingling on my lips, his scent clinging to my skin like a guilty secret. My body ached pleasantly from the night's forbidden intimacy, but guilt gnawed at me—loyalty to Julian warred with the illicit pull toward Adrian, a moral battlefield where every step felt like treason.

Walang ngiti. “You’ll be working with them starting today,” malamig niyang sabi. “Pag-uusapan natin ang setup ng kasal.” Tahimik lang akong napalunok habang mahigpit na napapahawak sa gilid ng dress ko. At sa sandaling iyon… Mas lalo kong naramdaman na hindi ito love story. Isa itong kasunduang kailangan kong panindigan kahit unti-unti akong kinakain ng kaba.

KINAGABIHAN ay nagtatalo ang kalooban ni Seric kung kakatok ba siya sa silid ng kaniyang kuya na si Kairoz. Nasa harapan na siya ng silid nito nang mga sandaling 'yon at matagal na nakatitig sa saradong pinto. He's afraid of rejection. Paano kung kagaya ng madalas na ginagawa ni Kairoz na hindi siya pinagbubuksan ng pintuan o pinapaalis siya ay ganoon din ang mangyari ngayong gabi?

Kumuyom ang kamao ni Alaric sa baso, halos mabasag ito. “She begged me… begged me not to let go.” mapait siyang natawa. “hindi ko siya binitawan. Hinawakan ko ang kamay niya hanggang sa lumamig ang mga daliri niya. Do you understand that? Kasama niyang nawala ang pangarap ko noong gabing ’yon.” Nanuyo ang lalamunan ni Vincent. “Alaric… maybe you just need time. This anger, it’ll eat you alive if you don’t—”

But for love. THE END

Marry Playing a game he loves me, he loves me not by picking one petal off flowers is just like secretly loving someone in the dark. All you can do as the days go by is wait until you get the answer whether he loves you or not. Hindi inaalintana ng mala porselanang kutis ko ang pag dampi ng mainit na sikat ng araw dahil mas pinagtutuunan ng pansin ko ang hugis araw na bulaklak.