Forget And Forgive Quotes นิยาย & เรื่องราว

I expect na susuntukin niya si Red pero nanatili siyang kalmado. Tumayo si Prince at naglakad papunta sa veranda. Tumingala siya sa kalangitan at pinagmasdan ang paglubog ng araw. " Time pass by kaya hindi tayo dapat manatili sa nakaraan. Sa paglubog ng araw ibig sabihin panibagong araw ulit bukas. As a human wala tayong kakayahan para baguhin kung ano ang nagawa natin dati. My mother told me before to forgive someone kahit gaano kalaki ang nagawa nitong kasalanan. God forgive a sinner like us thats why we should forgive someone who hurt and betrayed us kahit gaano kasakit o kahirap"

Hindi ko napigilan ang pagtitig sa kaniya saka ako nagsalitang muli. "But how will I forget about him? Our memories?" Muling nag-unahan sa pagtulo ang mga luha ko na agad ko namang pinunasan gamit ang panyong ibinigay niya. "You don't have to forget about him and your memories with him, Keep it and learn from it. Keep all the memories and create a new memories with someone better." Tinitigan ko siya at kita ko ang pagka seryoso sa mukha niya.

Hindi sapat ang salitang sorry para sa lahat ng pagkukulang ko kaya handa akong gawin ang lahat para sa kapatawan ng taong nakalimutan ko. "F-Forgive me, forgive me, Althea. F-Forgive my family..." paulit-ulit kong sambit habang naka;luhod sa kaniya. "A-Anong dapat kong gawin, Thea? S-Sabihin mo lang, gagawin ko..." I keep on asking and saying sorry for forgetting everything. "Lalayo kami-" My brows furrowed. "That's no, Thea!" I protested as I stood up and hugged her. "Please, no, nandito na ako Thea. Hindi na ako aalis," he begged. "H-Huwag naman ganito..."

Lumunok ako upang matanggal ang tila bikig na nakabara sa lalamunan ko na nagpapahirap sa aking huminga. " Nangyari na ang nangyari, Marcus. We cannot undone the past. Why can't you just forget and forgive? Kapag ba sinabi ko sa'yo na nagsisisi na ako sa lahat ng nagawa ko sa'yo, patatawarin mo ako? Kapag ba sinabi ko sa'yo na mahal pa rin kita hanggang ngayon, tatanggapin mo ba ulit ako? Babalik pa ba tayo sa dati?"

"Me either, it's giving me nightmares. Ngayong nakausap na kita, I am sure I won't ever dream about it again." I have to forgive her. I don't have to like her, we don't have to be friends, but I have to forgive her, to forget. Because if I don't I am tying myself from the past, and it's too much to carry if I let it be with me in the future.

pagkasabi nito sa huling salita ay unti-unti nang nawala ang liwanag. One of the way of moving on from any painful parts of our lives is to accept the fact, forget and forget. It may be hard for us to do but we can make it step by step. Kagaya ni Leonora, ipinanganak siyang may takot sa Diyos pero tao lamang siya na nagkakamali but she repented, she accepted all those mistakes and forgive all the people surrounds her.

“Magsimula tayong kalimutan ang lahat.” “Emer-son...” Malalim ang paghinga ko. “Hindi ko pa kayang makalimot.” “Trust me, Helena, let's forget everything, let's forgive them para sa ikapapanatag ng loob natin. Para sa kapayapaan ng isip at puso nating dalawa. Kalimutan na natin kung ano man ang nangyari sa nakaraan.” Paano kung hindi ko magawa ang gusto niya? Paano kung bumigay ako? Paano kung hindi ko makayanan?

Kung ganoon lang kadaling magpatawad at basta nalang kalimutan ang lahat, ginawa ko na noon pa. Pero hindi eh. Hindi ganoon kadaling kalimutan ang lahat. Hindi rin ganoon kadaling magpatawad. Maybe I can forgive her someday. Accept and forget about everything. Hindi ko man siyang magawang patawarin ngayon, it doesn't mean na hindi ko na talaga siya mapapatawad pa. Kung ang Diyos nga nagawang magpatawad, ako pa kaya?

Lumapit siya sa akin at tumingin din sa screen, at sa mabigat na boses ay sinabi niya na posibleng kabilang sa mga nasawi ang babaeng matagal nang naging dahilan ng sakit at panganib sa buhay namin, and then she added softly that maybe it is time to forgive and forget everything, na baka ito na ang pagkakataon para tuluyan naming iwan ang nakaraan. I heard her, malinaw ko iyong narinig, pero hindi agad ako nakasagot dahil hindi ganoon kadali ang hinihingi niyang gawin, because forgiveness is easy to say but not easy to live with, lalo na kung ang pinag-uusapan ay isang taong halos sirain ang lahat sa amin.

May parte sa puso ko ang naghihinmagsik, hindi mapalagay at hindi makaintindi ng salitang iyon. "Uh, forgiveness is..." i stumble. I remain in my pace and think what adliv word should i use right now. "Forgiveness is useless to those hearts who forget about it." Natigilan silang lahat sa sinabi ko. "Ano ang ibig mong sabihin, hijo?" medyo nabahala si Father sa sagot ko. I cleched my jaw and round my fist. I start to contruct my story.